II SA/Ke 759/08

II SA/Ke 759/08 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ż o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 stycznia 2009r. w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić wniosek S. Ż. o przywrócenie mu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek S. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 13 marca 2009 r. W dniu 12 lutego 2009r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika i zwolnienie od kosztów sądowych, który to wniosek został uwzględniony postanowieniem z dnia 17 lutego 2009r. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik, któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa w dniu 26 lutego 2009 r. wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną złożył w dniu 6 kwietnia 2009 r., podnosząc, że dopiero w dniu 6 marca 2009 r. otrzymał od skarżącego podpisane pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Pełnomocnik we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazał, żadnych powodów, które uniemożliwiły mu złożenie skargi kasacyjnej w terminie do dnia 13 marca 2009r, podał jedynie, że dopiero w dniu 6 marca 2009r. otrzymał dokument pełnomocnictwa. Sąd podkreślił, iż - pomijając okoliczność, że do dnia 13 marca 2009 r. w ogóle nie można mówić o uchybieniu terminu - wniosek o przywrócenie terminu z dnia 6 kwietnia 2009 r., w którym wskazano, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 6 marca 2009 r., został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pismem z dnia 20 kwietnia 2009 r., radca prawny - pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym podniósł, że jako pełnomocnik przyjął, iż 30 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od daty zapoznania się z aktami sprawy w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. O uchybieniu terminu zorientował się w dniu 6 kwietnia 2009 r. i wraz z wnioskiem dokonał czynności, której nie dokonał w terminie. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny ( sygn. II OZ 479/09) uchylił zaskarżone postanowienie o odrzuceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w uzasadnieniu wskazując, że zażalenie oparte jest na usprawiedliwionych podstawach. Podniesiona w zażaleniu okoliczność usprawiedliwiająca uchybienie terminu, iż profesjonalny pełnomocnik założył, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od daty zapoznania się z aktami sprawy w oparciu o udzielone pełnomocnictwo, powinna być oceniona w świetle przepisu art. 32 Konstytucji RP oraz uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 117/08. Przez oczywistą omyłkę podając, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o uchyleniu zaskarżonego postanowienia przepis art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie oddala. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając ponownie wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny jest w niniejszej sprawie związany, zgodnie z treścią art.153 p.p.s.a oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w w/w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym, wniosek pełnomocnika skarżącego należy ocenić w świetle art. 32 Konstytucji RP oraz uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego ( SN) z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 117/08. Powołana uchwała SN dotyczy wykładni art.169 §1 kpc, który stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wyrażone w niej stanowisko SN można odnieść do prawie identycznej jak w art.169 § kpc regulacji instytucji przywrócenia terminu przewidzianej w art. 87 § 1 p.p.s.a., który ustala siedmiodniowy termin do złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. SN w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 17 lutego 2009r. w sprawie o sygn. akt III CZP 117/08 stwierdził, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w czasie, w którym ma on możliwość jej wniesienia, nie później jednak niż z upływem dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem. W uzasadnieniu tej uchwały SN wskazał m.in., że na tle określonego w art. 169 § 3 k.p.c. wymogu równoczesnego dokonania, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, czynności procesowej należy przyjąć, że ocena ustania przyczyny uchybienia terminowi powinna pozostawać w ścisłym związku z ustaleniem w zakresie realnej możliwości dopełnienia określonej czynności procesowej. Dopóki możliwość ta nie ma rzeczywistego charakteru, dopóty nie można mówić o ustaniu przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej, a więc o ustaniu przyczyny uchybienia terminowi. Jeżeli przy ocenie tej w rachubę wchodzi uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej trzeba mieć na względzie specyfikę tej sytuacji, polegającą na niemożliwości samodzielnego działania przez stronę, która musi korzystać z wyręczenia przez adwokata lub radcę prawnego. Pełna obiektywizacja kryteriów orzekania o przywróceniu terminu nie jest celowa, gdyż instytucja ta jest ze swej istoty ukierunkowana na wartościowanie konkretnych stanów faktycznych. Znaczne skrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w istotny sposób ogranicza, a w sytuacjach skrajnych wręcz uniemożliwia osiągnięcie takiego skutku. Odnosząc powołaną uchwałę SN do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu 17 lutego 2009r. został ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik. W dniu 6 marca 2006r. pełnomocnik złożył w sądzie pełnomocnictwo od skarżącego i zapoznał się z aktami sprawy. Czynności te zostały podjęte jeszcze w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął 13 marca 2009r. W tej sytuacji, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie byłoby wątpliwości, co do zachowania terminu do złożenia pisma o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyby czynności tej dokonano w terminie do 20 marca 2009r. - licząc 7 dniowy termin o jakim mowa w art.87 §1 p.p.s.a - od 14 marca 2009r. Wtedy biorąc pod uwagę, że pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 6 marca 2009r, na sporządzenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego dysponowałby, licząc od 6 marca 2009r. do 20 marca 2009r, czternastoma dniami. Jest to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystarczający i realny okres dla profesjonalnego pełnomocnika, aby sporządzić skargę kasacyjną w tej sprawie i złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Tymczasem pełnomocnik skarżącego dokonał powyższej czynności dopiero 6 kwietnia 2009r. w żaden sposób nie uzasadniając dlaczego uchybił terminowi przewidzianemu w art.87§1 p.p.s.a. Nasuwa się konkluzja, że przyczyną opóźnienia nie była niemożność sporządzenia skargi kasacyjnej w terminie krótszym niż 30 dni przewidzianym w art.177 §1 p.p.s.a., skoro takiego argumentu nie podnosi pełnomocnik skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z treści zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej - skargę kasacyjną pełnomocnik sporządził w dniu 6 kwietnia 2009r. i w tym samym dniu złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, kiedy to "zorientował się, że o uchybieniu terminu można mówić od 14 marca 2009r." W tych okolicznościach należy uznać, że pełnomocnik skarżącego mimo skróconego okresu do sporządzenia skargi kasacyjnej miał możliwość jej sporządzenia i wniesienia pisma o przywrócenie terminu do jej wniesienia, z zachowaniem terminu o jakim mowa w art.87 § 1 p.p.s.a., tym bardziej, że profesjonalny pełnomocnik powinien podejmować czynności bez nieuzasadnionej zwłoki, z należytą starannością i dbałością o interes reprezentowanej strony. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powyższe ustalenia wskazujące na realną możliwość zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie dają podstaw do przyjęcia, że skarżący został pozbawiony konstytucyjnego prawa do uzyskania ochrony prawnej (art.32 Konstytucji RP). Mając powyższe na uwadze wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art.88 p.p.s.a.