II SA/Ke 697/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy ustalił na wniosek E. P. i K. P. warunki zabudowy działki nr ewid. [...] położonej w D., dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalno – usługowego (usługi w zakresie handlu artykułami spożywczo – przemysłowymi) wraz z realizacją urządzeń budowlanych. W podstawie prawnej powołano art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Z. F. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W motywach swego rozstrzygnięcia organ II instancji podniósł, iż z uwagi na brak planu miejscowego, w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 59 ust. 1 w związku z art. 52 ust. 1 cyt. ustawy. Oceniając wniosek o ustalenie warunków zabudowy Kolegium stwierdziło, iż spełnia on wymogi określone art. 52 ust. 1 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanej ustawy. Wskazano także, iż ze względu na dyspozycję art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy uzyskano postanowienie Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w P. z dnia 22.03.2006r. wydane z upoważnienia Zarządu Powiatu uzgadniające projekt decyzji dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Z kolei z uwagi na lokalizację przedmiotowej inwestycji na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu wydanie decyzji o warunkach zabudowy zostało poprzedzone – stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 8 cyt. ustawy – odpowiednim postanowieniem Wojewody z dnia 21.03.2006r., utrzymanym następnie w mocy postanowieniem Ministra Środowiska z dnia 18.06.2007r. Organ podkreślił również, iż co najmniej jedna działka dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy. Przedmiotowa działka ma także dostęp do drogi publicznej oraz uzbrojenie terenu – co gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie obiektu. Ponadto, teren ten nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, jest bowiem objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu planu, który utracił ważność z dniem 31.12.2003r. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie warunki określone art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 cyt. ustawy, zaś decyzja o warunkach zabudowy odpowiada wymaganiom określonym art. 54 ust. 1 pkt 1 – 3 w związku z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy. Określa bowiem rodzaj inwestycji, ustala warunki zabudowy działki oraz szczegółowe zasady zagospodarowania terenu. W oparciu o wyniki przeprowadzonej, stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588 ze zm.), analizy urbanistyczno- architektonicznej w zakresie funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu określono w decyzji dla projektowanego do realizacji zamierzenia inwestycyjnego wymagania w zakresie kontynuacji funkcji, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrię dachu, wskaźnik powierzchni zabudowy. W części graficznej wrysowano nieprzekraczalną linię zabudowy. W pkt 2 lit. d decyzji zawarto wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich, zaś w pkt 3 rozstrzygnięto w zakresie linii rozgraniczających teren inwestycji, poprzez stwierdzenie, iż linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczono kolorem czarnym i literami ABCDEFGH-A na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, pozyskanej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 56 ust. 1 w związku z art. 64 ust.1 cyt. ustawy nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli spełnione są wymagania określone art. 61 ust.1 pkt 1 – 5 tej ustawy, a zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. F., domagając się uchylenia decyzji organu II instancji oraz "uwzględnienia pełnych legitymacji stron". Skarżący wskazał, iż o toczącym się postępowaniu administracyjnym nie powiadomiono właściciela działki [...] – H. M. oraz właściciela działki [...] – W. F. Ponadto, nie zostało zakończone postępowanie w sprawie budowy całości kanału burzowego, nie ma także projektu dotyczącego lokalizacji nowego rozwiązania. Nie jest także możliwe, aby "wody z działek [...] płynęły pod górę - różnica poziomu wynosi 2 m". Skarżący podkreślił również, iż znajdujący się w aktach plan w skali 1:1000 jest nieczytelny i nie ma na nim naniesionego kanału. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2.04.1997r. (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega, po pierwsze – prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, a po drugie – trafność wykładni tych przepisów. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. W rozpatrywanej sprawie zostały bowiem spełnione wszystkie niezbędne przesłanki konieczne do wydania prawidłowej decyzji o warunkach zabudowy określone w ustawie z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na wstępie godzi się podnieść, iż zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Z kolei stosownie do przepisów art. 54 pkt 1 – 3 w związku z art. 64 ust. 1 niezbędnym składnikiem decyzji o warunkach zabudowy jest określenie: 1) rodzaju inwestycji; 2) warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linii rozgraniczających teren inwestycji, wyznaczonych na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów stwierdzić trzeba, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] odpowiada stawianym przez nie wymogom. Rozstrzygnięcie to określa bowiem rodzaj inwestycji – budowę budynku mieszkalno – usługowego (usługi w zakresie handlu artykułami spożywczo – przemysłowymi) wraz z realizacją urządzeń budowlanych oraz zawiera warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych oraz linie rozgraniczające teren inwestycji. W oparciu o wyniki przeprowadzonej, stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588 ze zm.), analizy urbanistyczno - architektonicznej w zakresie funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu określono w decyzji dla projektowanego do realizacji zamierzenia inwestycyjnego wymagania w zakresie kontynuacji funkcji, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrię dachu, wskaźnik powierzchni zabudowy. W części graficznej wrysowano nieprzekraczalną linię zabudowy. Z kolei w pkt 2 lit. d decyzji zawarto wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich, zaś w pkt 3 rozstrzygnięto w zakresie linii rozgraniczających teren inwestycji, poprzez stwierdzenie, iż linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczono kolorem czarnym i literami ABCDEFGH-A na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, pozyskanej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stosownie do art. 61 ust. 1 cyt. ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Należy zgodzić się z dokonaną przez organy oceną, iż warunki konieczne do wydania decyzji zostały spełnione, albowiem znajdująca się w granicach obszaru analizowanego zabudowa, pozwala na określenie dla projektowanego do realizacji budynku wymagań w zakresie kontynuacji funkcji, gabarytu, formy architektonicznej, wskaźników zabudowy oraz linii zabudowy. Wskazany przez wnioskodawców teren ma dostęp do drogi publicznej, a uzbrojenie terenu gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie obiektu. Teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowego planu, który utracił ważność z dniem 31.12.2003r. W ocenie Sądu organ w sposób prawidłowy ustalił, że planowana inwestycja spełnia przewidziane w ustawie wymagania, a wydana przez niego decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest zgodna z prawem. Sformułowany w skardze zarzut nie zapewnienia udziału w postępowaniu administracyjnym właścicielom działek o nr ewid. [...] bezzasadny. Skoro terenem inwestycji jest działka nr [...] to udział w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy tej działki zapewniono wszystkim właścicielom działek sąsiednich tj. [...]. Z akt sprawy wynika, iż działki nr [...] nie sąsiadują z terenem inwestycji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nie zostało zakończone postępowanie w sprawie budowy całości kanału burzowego, jak również nie ma projektu dotyczącego lokalizacji nowego rozwiązania - należy stwierdzić, że jest on także bezzasadny. Jak wynika z akt sprawy we wniosku jak również w decyzji o warunkach zabudowy jako terenu inwestycji nie objęto pasa drogowego tj. działki nr ewid. [...], ani też nie określono zamierzenia inwestycyjnego w zakresie kanału burzowego. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skarżącego w zakresie "nieczytelnego planu w skali 1:1000, na którym nie ma naniesionego kanału". Wbrew twierdzeniom autora skargi mapa stanowiąca część graficzną wniosku odpowiada wymaganiom określonym w przepisach ustawy. Stosownie do art. 52 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy - wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000. Zgodnie natomiast z art. 54 pkt 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy decyzja o warunkach zabudowy określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że mapa stanowiąca część graficzną wniosku odpowiada wymogom określonym w art. 52 ust. 2 pkt. 1 ustawy. Opatrzona jest bowiem stemplem Starosty potwierdzającym zgodność z oryginałem mapy przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i jest w skali 1:500. Z kolei część graficzna decyzji opatrzona jest stemplem potwierdzającym zgodność z oryginałem mapy przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i jest w skali 1:1000. Tym samym odpowiada wymogom określonym w art. 54 pkt 3 w związku z art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.