II SA/Ke 798/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kielce - Zachód w Kielcach delegowanej do Prokuratury Okręgowej w Kielcach Wiesławy Klimontowicz sprawy ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat I.T. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania S.K. od decyzji z [...], którą Prezydent Miasta skierował go na egzamin sprawdzający kwalifikacje do prowadzenia pojazdów w zakresie uprawnień kategorii B z części teoretycznej i praktycznej oraz zatrzymał wydane 6 lutego 2004 r. prawo jazdy kategorii B, do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje kierowcy i na podstawie art. 108 § 1 kpa nadał decyzji w punkcie 2 rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało, że zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie 130 ust. 1. Stosownie do art. 130 ust. 1 tej ustawy Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. W ewidencji policja wpisuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, którym nie przypisano wartości punktowej (ust. 1a). Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów (ust. 2). Przepis art. 130 ustawy Prawo o ruchy drogowym, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.957). Przepis art. 114 został uchylony przez art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U.11.30.151), 19 stycznia 2013 r., z tym, że w zakresie ust. 1 pkt 1 lit. b został uchylony 4 czerwca 2018 r. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.957), do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, art. 125 pkt 10 lit, g nie stosuje się. Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.957) weszła w życie 4 czerwca 2018 r. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks kamy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.541), do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ pierwszej instancji 24 października 2018 r. otrzymał wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji o sprawdzenie kwalifikacji S.K., który w okresie od 9 lipca 2014 roku do 6 lipca 2015 r. uzyskał 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. We wniosku wskazano, że S.K. popełnił wykroczenia: 1. 9 lipca 2014 r. Secemin - obszar wiejski, samochód osobowy, naruszenie zakazu wyprzedzania na skrzyżowaniach, przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h, 9 punktów, 2. 6 stycznia 2015 r. Kielce, samochód osobowy, naruszenie warunków dopuszczalności używania świateł przeciwmgłowych przednich, 2 punkty, 3. 30 stycznia 2015 r. Kielce, samochód osobowy, naruszenie przepisów określających warunki oraz zakazy zatrzymania lub postoju, 1 punkt, 4. 4 marca 2015 r. Kielce, samochód osobowy, naruszenie przepisów określających warunki oraz zakazy zatrzymania lub postoju, 1 punkt, 5. 16 kwietnia 2015 r. Kielce, samochód osobowy, spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa, 6 punktów, 6. 6 lipca 2015 r. Kielce, samochód osobowy, spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa, 6 punktów. Pismem z 26 października 2018 r., doręczonym stronie 13 listopada 2018 r., organ zawiadomił S.K. o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W dniu 19 listopada 2018 r. strona zażądała zwrócenia się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wyjaśnienie naliczonych punktów. W odpowiedzi organ I instancji uzyskał podtrzymanie wniosku złożonego na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć. Kolegium podało, że ze znajdujących się w aktach sprawy odpowiedzi wynika, że w odniesieniu do zdarzenia z: 1. 9 lipca 2014 r. został nałożony na stronę prawomocny mandat karny, 2. 6 stycznia 2015 r. został nałożony na stronę prawomocny mandat karny, 3. 30 stycznia 2015 r. został nałożony na stronę prawomocny mandat karny przez funkcjonariusza Straży Miejskiej w K., 4. 4 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Kielcach wydał prawomocny wyrok skazujący w sprawie o sygn. akt [...], 5. 16 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Kielcach wydał prawomocny wyrok skazujący w sprawie o sygn. akt [...], 6. 6 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w Kielcach wydał prawomocny wyrok skazujący w sprawie o sygn. akt [...]. Stosownie do § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia. Ponieważ zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości uzyskanych punktów, czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego, Kolegium uznało, że S.K. w okresie od 9 lipca 2014 r. do 6 lipca 2015 r. uzyskał 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Organ odwoławczy również zauważył, że ponieważ decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b powyższej ustawy ma charakter związany, to właściwy starosta (prezydent) nie ma wyboru co do możliwości skierowania lub odstąpienia od niego w przypadku złożenia wniosku przez właściwego komendanta Policji. Zatem Prezydent był zobligowany do wydania zaskarżonej decyzji. Dalej Kolegium stwierdziło, że organ I instancji każdorazowo zawiadamiał S.K. o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do dowodów we wskazanym terminie. Ostatnie zawiadomienie zostało doręczone stronie 19 kwietnia 2019 r. Ponadto organ po każdym żądaniu strony o złożenie pisma do Komendanta Wojewódzkiego Policji, zwracał się do tego organu o zajęcie stanowiska w przedmiocie zasadności i dalszego popierania wniosku. Z kolei zarzuty dotyczące nieprawidłowości w przypisaniu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego zostały szczegółowo wyjaśnione przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, który o każdym przesłanym do strony piśmie zawierającym wyjaśnienia informował organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, na obecnym etapie postępowania administracyjnego nie zachodzą takie wątpliwości, które wymagałaby przeprowadzenia postępowania dowodowego. Wniosek o sprawdzenie kwalifikacji został oparty na wpisach ostatecznych. Wreszcie Kolegium zwróciło uwagę, że punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty. W niniejszej sprawie nie występują żadne terminy przedawnienia, które wykluczałyby złożenie wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, a tym samym wydanie decyzji przez organ I instancji. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji, S.K. zarzucił, że organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do odwołania od decyzji organu I instancji, w kwestii czy: skierowanie go na egzamin sprawdzający było zasadne po 4 latach od momentu ostatniego zarzucanego wykroczenia, czy sprawa nie została przedawniona – zatarcie skazania oraz czy popełnił on wszystkie zarzucane mu wykroczenia. Zdaniem skarżącego, Kolegium błędnie również oceniło zarzut co do pozbawienia go przez organ I instancji prawa do obrony, gdyż nie zawiadomiono go o odpowiedzi Wojewódzkiego Komendanta Policji na zażalenie, które wniósł 23 kwietnia 2019 r. Ponadto skarżący zarzucił, że nie wyjaśniono, czy wykroczenie drogowe z 30 stycznia 2015 r. zostało przez niego popełnione. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie sądowej poparł skargę i wskazał, że skarżący nie skarżył czynności materialno-technicznej Komendanta Wojewódzkiego Policji dotyczącej ilości punktów karnych. Prokurator Prokuratury Rejonowej Kielce - Zachód w Kielcach delegowany do Prokuratury Okręgowej w Kielcach, który zgłosił swój udział w sprawie na podstawie art. 8 p.p.s.a., wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy (chociaż skarżący tego nie kwestionuje), że prawidłowo organy uznały, że w sprawie miał zastosowanie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów karnych otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Chociaż bowiem przepis ten miał zostać uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. mocą art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 341), jednakże z tym samym dniem, to jest 4 czerwca 2018 r. weszła w życie (w tym między innymi jej art. 14) ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957). Zgodnie z jej art. 14: ust. 1. Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się. ust. 2. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Jak prawidłowo organ ustalił, do dnia wydania zaskarżonej decyzji Minister Cyfryzacji nie ogłosił komunikatu na podstawie zacytowanego wyżej art. 14 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. Takie komunikaty pojawiły się, ale zostały one wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 17 ust. 2 (komunikat z 28 czerwca 2018 r. ) oraz art. 12 ust. 2 (komunikat z 22 lutego 2019 r.) tej samej ustawy. W sprawie nie jest sporne to, że Komendant Wojewódzki Policji wystąpił w październiku 2018 r. z wnioskiem o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień, wskazując, że w okresie od 9 lipca 2014 r. do 6 lipca 2015 r., a więc w ciągu niespełna roku wielokrotnie naruszył on przepisy ruchu drogowego, w związku z czym otrzymał 25 punktów karnych. Nie jest sporne także i to, że taka ilość punktów figurowała w ewidencji kierowców w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Spór dotyczy tego, czy punkty zostały prawidłowo wykazane w tej ewidencji oraz czy nie powinny być z niej usunięte. W związku z tym wskazać należy, że prawidłowo Kolegium wskazało, że nie jest uprawnione do kontrolowania prawidłowości prowadzenia przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ani też do kwestionowania prawidłowości wynikających z tej ewidencji wpisów. Ponieważ w toku postępowania skarżący wskazywał, że nie zgadza się z ilością nałożonych punktów, organ I instancji pismem z 19 listopada 2018 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z pytaniem, czy złożony wniosek o skierowanie na sprawdzenie kwalifikacji jest zasadny i podlega wykonaniu. Pismem z 6 grudnia 2018 r. (data wpływu do organu) Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego KWP wskazał, że wnioski są zasadne i podlegają wykonaniu. Do pisma tego dołączył pismo skierowane bezpośrednio do skarżącego, zawierające szczegółowe wyjaśnienie co do ilości otrzymanych przez niego punktów karnych. O treści pisma z 6 grudnia 2018 r. organ I instancji poinformował skarżącego pismem z 10 grudnia 2018 r. (którego otrzymanie S.K. pokwitował 28 grudnia 2018 r.). Ponieważ skarżący 2 stycznia 2019 r. zwrócił się do Naczelnika Ruchu Drogowego o informacje dotyczące wykroczenia z 30 stycznia 2015 r., zarzucając, że go nie popełnił, a także podnosząc, że od popełnienia innych wykroczeń upłynęły 3 lata, organ I instancji ponownie zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z pytaniem czy wniosek jest zasadny i podlega wykonaniu. Pismem z 1 lutego 2019 r. (data wpływu do organu) Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego KWP poinformował, że wniosek jest zasadny i podlega wykonaniu. Jednocześnie w załączeniu przesłał odpowiedź, jakiej udzielił skarżącemu pismem z 25 stycznia 2019 r. O powyższej korespondencji organ I instancji pismem z 4 lutego 2019 r. poinformował skarżącego (data odbioru przesyłki 18 lutego 2019 r.), jednocześnie informując go o przysługujących mu zgodnie z art. 10 kpa uprawnieniach. Ponieważ skarżący złożył następnie kserokopie dwóch pism z 25 lutego 2019 r. jakie wystosował do Komendanta Straży Miejskiej oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji, organ I instancji ponownie zwrócił się do tego ostatniego z pytaniem, czy podtrzymuje wniosek. Po otrzymaniu odpowiedzi wraz z odpisem pisma z 20 marca 2019 r. jakie zostało skierowane do skarżącego przez Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP, organ I instancji ponownie poinformował skarżącego o tej korespondencji oraz pouczył o prawach z art. 10 kpa. Ponieważ 26 kwietnia 2019 r. wpłynęło do organu, nadesłane do jego wiadomości, a skierowane do Naczelnika Wydziału ruchu Drogowego KWP, kolejne pismo zatytułowane "zażalenie na wniosek Policji o skierowanie na egzamin sprawdzający..."organ I instancji ponownie zwrócił się do Komendanta Policji z pytaniem, czy złożony przez niego wniosek jest zasadny i podlega wykonaniu. Pismem z 28 maja 2019 r., które wpłynęło do organu 4 czerwca 2019 r. Komendant podtrzymał złożony wniosek i jednocześnie w załączeniu przesłał odpis pisma z 27 maja 2019 r. jakie wystosował do skarżącego, w którym to piśmie wskazał między innymi, że nie ma możliwości prawnych do rozpoznania zażalenia. Faktem jest, że organ po otrzymaniu tej ostatniej korespondencji już nie zawiadamiał o niej skarżącego, jednakże skarżący nie wykazał, jaki mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Poza tym podkreślenia wymaga to, że nadesłane przez Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego pismo z 27 maja 2019 r. było odpisem pisma jakie Naczelnik wysłał skarżącemu, tak więc skarżącemu była znana jego treść, co wynika chociażby z wniesionego przez niego odwołania. Natomiast odnośnie pozostałych zarzutów skargi ponownie wskazać należy, że w postępowaniu w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji organ je prowadzący nie ma uprawnień do weryfikowania przypisanej kierowcy liczby punktów, jest natomiast informacją o liczbie punktów związany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wskazuje się, że jednoznaczne sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje, że powyższa decyzja posiada charakter związany. Organ jest zobowiązany do zatrzymania prawa jazdy oraz skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w przypadku, gdy otrzyma od właściwego organu Policji informacje o przekroczeniu przez kierowcę liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W tym zakresie starosta ma jedynie możliwość wglądu do ewidencji kierowców i ustalenia, że liczba punktów w niej wpisana równa się podanej w informacji, ale to nie oznacza możliwości kwestionowania liczby uwidocznionej w ewidencji (por. wyroki NSA z dnia 8 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1593/16 oraz z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2842/16). Dlatego też wbrew zarzutom skargi organy w niniejszej sprawie nie tylko nie były zobowiązane do ustalenia, czy skarżącemu prawidłowo przypisano punkty karne, a więc czy dopuścił się on wszystkich wykroczeń, ale wręcz stwierdzić należy, że nie były do tego uprawnione, podobnie jak i nie były uprawnione do kontrolowania prawidłowości prowadzenia przez Policję ewidencji kierowców. Natomiast podkreślenia wymaga, co wynika z wcześniej przytoczonego przebiegu postępowania przed organem I instancji, że organ ten starał się, aby Komendant Wojewódzki Policji dokonał sprawdzenia i wyjaśnienia zasadności zarzutów podnoszonych przez skarżącego w stosunki do zapisów w ewidencji kierowców. Wobec jednoznacznego stanowiska zajmowanego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., organy w niniejszej sprawie były zobowiązane orzec tak jak w zaskarżonej decyzji. Kwestia ustalania, czy skarżący dopuścił się naruszeń przepisów ruchu drogowego nie należy do takich organów administracyjnych jak starosta czy też samorządowe kolegium odwoławcze, podobnie jak nie należy do tych organów kontrolowanie prawidłowości organów Policji w zakresie prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy. Mając powyższe na uwadze skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł zgodnie z art. 250 ostatnio powołanej ustawy w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 18).