II SA/Ke 701/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Ke 701/12 Uzasadnienie Pismem z dnia 30.08.2012r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) J.K. wniósł o potraktowanie jego pisma z dnia 29.09.2011r. jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję z dnia [...] znak: [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja WINB z dnia [...] nakazująca J.K. rozbiórkę budynku gospodarczego wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia została doręczona stronie w dniu 2.09.2011r. W dniu 30.09.2011r., tj. w terminie do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, J.K. wniósł za pośrednictwem WINB pismo, datowane na 29.09.2011r., skierowane do Wojewody. W tej sytuacji obowiązkiem organu było wezwanie strony w trybie art. 63 § 2 k.p.a. do wyjaśnienia, czy powyższe pismo należy traktować jako skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skoro z jego treści wynikało, że J.K. kwestionuje decyzję z dnia [...], znak: [...]. Dopiero w piśmie z dnia 5.10.2011r., tj. dwa dni po terminie do wniesienia skargi do sądu, organ wyjaśnił, że pismo z dnia 29.09.2011r. nie jest skierowane do WSA w Kielcach, a zatem nie można go uznać za skargę na decyzję z dnia [...] W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o odrzucenie skargi, wyjaśnił, że w dniu 9.11.2011r. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję z dnia [...], do której załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Prawomocnym postanowieniem z dnia 29.12.2011r. wydanym w sprawie II SA/Ke 803/11 WSA w Kielcach odmówił J.K. przywrócenia terminu, a następnie postanowieniem z dnia 20.04.2012r. odrzucił jego skargę na decyzję WINB z dnia [...]. Orzeczenie o odrzuceniu skargi uprawomocniło się po tym jak Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2012r., sygn. II OSK 1587/12, oddalił skargę kasacyjną J.K.. Organ wskazał, że w skierowanym do Wojewody piśmie z dnia 29.09.2011r. J.K. co prawda powołał sygnaturę akt sprawy, to jednak zwracając się o pomoc Wojewody nie zakwestionował żadnych ustaleń organów i w ogóle nie odniósł się do przedmiotu postępowania. Nie było więc żadnych podstaw do potraktowania ww. pisma jako skargi do sądu administracyjnego, tym bardziej, że w dniu 9.11.2011r. J.K. złożył wraz ze skargą do WSA w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe na skutek ustalenia, że skierowane do Wojewody pismo J.K. z dnia 29.09.2011r. nie było skargą na decyzję WINB z dnia [...] W pierwszej kolejności świadczy o tym treść przedmiotowego pisma, w którym strona, będąc pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zwraca się do Wojewody z prośbą o pomoc w załatwieniu sprawy toczącej się przed organami nadzoru budowlanego. Nie zawiera w nim jednak zarzutów kwestionujących ustalenia organów, wręcz przeciwnie, autor pisma przyznaje się do uchybienia przepisom prawa budowlanego. Swoją prośbę o pomoc uzasadnia zaś tym, że jest osobą schorowaną i nękaną przez Wójta. W piśmie zawarto ponadto prośbę o przeprowadzenie wizji lokalnej. Przede wszystkim jednak o tym, że J.K. nie traktował powyższego pisma jako skargi do sądu administracyjnego świadczy to, że w odrębnym piśmie, w sprawie II SA/Ke 803/11, taką skargę wniósł, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym przyznał, że był pouczony o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, lecz uważał, że wiąże się to z opłatami i zatrudnieniem adwokata, na co nie było go stać. Dlatego zwrócił się o pomoc do Wojewody. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniesienie pisma z dnia 29.09.2011r. nie było przejawem woli zaskarżenia kwestionowanej decyzji do WSA w Kielcach. Inne rozumienie zaistniałej w niniejszej sprawie sytuacji oznaczałoby, że każde pismo bez względu na treść czy wskazanego w nim adresata powinno być traktowane jako skarga, zależnie od potrzeby. Powyższe ustalenia wykluczają zatem możliwość uznania pisma J.K. z dnia 29.09.2011r. za skargę na decyzje WINB z dnia [...] Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.