II SA/Ke 702/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku B W o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B W na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia [...], B W został w niniejszej sprawie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W dniu 5 września 2013 r. do WSA w Kielcach wpłynęło pismo skarżącego zawierające zażalenie na powyższe zarządzenie oraz wniosek o zwolnienie z uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w zarządzeniu z dnia [...] w ten sposób, że jako podstawę prawną ustalonego wpisu w wysokości 200 złotych zamiast "§ 2 ust. 5" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) wskazano "§ 2 ust. 3 pkt 6" tego rozporządzenia. Ponadto w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] do wnioskodawcy został wysłany urzędowy formularz PPF (załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. Dz. U. Nr 227 poz. 2245 w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy) wraz z pouczeniem o obowiązku złożenia wypełnionego formularza w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ponieważ mimo takiego pouczenia, skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu, referendarz sądowy WSA w Kielcach, zarządzeniem z dnia [...] pozostawił bez rozpoznania wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. W dniu 4 listopada 2013 r. skarżący złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia, w którym zarzucił m.in. "brak w uzasadnieniu podania przyczyny nie zastosowania przepisu o rozpatrzeniu sprawy bez wniesionej opłaty. Brak w uzasadnieniu podstawy nie przedłużenia terminu z powodu mylnego podania podstawy prawnej ustalonego wpisu paragraf 2 ust. 5. W wyniku tej pomyłki termin powinien być przywrócony". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 257 wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona, w rozpatrywanej sprawie nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie tj. na urzędowym formularzu PPF. W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia wypełnionego formularza PPF doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2013 r., a więc zakreślony termin do dokonania czynności upłynął w dniu 1 października 2013 r. Mimo tego skarżący do chwili obecnej nie złożył wypełnionego formularza. W związku z powyższym działając na podstawie ww. przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia (por. uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012 r., II FZ 954/12, Lex nr 1240555). Odnosząc się ubocznie do zarzutów podniesionych w sprzeciwie należy zauważyć, że nie podlegały one rozpatrzeniu w niniejszym postępowaniu, ponieważ sprzeciw, między innymi od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest specyficznym rodzajem środka prawnego, związanym z wprowadzeniem instytucji referendarza sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r., FZ 58/04; zob. też G. Dudar, Sprzeciw od orzeczenia..., s. 41 i n.), który powoduje przejęcie kompetencji do rozpoznania i rozpatrzenia incydentalnej kwestii przyznania prawa pomocy przez sąd, nie zaś badanie prawidłowości zakwestionowanego postanowienia lub zarządzenia wydanego przez referendarza. Skutkiem prawidłowo wniesionego sprzeciwu jest utrata mocy wiążącej orzeczenia referendarza sądowego z mocy ustawy. Sprawa jest rozpoznawana ponownie od początku w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 p.p.s.a. Ponadto również ubocznie należy zauważyć, że zarzuty zawarte w sprzeciwie nie mają związku z niniejszym postępowaniem w przedmiocie prawa pomocy i dlatego nie zasługują one na uwzględnienie.