II SA/Ke 712/08

. akt II SA/Ke 712/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 31 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 7 listopada 2008r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia skargi – z uwagi na nieprawidłowe doręczenie zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy wniosek, na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 30 grudnia 2008r., uzupełnił pełnomocnik skarżącego – R. S. (żona), wskazując, iż małżonkowie nie otrzymali od listonosza awiza oraz, że nie posiadają skrzynki na listy. Natomiast o wydaniu decyzji małżonkowie S. dowiedzieli się dopiero będąc w dniu 7 listopada 2008r. w siedzibie organu odwoławczego. Ustanowiony z urzędu dla skarżącego radca prawny w piśmie z dnia 6 lutego 2009r. uzupełnił w/w wniosek, wskazując że strona nie posiada skrzynki pocztowej, zaś poczta nie pozostawiła zawiadomienia o przesyłce w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, jak też na drzwiach adresata. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przywrócił A. S. termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że dla stwierdzenia skutecznego doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. nie wystarczy stwierdzenie faktu dwukrotnego awizowania przesyłki, koniecznym jest bowiem zaznaczenie przez doręczyciela, czy i w jaki sposób adresat został zawiadomiony o nadejściu przesyłki, gdzie i w jakim terminie można ją odebrać. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że mieszkanie A. S. było zamknięte, przesyłka była dwukrotnie awizowana, a zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Jednakże wobec podniesionej przez pełnomocników skarżącego okoliczności braku skrzynki oddawczej Sąd stwierdził, że nie można uznać doręczenia przesyłki zawierającej decyzję za skuteczne, co przesądza o braku winy w uchybieniu przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 12 maja 2009r., II OZ 395/09 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uchylił w/w postanowienie. W uzasadnieniu wskazano na ustawowy obowiązek posiadania skrzynki pocztowej, ciążący na właścicielach lub współwłaścicielach nieruchomości, jak również na fakt, iż skarżącemu skutecznie doręczano w toku postępowania wiele pism. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na potrzebę wyjaśnienia faktycznego miejsca pozostawienia awizo – w oparciu o reklamację u operatora wykonującego usługi doręczania listów poleconych. Wyrażono jednocześnie pogląd, iż twierdzenie skarżącego o nieposiadaniu skrzynki pocztowej nie stanowi samo w sobie przesłanki uznania doręczenia zastępczego za nieskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 cyt. ustawy p.p.s.a., Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4), a ponadto we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjmuje się, że o braku winy zainteresowanego w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona działała z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Odnosząc się do sposobu doręczenia przesyłki z zaskarżoną decyzją wskazać trzeba, iż o skuteczności doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. (doręczenie zastępcze) decyduje spełnienie wszystkich przesłanek wskazanych w tym przepisie a więc: niemożność doręczenia pisma adresatowi, jego dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy, pozostawienie przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym (§ 1), umieszczenie zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata, bądź w widocznym miejscu przy wejściu do posesji (§ 2), konieczność powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w przypadku niepodjęcia jej w terminie 7 dni (§ 3) oraz upływ czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej (§ 4). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym konsekwentnie podkreśla się, iż z akt sprawy musi jednoznacznie wynikać, gdzie zostało umieszczone zawiadomienie, o jakim mowa w art. 44 § 2 k.p.a. (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 6 lutego 2008r., I SA/Op 314/07, LEX nr 437617, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 lutego 2009r., III SA/Gd 246/08, LEX nr 484853). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uzupełnionego następnie przez pełnomocników skarżącego, nie wynika, aby A. S. bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia skargi. W tym miejscu wskazać należy, iż tut. Sąd – kierując się zaleceniami zawartymi w przywołanym powyżej postanowieniu z dnia 12 maja 2009r., II OZ 395/09 – zarządzeniem z dnia 1 lipca zwrócił się do organu odwoławczego o wyjaśnienie, w oparciu o reklamację u operatora wykonującego usługi doręczania listów poleconych, faktycznego miejsca pozostawienia awizo dot. przesyłki zawierającej decyzję tego organu z dnia 12 września 2008r., przeznaczonej dla skarżącego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki wynikało bowiem, że zawiadomienie o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, podczas gdy pełnomocnicy A. S. twierdzą, iż taka skrzynka pocztowa w ogóle nie znajduje się na nieruchomości skarżącego. W odpowiedzi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nadesłał pismo Zastępcy Dyrektora Oddziału Rejonowego ds. Sieci i Operacji Poczty Polskiej Centrum Poczty Oddział Rejonowy, z którego wynika, iż w rzeczywistości, po bezskutecznej próbie doręczenia przedmiotowej przesyłki pod adresem [...] listonosz umieścił zawiadomienie o nadejściu przesyłki w drzwiach mieszkania adresata. Tym samym – zgodnie z zaleceniami Naczelnego Sądu Administracyjnego – zostało wyjaśnione faktyczne miejsce pozostawienia awizo, wobec czego doręczenie zastępcze, dokonane w trybie art. 44 k.p.a. i spełniające wszystkie warunki tego przepisu, należy uznać za skuteczne. Podzielić jednocześnie trzeba stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż twierdzenia o nieposiadaniu przez skarżącego skrzynki pocztowej nie stanowią same w sobie przesłanki uznania doręczenia zastępczego za nieskuteczne. Podkreślić trzeba, iż stosownie do art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2008r. nr 189, poz. 1159 ze zm.), na właścicielu lub współwłaścicielu nieruchomości, której częścią składową jest budynek, bądź budynku stanowiącego odrębną nieruchomość ciąży obowiązek umieszczenia oddawczej skrzynki pocztowej. Natomiast osoba, która nie stosuje się do tego nakazu, musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami pozostawienia zawiadomienia, określonego w art. 44 § 2 k.p.a., na drzwiach mieszkania. Znamienne jednocześnie pozostaje – co zauważył Naczelny Sąd Administracyjny – iż poza omawianym przypadkiem zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego nie występowały jakiekolwiek problemy z doręczaniem pism na adres [...]. Jedynie negatywna dla skarżącego decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o odmowie wydania A. S. decyzji nakazującej dokonanie rozbiórki budynku gospodarczo – mieszkalnego, znajdującego się na sąsiednich działkach o nr 411/2 i 411/3 w miejscowości [...], nie została odebrana przez adresata, bądź jego domownika. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.