II SA/Ke 693/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2021 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego M. W. kwotę 369,00 (trzysta sześćdziesiąt dziewięć) złotych, w tym VAT w kwocie 69,00 (sześćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. II SA/Ke 693/21 Uzasadnienie Decyzją z dnia 7 czerwca 2021 r., znak: [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB), po rozpatrzeniu odwołania J. N. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 kwietnia 2021 r., znak: [...], umarzającej w całości postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. 1373/2, położonej w obrębie O. [...], gm. K., - na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa, umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w wyniku interwencji J. N. przedstawiciele Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) dokonali 8.12.2020 r. kontroli budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie opisanej wyżej działki. W protokole kontroli, do którego załączono dokumentację fotograficzną, stwierdzono, że bryła budynku była wykonana do stanu surowego otwartego, realizowany jest budynek parterowy, z poddaszem użytkowym na podstawie decyzji Starosty z 8.06.2020 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. K. i M. K., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na terenie tej działki. Ustalono, że inwestorzy 12.06.2020 r. zawiadomili PINB o terminie rozpoczęcia robót budowlanych. Wytyczenie obiektu na działce zostało dokonane przez uprawnionego geodetę, zapewniono właściwy nadzór kierownika budowy, zaś w dzienniku budowy rejestrowany jest przebieg robót budowlanych. Nie znajdując podstaw do prowadzenia dalszego postępowania postanowieniem z 23.12.2020 r. znak: [...] PINB odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego. Uwzględniając zażalenie J. N. na powyższe postanowienie, organ II instancji postanowieniem z 2.03.2021 r., znak: [...] uchylił je w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach rozstrzygnięcia podniesiono, że w aktach sprawy brak było jakichkolwiek dokumentów wyjaśniających to, czy na wprowadzenie zmian w projekcie budowlanym, dotyczących wielkości i ilości otworów okienno-drzwiowych w ścianie elewacji południowej inwestorzy posiadają zgodę projektanta i czy odstąpienie to jest dopuszczalne. W aktach sprawy nie było też istotnych ustaleń okoliczności faktycznych sprawy dających możliwość kontroli sprawy przez organ odwoławczy tj.: brak sporządzenia przez organ I instancji szkicu sytuacyjnego przedstawiającego wymiary realizowanego budynku, jego lokalizację na działce w stosunku do granic lub ogrodzenia (w przypadku niemożności ustalenia granicy przez organ), brak szkicu z wytyczenia obiektu w terenie sporządzonego przez geodetę, ewentualnie kopii istotnych zapisów w dzienniku budowy dotyczących geodezyjnego wytyczenia obiektu w terenie. Ponadto organowi I instancji zarzucono, że nie ustalił, jaki jest obszar oddziaływania przedmiotowego budynku w związku z dokonanym przez inwestorów odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego i czy wprowadzone zmiany związane z tym budynkiem spowodowały ograniczenia w zabudowie na działce sąsiedniej. W związku z niewyjaśnieniem kwestii lokalizacji przedmiotowego budynku na działce oraz rzeczywistego jego obszaru oddziaływania, brak było możliwości oceny przez organ II instancji, czy żądanie wszczęcia postępowania w sprawie przedmiotowego budynku na działce nr ewid. 1373/2 zostało wniesione przez osobę uprawnioną, tj. posiadającą interes prawny o jakim mowa w art. 28 Kpa. Wskazano, że kwestię tą należy wyjaśnić w toku ponownego postępowania. Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji zawiadomieniem z 8.03.2021 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie opisanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, uwzględniając J. N. jako stronę postępowania. W dniu 19.03.2021 r. inwestorzy na wezwanie PINB przedłożyli następujące dokumenty: - oryginał dziennika budowy z wpisem o wytyczeniu geodezyjnym obiektu na gruncie dokonanym przez uprawnionego geodetę - mgr inż. K. R., - szkic z wytyczenia ław fundamentowych przedmiotowego budynku, według którego ławy budynku (wraz z wykuszem od strony południowej) zostały zlokalizowane w odległości 5,30 m (od osi G-G) do granicy z działką nr ewid. 1374/2, - kopie rysunków zamiennych wchodzących w skład zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego z naniesionymi przez projektanta zmianami wraz z opisem, jako odstąpienia nieistotne. Zgodnie z ustaleniami organu I instancji, rysunki zawierają wprowadzone w trakcie budowy przez inwestorów odstąpienia polegające na zmianie wielkości otworów okiennych i drzwiowych, likwidacji okien dachowych, a także wykonaniu na poziomie poddasza użytkowego dodatkowego balkonu od strony elewacji wschodniej, które autor projektu - mgr inż. M. G. zakwalifikował jako nieistotne i udzielił zgody na ich wprowadzenie. Do akt załączono szkic sytuacyjny sporządzony przez inspektora PINB wskazujący, że realizowany przez inwestorów budynek ma wymiary: bryła podstawowa (bez wykusza) około 10,25m x 10,25m plus wykusz od strony sąsiedniej działki nr ewid. 1347/2, będącej własnością J. N . Budynek wraz z wykuszem zlokalizowany jest w odległości 5,0m od istniejącego ogrodzenia między działkami nr ewid. 1373/2 i nr ewid. 1374/2. W tych okolicznościach wobec niedopatrzenia się przekroczenia lub naruszenia przez inwestorów obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, PINB nie znalazł podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego i w zw. z art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie. WINB biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy uznał, że J. N. w postępowaniu wszczętym w niniejszej sprawie z urzędu, nie posiada legitymacji strony w rozumieniu art. 28 Kpa, pomimo tego, że został on dopuszczony przez organ I instancji do udziału w tym postępowaniu. Taki interes w postępowaniach prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego posiada inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego oraz właściciel nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z nieruchomością, na której usytuowany jest obiekt budowlany, o ile obiekt ten usytuowany jest w takiej odległości od granicy, że ma to wpływ na ograniczenia w zabudowie nieruchomości sąsiedniej. Przywołując brzmienie art. 3 Prawa budowlanego określającego definicję obszaru oddziaływania terenu organ ten stwierdził, że nie istnieją w tym obszarze jakiekolwiek ograniczenia w zabudowie terenu sąsiedniej działki nr ewid. 1374/2, będącej własnością skarżącego. Ograniczenia w zabudowie odnoszą się do takiego wpływu na nieruchomość, który uniemożliwia lub ogranicza wykonywanie robót budowlanych (w tym budowę obiektów budowlanych) z uwagi na niespełnianie przepisów techniczno-budowlanych i innych przepisów szczególnych, które stawiają wprost wymogi dotyczące zabudowy (przede wszystkim wymogi dotyczące odległości jednych obiektów budowlanych od innych obiektów budowlanych). Innymi słowy obszar oddziaływania budowanego obiektu budowlanego jest to obszar, w stosunku do którego ten obiekt wprowadzi ograniczenia możliwości budowy innych obiektów budowlanych ze względu na wymogi przepisów odnoszące się do zabudowy (a nie ze względu na to, że obiekt wprowadzi jakiekolwiek subiektywne uciążliwości). W tym aspekcie brak jest podstaw do uznania, że budowa tego obiektu powoduje jakiekolwiek ograniczenie w zabudowie terenu sąsiedniej działki nr ewid. 1374/2, będącej własnością skarżącego. Realizowany budynek wraz z wykuszem zlokalizowany jest w odległości 5,0m od granicy działki nr ewid. 1347/2, a zatem zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym. Lokalizacja budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi w odległości 5,0 m od granicy działki nr ewid. 1347/2, jest zgodna z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2019r. poz. 1065). Wprowadzone przez inwestorów odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, nie stanowią istotnych odstąpień w świetle przepisu art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego (w brzmieniu od dnia 19 września 2020 r.). Zdaniem WINB, zmiany te nie powodują zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt ten został zaprojektowany, nie stanowią istotnych odstąpień z zakresie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących: - powierzchni zabudowy, w zakresie przekraczającym 5 %, - wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2 %, - liczby kondygnacji, co oznacza, że J. N. nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kpa w stosunku do budynku mieszkalnego realizowanego na działce nr ewid. 1373/2 inwestora A. K., a zatem nie jest stroną postępowania. Odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji stosownie do treści art. 127 § 1 Kpa przysługuje tylko stronie. Z tego względu, w ocenie WINB, odwołanie wniesione przez osobę niebędącą stroną powoduje jego niedopuszczalność, a postępowanie odwoławcze należy umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie wniesionej do tut. Sądu J. N. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w postaci: a) art. 6 i 7 k.p.a. w związku z przepisami postępowania, tj. art. 28 k.p.a., 80 k.p.a. oraz prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 20 i art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, b) art. 8 k.p.a. w związku z § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez wątpliwe przekazanie informacji na temat warunków technicznych dotyczących usytuowania obiektu budowlanego, c) art. 28 k.p.a. poprzez nieuznanie i uznanie przez organ na podstawie art. 127 § 1 k.p.a., że wniesienie odwołania przez osobę nie mającą statusu strony w postępowaniu powoduje jego niedopuszczalność, a tym samym bezpodstawne umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., d) art. 6 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji w związku z art. 3 ust. 20 ustawy Prawo budowlane oraz § 12 ust 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia oraz art. 140 i 144 ustawy z 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny. Skarżący przedstawił szeroki wywód dotyczący interesu prawnego w oparciu o stanowisko komentatorów i orzecznictwo sądów administracyjnych. Zdaniem autora skargi, sąsiadując z działką inwestora od strony południowej posiada wystarczający interes prawny jak i faktyczny pozwalający na uczestniczenie w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przedmiotowej inwestycji, na każdym etapie. Podnosi, że w obecnej formie inwestycja narusza jego prawo własności, zgodnie z zasadami prawa cywilnego wyrażonymi w art. 140 i 144 kc oraz prawo do prywatności, wyrażone w ustawie zasadniczej oraz przepisach odrębnych. Nie zgadza się bowiem z wynikami kontroli oraz sporządzoną dokumentacją techniczną przekazaną przez inwestorów i twierdzi, że rzeczywista odległość między ścianą budynku wraz z wykuszem a płotem granicznym jest mniejsza niż 4 m i nie spełnia wymagań z § 12 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia. Podkreśla, że projekt planowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego odbiega zarówno wizualnie jak i technicznie od tego co otrzymał na etapie uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy oraz tego, co zostało przedłożone organowi architektoniczno-budowlanemu na etapie uzyskania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa). Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy WINB zasadnie odmówił uznania skarżącego za stronę postępowania w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. 1373/2, położonej w obrębie O. [...], gm. K., i w konsekwencji uznając niedopuszczalność wniesionego przez skarżącego odwołania - na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa, umorzył postępowanie odwoławcze. Zgodnie ze stanowiskiem organu, interes w postępowaniach prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego posiada inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego oraz właściciel nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z nieruchomością, na której usytuowany jest obiekt budowlany, o ile obiekt ten usytuowany jest w takiej odległości od granicy, że ma to wpływ na ograniczenia w zabudowie nieruchomości sąsiedniej. Organ przyjął, że budowa spornego obiektu nie spowoduje jakichkolwiek ograniczeń w zabudowie działki sąsiedniej nr 1374/2, będącej własnością skarżącego, odnoszących się do obszaru oddziaływania wyznaczonego zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz.1333 ze zm.), dalej jako Pb. Wobec powyższego, skarżący nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kpa do zaskarżenia decyzji organu I instancji. Na gruncie niniejszej sprawy Sąd nie zgadza się z takim stanowiskiem organu. Jak stanowi art. 28 ust. 2 Pb, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z uwagi na treść powołanego przepisu, oczywiste jest, że podstawowe znaczenie dla ustalenia interesu prawnego w sprawach o pozwolenie na budowę ma wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20 Pb. Występowanie ograniczeń w zabudowie w obszarze oddziaływania budowanego obiektu budowlanego determinuje krąg stron w tym postępowaniu. Analizowana sprawa nie dotyczy jednak pozwolenia na budowę, lecz oceny prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, która należy do zadań organów nadzoru budowlanego, w ramach posiadanych kompetencji (art. 84 ust. 1 Pb). Przepisy ustawy Prawo budowlane nie zawierają zaś szczegółowych regulacji odnoszących się do ustalenia kręgu stron postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego. Wobec braku przepisów szczególnych w Pb w tym zakresie, należy posiłkować się przepisem art. 28 Kpa, który stanowi, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku postępowanie dotyczy. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego (zob. wyrok NSA z 9 maja 2013 r., II GSK 330/12). Skarżący swój interes prawny w postępowaniu przed organami nadzoru wywodzi z prawa własności nieruchomości sąsiedniej w stosunku do działki inwestora. Zatem źródłem interesu prawnego są przepisy art. 140 i art. 144 kc. