II SA/Ke 694/06
WyrokWSA w Kielcach2007-03-16
Skład orzekający: Dorota Chobian, Renata Detka, Jacek Kuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność zarządzenia wójta gminy zostało wydane w ustawowym terminie?Ratio decidendi
Rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność zarządzenia organu gminy musi zostać wydane w terminie 30 dni od dnia doręczenia zarządzenia organowi nadzoru. Wydanie rozstrzygnięcia po upływie tego terminu skutkuje brakiem umocowania ustawowego organu do jego wydania, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Gmina S. złożyła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność zarządzenia Wójta Gminy S. unieważniającego konkurs na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego. Gmina zarzuciła Wojewodzie błędną interpretację przepisów rozporządzenia oraz wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia zarządzenia.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, oraz zasądził od Wojewody na rzecz Gminy S. kwotę 240 zł tytułem kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.),, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 marca 2007r. sprawy ze skargi Gminy S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia wójta gminy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, II. stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody na rzecz Gminy S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego.
II SA/Ke 694/06
UZASADNIENIE
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...], na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.), Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy S. z dnia [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego
W uzasadnieniu organ nadzorczy stwierdził, że zarządzenie jest rażąco sprzeczne
z prawem, gdyż narusza przepis § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855). Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że Wójt Gminy wydając zarządzenie w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego, bez wcześniejszego wykazania naruszenia przez komisję konkursową przepisu § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, naruszył obowiązujące przepisy prawa.
Ponadto organ nadzorczy podkreślił, że Wójt Gminy nie podał motywów swego zarządzenia, zarzucając w jego treści nieuzasadnione odrzucenie oferty T.G., co dodatkowo przemawia za koniecznością stwierdzenia jego nieważności.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Gmina S., wnosząc o jego uchylenie
w całości. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa poprzez:
- błędną interpretację § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej, polegającą na przyjęciu przez Wojewodę, że § 8 w/w rozporządzenia nie daje organowi prowadzącemu szkołę podstaw do unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego,
- rażące naruszenie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, polegające na wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie 30 dniowego terminu od dnia jego doręczenia, pomimo że z przepisu tego wynika, iż organ nadzoru po upływie 30 dni od dnia doręczenia organowi nadzoru zarządzenia nie może we własnym zakresie stwierdzić jego nieważności.
Skarżąca Gmina podkreśliła, że z kopii potwierdzenia odbioru pisma przez Sekretariat Wojewody wynika, iż przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone organowi nadzoru w dniu 18 października 2006 r. Wojewoda wydał natomiast rozstrzygnięcie nadzorcze w dniu 20 listopada 2006 r., po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1ustawy z dnia 8 marca 1990 r.
o samorządzie gminnym, naruszając w ten sposób art. 93 ust. 1cyt. ustawy.
Na marginesie skarżąca Gmina podniosła, że brak uzasadnienia zarządzenia nie czyni podstawy do stwierdzenia jego nieważności, jak to sugeruje organ nadzoru.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący Wójt w żadnym z paragrafów zarządzenia z dnia [...] nie wykazał faktycznych, ani formalnych podstaw do unieważnienia konkursu, ani też nie wskazał w uzasadnieniu innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym. Stwierdzając nieważność przedmiotowego zarządzenia z powodu m.in. braku uzasadnienia, organ nadzoru podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 8 czerwca 2006 r., w sprawie o sygn. II OSK 410/06, z uzasadnienia którego wynika, iż brak uzasadnienia uchwały podejmowanej w ramach uznania administracyjnego, uniemożliwia ocenę jej legalności, a nadto, że brak uzasadnienia nie pozwala ocenić, czy określona sytuacja miała rzeczywiście miejsce, a przecież wiąże się ona z określonymi skutkami.
Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, polegającego na wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie trzydziestodniowego terminu od dnia jego doręczenia, Wojewoda podniósł, że jest on chybiony. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 18 października 2006 r., natomiast rozstrzygnięcie nadzorcze wydano w dniu 20 listopada 2006 r., jednakże z uwagi na fakt, iż trzydziestodniowy termin przypadł sobotę 18 listopada 2006 r., wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego
w dniu 20 listopada 2006 r. odbyło się z zachowaniem ustawowych terminów. Organ powołał treść uchwały NSA z dnia 25 czerwca 2001 r., stosownie do której jeżeli dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy przypada w sobotę, to dzień ten należy uznać za równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym. Wobec powyższego stwierdzenie nieważności zarządzenia jako sprzecznego z prawem było zasadne i terminowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 u.p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego podzielić należy stanowisko skarżącej Gminy zarzucającej przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadzorczemu naruszenie prawa.
Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zwanej dalej ustawą, uchwała lub zarządzenie organu rady gminy sprzeczne z prawem jest nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia
w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 93 ust. 1 ustawy, po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Bezsporny w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, iż zarządzenie Wójta Gminy z dnia 9 października 2006 r. złożone zostało w sekretariacie Wojewody w dniu 18 października 2006 r. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez strony, a co więcej znajduje potwierdzenie w adnotacji uczynionej osobiście przez Wojewodę na piśmie przewodnim skierowanym do niego przez Wójta Gminy, datowanej na dzień 18 października 2006 r.( k.31 akt sprawy tut. Sądu II SA/Ke 661/06). W aktach niniejszej sprawy na k.5 znajduje się również kserokopia potwierdzenia odbioru dnia 18 października 2006 r., pisma zawierającego zarządzenie z dnia 9 października 2006 r., które zostało następnie poddane kontroli organu nadzorczego. Według oświadczenia pełnomocnika skarżącej Gminy, złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 2 marca 2007 r., dnia 18 października 2006 r. zostały w organie nadzorczym złożone dwa zarządzenia Wójta Gminy, jedno z nich objęte jest niniejszą skargą, drugiego zaś dotyczy skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze w sprawie tut. Sądu II SA/Ke 661/06.
Licząc 30-to dniowy termin o jakim mowa w art. 91 ust.1 ustawy, od dnia 19 października 2006 r. - stosownie do treści art. 57 § 1 kpa - ustalić należy, że jego upływ nastąpił dnia 17 listopada 2006 r.( piątek), a nie 18 listopada ( sobota), co uzasadniałoby przyjęcie - jak argumentuje organ w odpowiedzi na skargę - że wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego 20 listopada 2006 r. nastąpiło z zachowaniem terminu.
Orzeczenie o stwierdzeniu nieważności zarządzenia organu gminy w trybie art. 91 ust. 1 ustawy, może nastąpić nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zarządzenia organowi nadzoru. Podjęcie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie tego terminu oznacza, że Wojewoda orzekał nie mając już do tego umocowania ustawowego, a to z kolei powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak
w sentencji wyroku na podstawie art. 148 u.p.p.s.a.
Skoro w stanie faktycznym sprawy wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego było niedopuszczalne z przyczyn, o jakich mowa wyżej, to bezprzedmiotowa w tej sytuacji jest ocena zasadności drugiego zarzutu skargi, dotyczącego merytorycznej treści podjętego przez Wojewodę aktu.
Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto o przepis art. 152 u.p.p.s.a., zaś w pkt III
o przepis art. 200 tej ustawy.
Koszty postępowania w niniejszej sprawie stanowi wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł., ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1c
w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło