II SA/Ke 710/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 roku sprawy ze skargi M. Z. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sygn. akt II SA/Ke 653/08 oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego. Prawomocnym wyrokiem z dnia 23.12.2008r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 653/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. Z. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powierzenia spraw zastępcy Wójta. M. Z. w złożonej w dniu 14 grudnia 2009r. skardze wniosła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej powyższym wyrokiem, na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., domagając się zmiany powyższego wyroku poprzez uznanie, iż zarządzenie nr [...] Wójta Gminy, datowane na [...], w sprawie powierzenia prowadzenia spraw Zastępcy Wójta zostało "antydatowane" i wydane na potrzebę prowadzonych przed Sądem Rejonowym w Sandomierzu z powództwa R. B. spraw przeciwko skarżącej. Swoje żądanie M. Z. uzasadniła wykryciem okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Mianowicie, w dniu 17 listopada 2009r. strona zapoznała się z postanowieniem Komendy Powiatowej Policji z dnia 29 lutego 2008r. znak: RCSiOW-26/07 o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie poświadczenia nieprawdy i fałszowania dokumentów w przedmiocie funkcjonowania w obrocie prawnym zarządzenia Wójta Gminy nr [...]z dnia [...]– wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. M. Z. podniosła, iż z w/w postanowienia wynika, że: - Wójt Gminy w oparciu o rejestr zarządzeń prowadzony w Urzędzie Gminy sam napisał treść zarządzenia nr 74/2006 w sprawie powierzenia spraw Zastępcy Wójta, nie ujawniając go dla dobra publicznego i dlatego ukrywał je przez okres 7 miesięcy, - Wójt Gminy zapoznał z treścią zarządzenia Zastępcę Wójta i jednocześnie wydał mu polecenie nie publikowania go w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy, zakazując prowadzenia jakichkolwiek rozmów na temat tego zarządzenia, - rejestr zarządzeń został uzupełniony o przedmiotowe zarządzenie przez inspektor C. K., - w sprawie M. Z. prowadzone jest śledztwo przez Komendę Powiatową Policji pod nadzorem Prokuratury Rejonowej i skierowano przeciwko niej akt oskarżenia, - o wydanym zarządzeniu Wójt Gminy poinformował Radę Gminy w 2007r. Zdaniem skarżącej przywołane w uzasadnieniu cyt. orzeczenia wyjaśnienia składane przez Wójta Gminy R. B., jego Zastępcę oraz inspektora C. K. nie odpowiadają prawdzie, zaś zarządzenie nr 74/2006 nigdy nie zostało przedstawione radnym na odbytych sesjach Rady Gminy (dowód: protokoły z sesji z dnia 28 grudnia 2006r., 15 lutego 2007r., 9 sierpnia 2007r.). Ponadto rejestr zarządzeń Wójta Gminy do chwili obecnej nie został uzupełniony i nadal nie jest opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy (dowód: kopia zarządzeń Wójta z 2006r. i z 2007r.), a Wójt Gminy nie mógł opracować przedmiotowego zarządzenia z uwagi chociażby na to, że posiada jedynie wykształcenie na poziomie szkoły podstawowej (wyrok Sądu Rejonowego w Sandomierzu z dnia 29 kwietnia 2008r. sygn. akt. VI K 712/07). Natomiast fakt otrzymania przez inspektora C. K. zarządzenia nr 74/2006 w dniu 28 września 2008r. jest potwierdzeniem tego, że przedmiotowe zarządzenie zostało w istocie sporządzone we wrześniu 2007r. Z kolei Zastępca Wójta, jakkolwiek twierdzi, iż o zarządzeniu nr [...] dowiedział się od Wójta, to nie wie kto je sporządził, nie prowadził w tej sprawie żadnej korespondencji i nie zna szczegółów tej sprawy. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając w oparciu o art. 280 § 2 ustawy p.p.s.a., wezwał M. Z. do uprawdopodobnienia podanej w skardze okoliczności, iż zapoznała się z postanowieniem Komendy Powiatowej Policji z dnia [...], znak: [...] dopiero w dniu 17 listopada 2009r. Z nadesłanego przez stronę zarządzenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia [...] wynika bowiem, iż skarżąca wniosła zażalenia na powyższe postanowienie w dniu 2 czerwca 2008r. W odpowiedzi na wezwanie M. Z. wyjaśniła, iż zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Wójta Gminy zostało złożone przez Wojewodę, tak więc postępowanie to toczyło się bez jej udziału. Natomiast o wydaniu postanowienia z dnia 29 lutego 2008r. strona dowiedziała się z pisma Wojewody z dnia 21 maja 2008r. (przedstawionego w załączeniu), informującego jedynie ogólnie o treści tego rozstrzygnięcia. Wniesione przez skarżącą zażalenie na to postanowienie nie odniosło skutku, gdyż Prokurator Prokuratury Rejonowej, odmawiając przyjęcia zażalenia, wskazał iż M. Z. nie jest pokrzywdzoną. Natomiast ze szczegółową treścią postanowienia z dnia 29 lutego 2008r. strona skarżąca zapoznała się dopiero 17 listopada 2009r., kiedy Prokuratura Rejonowa przychyliła się do jej wniosku o udzielenie informacji publicznej, przesyłając m. in. to rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, iż M. Z. nie może żądać wznowienia w oparciu o w/w postanowienie, gdyż było jej już znane podczas poprzedniego postępowania sądowego. W załączeniu organ przedstawił poświadczony za zgodność z oryginałem odpis odpowiedzi M. Z. na jego odpowiedź na skargi w sprawach o sygn. akt: II SA/Ke 654/08 oraz II SA/Ke 653/09, gdzie skarżąca napisała: "Prokuratura Rejonowa z braku dowodów – jak to określiła w uzasadnieniu – dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa przy wydawaniu zarządzenia, odmówiła prowadzenia dochodzenia w tej sprawie". Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010r. tut. Sąd postanowił wznowić postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 653/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 270 ustawy p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Takie brzmienie tego przepisu oznacza, iż warunkiem skargi o wznowienie jest istnienie prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego, kończącego postępowanie w sprawie. Takim orzeczeniem w rozpatrywanej sprawie jest wyrok z dnia 23.12.2008r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 653/08 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w sprawie ze skargi M. Z. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powierzenia spraw zastępcy Wójta. Podstawy skargi o wznowienie wymienione są w art. 271-273 ustawy p.p.s.a. Wśród ustawowych podstaw wznowienia ustawa wymienia w art. 273 § 2 późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Oznacza to dowiedzenie się o ich istnieniu w czasie, w którym powołanie ich w zakończonym postępowaniu było niemożliwe. Wykrycie, o którym mowa w cyt. przepisie odnosi się bowiem do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nie zgłaszanych. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę. Powołane okoliczności muszą przy tym istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie być nim objęte (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008r., I FSK 1839/07, LEX nr 470180). Podkreślenia wymaga, iż skuteczne wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego uzależnione jest od złożenia jej w ściśle określonym terminie. Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 277 ustawy p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Z kolei zgodnie z art. 279 ustawy p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W tym miejscu wskazać należy, że z uwagi na ograniczenie podstaw skargi o wznowienie postępowania wyłącznie do treści postanowienia z dnia 29 lutego 2008r. o odmowie wszczęcia dochodzenia, przedmiotem badań Sądu w kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest jedynie ta okoliczność. Odnosząc się w powyższym względzie do twierdzeń Wójta Gminy , iż w/w orzeczenie było znane M. Z. już podczas poprzedniego postępowania sądowego stwierdzić trzeba, iż z przedstawionego przez organ odpisu pisma skarżącej z dnia 15 grudnia 2008r. (k. 62) wynika, że skarżąca posiadała wówczas wiedzę jedynie o zasadniczej treści rozstrzygnięcia podjętego w sprawie znak: [...] – o czym mogła dowiedzieć się z kierowanych doń pism i rozstrzygnięć Wojewody (k. 48), Prokuratury Rejonowej (k. 25) i Sądu Rejonowego (k. 26). Tymczasem w niniejszej sprawie M. Z. powołuje się na szczegółowe ustalenia zawarte w uzasadnieniu w/w postanowienia, przy czym brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, iż były one znane stronie przed 17 listopada 2009r. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, iż skarżąca zapoznała się z całością przedmiotowego orzeczenia właśnie w tej dacie, kiedy to pismem z dnia 13 listopada 2009r. Prokuratura Rejonowa przychyliła się do jej wniosku o udzielenie informacji publicznej (k. 51), przesyłając stronie m. in. to rozstrzygnięcie (k. 52). Brak jednocześnie podstaw, aby uznać, iż strona wcześniej zapoznała się z uzasadnieniem tego postanowienia – skoro nie była stroną postępowania prowadzonego przez Komendę Powiatową Policji w wyniku zawiadomienia Wojewody o podejrzeniu popełnienia przestępstwa – co jednoznacznie wynika z zarządzenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 3 czerwca 2008r. o odmowie przyjęcia zażalenia (k. 25). W tym miejscu należy przytoczyć stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w wyroku z dnia 15 kwietnia 2008r., II OSK 406/07, zgodnie z którym – stosownie do art. 281 ustawy p.p.s.a. – badanie dopuszczalności wznowienia polega na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy opiera się na ustawowej przesłance. Negatywny wynik tego badania skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania, zaś pozytywny – przystąpieniem do rozpoznania sprawy. Pogląd ten wyrażony jest także w Komentarzu do art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III, gdzie podkreślono, iż dopuszczalność skargi określają te same przesłanki, które były badane na posiedzeniu niejawnym, a więc zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz oparcie jej na ustawowych podstawach. Uznając, iż zachowane zostały warunki formalne do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania Sąd wznowił postępowanie i zważył co następuje: Stosownie do art. 282 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie skarżącej, ujawnienie uzasadnienia postanowienia Komendy Powiatowej Policji z dnia [...] znak: [...] o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie poświadczenia nieprawdy i fałszowania dokumentów w przedmiocie funkcjonowania w obrocie prawnym zarządzenia Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, stanowi wykrycie okoliczności faktycznych i dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Wbrew wywodom skargi podana przez skarżącą podstawa wznowienia nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 23 grudnia 2008r., sygn. akt II SA/Ke 653/08. Do nowych dowodów należy bowiem zaliczyć tą część stanu faktycznego, która nie została ujawniona w oparciu o dokumenty zgromadzone w poprzednim procesie ze względów niezależnych od strony (por. "Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego" Krzysztof Sobieralski, Zakamycze 2003, str. 229). Tymczasem w rozważaniach prawnych zawartych w uzasadnieniu zakwestionowanego wyroku Sąd stwierdził, iż "(...) zauważyć należy także, że Wojewoda Świętokrzyski zawiadomił na podstawie art. 304 k.p.k. (pismem z dnia 23 stycznia 2008r.) Prokuratora Rejonowego w Sandomierzu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, polegającego na poświadczeniu nieprawdy w przedmiocie funkcjonowania w obrocie prawnym zarządzenia nr 74/2006 z dnia 29 grudnia 2006r. oraz jego antydatowaniu, jednak organ ten odmówił wszczęcia dochodzenia" (k. 75 akt sprawy II SA/Ke 653/08). Powyższe oznacza, iż Sąd, orzekając w sprawie o sygn. akt: II SA/Ke 653/08, dysponował wiedzą na temat w/w postanowienia z dnia 29 lutego 2008r. (którego uzasadnienie jest wskazywane obecnie jako podstawa wznowieniowa), uwzględniając jego treść przy wydawaniu wyroku. O okolicznościach faktycznych powoływanych w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia, a dotyczących eksponowanego przez skarżącą " antydatowania zarządzenia", Sąd tak jak i skarżąca, posiadał również wiedzę z pisma Wójta Gminy z 25. 01.2008r.( k.53 akt sprawy sygn. akt: II SA/Ke 653/08) skierowanego do skarżącej. Okoliczności te nie spowodowały wyeliminowania przez Sąd z obrotu prawnego zaskarżonego zarządzenia Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] . W przypadku gdy powoływane przez stronę okoliczności lub środki dowodowe, o których mowa w art. 273 § 2 ustawy p.p.s.a., nie mogły mieć wpływu na dokonaną przez Sąd ocenę zgodności z prawem zaskarżonego aktu (zarządzenia) Sąd, orzekając w granicach skargi o wznowienie postępowania, skargę na podstawie art. 282 § 2 ustawy p.p.s.a. oddala. Na gruncie sprawy niniejszej oznacza to, iż nie są spełnione przesłanki, o jakich mowa w art. 273 § 2 ustawy p.p.s.a., które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Brak zarazem związku przyczynowego pomiędzy wskazaną podstawą wznowieniową a treścią prawomocnego orzeczenia tut. Sądu (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2007r., II OZ 845/06, ONSAiWSA 2007/5/116). Przez nową okoliczność należy bowiem rozumieć taką, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1985r. I SA 98/85, ONSA 1985 nr 1, poz. 35). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 282 § 2 ustawy p.p.s.a.