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że organ I instancji prowadził postępowanie w niniejszej sprawie z udziałem skarżącego jako strony postępowania na skutek uchylenia przez WINB postanowienia PINB z 23 grudnia 2020 r. znak: [...] odmawiającego J. N. wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ewid. 1373/2 położonej w obr. [...], gmina K . W postanowieniu z 2 marca 2021 znak: [...] WINB nakazał organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego m.in. w kwestii wprowadzenia zmian w projekcie budowlanym, dotyczących wielkości i ilości otworów okienno-drzwiowych i wykonania dodatkowego balkonu w elewacji wschodniej pod kątem ich dopuszczalności. Postanowieniem z 13 kwietnia 2021 r. PINB umorzył w całości postępowanie wszczęte z urzędu stwierdzając, że projektowana budowa nie powoduje ograniczeń w zabudowie działki sąsiedniej nr ewid. 1347/2. Odmienne stanowisko w tym zakresie zajmuje skarżący, który w zażaleniu zakwestionował to postanowienie PINB przede wszystkim wskazując, że organ nie ustalił faktycznego oddziaływania przedmiotowego budynku w związku z wprowadzonymi zmianami. Zdaniem Sądu, realizacja inwestycji w powiązaniu ze zmianami w zatwierdzonym projekcie budowlanym w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżącego, prowadzi do wniosku, że może ona spowodować utrudnienie w korzystaniu z nieruchomości przez skarżącego i w tym znaczeniu skarżący ma interes prawny wynikający z przepisów kodeksu cywilnego w zakresie ochrony prawa własności, uprawniający do udziału w charakterze strony. W orzecznictwie wyrażono pogląd, zgodnie z którym, sama potencjalna możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania legalizowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie, jest wystarczającą przesłanką do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok WSA w Krakowie z 27.07.2018 r., sygn. akt II SA/Kr 581/18). Niezależnie od powyższego, nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że inicjatorem postępowania przed organami (pomimo wszczęcia tego postępowania z urzędu) był skarżący, a zatem to z jego inicjatywy doszło do badania prawidłowości prowadzonych robót budowlanych i w wyniku uwzględnienia jego zażalenia WINB uchylił postanowienie PINB z 23.12.2020 r. o odmowie wszczęcia postępowania w tym zakresie, co dodatkowo stwarza skarżącemu podstawę do uczestnictwa w tym postępowaniu w charakterze strony. W świetle przedstawionych wyżej rozważań, PINB prawidłowo w prowadzonym przez siebie postępowaniu, zapewnił skarżącemu status strony. Okoliczność, że budynek mieszkalny wraz z wykuszem realizowany jest w odległości 5,0 m od granicy z działką skarżącego i nie narusza wymogów § 12 ust. 1 pkt 1 przyjętych w przepisach określających warunki techniczne, a wprowadzone przez inwestorów odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego w interpretacji organu nie stanowią istotnych odstąpień w świetle art. 36a ust. 5 Pb, nie przesądza o braku interesu właściciela działki sąsiadującej z terenem na którym powstaje inwestycja. Przymiot strony właściciela nieruchomości sąsiedniej w stosunku do działki inwestora może bowiem wynikać z ochrony przysługującemu mu prawa własności. Zupełnie innym zagadnieniem jest zaś to, czy zarzuty wysuwane przez ten podmiot w stosunku do zamierzenia inwestycyjnego są zasadne z punktu widzenia obowiązujących przepisów. Trzeba wskazać, że ustalenia, które dokonał WINB powinny stanowić podstawę do merytorycznej oceny, czy w analizowanej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego, jak uznał organ I instancji, nie powinny zaś skutkować odmową przyznania skarżącemu statusu strony tego postępowania. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy powinien merytoryczne ocenić, czy istniały podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego, w zw. z art. 105 § 1 Kpa. Z podniesionych wyżej względów, odmowa przyznania statusu strony w postępowaniu przed organem II instancji nastąpiła z naruszeniem art. 28 Kpa, a w konsekwencji WINB umarzając postępowanie odwoławcze naruszył art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 127 Kpa, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c Ppsa. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa. Na koszty składa się kwota 369,00 zł, w tym VAT w kwocie 69,00 zł tytułem wynagrodzenia ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika skarżącego obliczonego na podstawie § 2 pkt 1, § 4 ust. 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radców prawnych z urzędu (Dz.U. z 2019. poz. 68).