II SA/Ke 803/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. z dnia 24 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r. ustanowiono dla K. S. na jej wniosek radcę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionej na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców w Kielcach wyznaczyła w dniu 30 czerwca 2016 r. pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego M.G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016r. oddalił skargę K. S. Radca prawny M.G. złożyła w dniu 17 stycznia 2017 r. do Sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej K. S. pismem z dnia 24 lutego 2017 r. wniosła o przyznanie jej nowego pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata albo radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie rozpoznawanie drugiego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu stało się zbędne, a postępowanie tej w sprawie umarza się, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r., którym ustanowiono dla K. S. radcę prawnego z urzędu. Wyznaczenie przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Kielcach konkretnej osoby pełniącej funkcję radcy prawnego z urzędu i podjęcie przez nią czynności procesowych, w tym sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 177 § 5 p.p.s.a, jeżeli sąd stwierdzi, że opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, zawiadamia o tym właściwą okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych, która wyznacza innego pełnomocnika. Sytuacja taka nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że opinia prawna została sporządzona przez radcę prawnego z zachowaniem zasad należytej staranności i zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2017 r. nakazał doręczenie tej opinii skarżącej. Należy podkreślić, że nierzetelność opinii stwierdza Sąd, a nie strona niezadowolona z faktu jej otrzymania. Ponadto niezadowolenie strony ze sposobu świadczonej pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu nie uprawnia zatem Sądu do zmiany osoby pełnomocnika, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny (referendarz sądowy) nie jest władny do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką. Sąd (referendarz sądowy) wydaje jedynie postanowienie w sprawie przyznania prawa pomocy, wskazane w art. 253 § 1 p.p.s.a., po spełnieniu przez skarżącego przesłanek uprawniających do przyznania tego prawa, natomiast wyznaczenie konkretnego pełnomocnika, w tym również nowego (kolejnego) pełnomocnika, należy do właściwości Okręgowej Izby Radców Prawnych, co wynika z treści art. 253 § 1 i 2 p.p.s.a. Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej mieści się w zakresie czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu (post. NSA z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt II GZ 26/10, LEX nr 663543). W związku z powyższym skarżąca nie może skutecznie wnioskować o przyznanie kolejnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej, gdyż przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1076/09 oraz z dnia 29 stycznia .2010 r., sygn. akt I OZ 45/10, opublikowane na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów rozpoznanie kolejnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu stało się zbędne, a postępowanie wszczęte tym kolejnym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 249a, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.