II SA/Ke 770/17

PostanowienieWSA w Kielcach2018-02-28

Skład orzekający: Jacek Kuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na postanowienia wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, takie postanowienia są wyłączone z kognicji sądów administracyjnych, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
Strona złożyła zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym dotyczące tytułu wykonawczego obejmującego grzywnę. Starosta postanowieniem uznał zarzuty za nieuzasadnione. Wojewoda postanowieniem nie uwzględnił zażalenia strony na postanowienie Starosty. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody. Sąd uznał, że sprawa nie należy do jego właściwości i odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. Starosta postanowieniem z [...], na podstawie art. 34 § 1 i 2 w związku z art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. 2016 r., poz. 599 ze zm.), wyraził stanowisko w sprawie zarzutów M. I. zawartych w piśmie z 29 marca 2017 r. na otrzymany tytuł wykonawczy obejmujący zaległości z tytułu nałożonej, a nieuiszczonej grzywny w celu przymuszenia w kwocie należności głównej 10000 zł i uznał je za nieuzasadnione. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie 23 maja 2017 r. Wojewoda postanowieniem z [...] na postawie art. 123 § 1, art. 144, art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 18 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowił nie uwzględnić wniesionego zażalenia. W piśmie z 14 września 2017 r. M. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zażalenie na postanowienie Wojewody z [...], nieuwzględniające zażalenia na postanowienie Starosty z [...]. W odpowiedzi na zażalenie Wojewoda wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Podkreślić należy, że ustawa p.p.s.a. została znowelizowana z dniem 15 sierpnia 2015 r. mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), a dokonana nowelizacja objęła swym zakresem m.in. właściwość sądów administracyjnych. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wynika z akta administracyjnych skarżący pismem z 29 marca 2017 r. złożył zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z [...] obejmującego zaległości z tytułu nałożonej, a nieuiszczonej grzywny w celu przymuszenia. Zarzuty te postanowieniem z [...] zostały przez wierzyciela uznane za nieuzasadnione. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego na powyższe postanowienie Wojewoda postanowił tego zażalenia nie uwzględniać. Przedmiotowa skarga dotyczy więc postanowienia Wojewody wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2016 r. sygn. II OSK 2014/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, które Sąd orzekający w pełni akceptuje). W zaistniałej sytuacji Sąd zobligowany był odrzucić wniesioną skargę, gdyż zainicjowana tą skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że błędne pouczenie Wojewody, co do możliwości wniesienia do WSA w Kielcach skargi na zaskarżone postanowienie, nie wpływa na możliwość jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło