II SA/Ke 834/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku S.M. z dnia 26 marca 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie usług opiekuńczych. Skarżący złożył w dniu 20 lutego 2012 r. formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego, adwokata z urzędu, celem wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2012 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 29 lutego 2012 r. pełnomocnikiem S.M. radcę prawnego U.Z. Wyznaczona radca prawny z urzędu sporządziła w dniu 14 marca 2012 r. opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. S.M. pismem z dnia 26 marca 2012 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o odwołanie radcy prawnego U.Z. z funkcji jego pełnomocnika i wyznaczenie adwokata do złożenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o ustanowienie adwokata z uwagi na fakt, iż skarżącemu prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2012 r. przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego a tym samym ponowny wniosek w tym zakresie był bezprzedmiotowy. Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. S.M. wniósł sprzeciw od ww. postanowienia podnosząc kilkakrotne pobyty w szpitalu, przebyte operacje i fakt, iż wymaga stałej, całodziennej opieki, a nikt nie może mu jej zapewnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem osądu jest zatem złożony przez S.M. wniosek z dnia 26 marca 2012 r. o ustanowienie adwokata. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na fakt, iż prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego, ponowny wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu, tym razem adwokata, jest bezprzedmiotowy. Należy podkreślić, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania ustanowienia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił oczekiwań skarżącego (np. odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej). Niezadowolenie skarżącego z działań pełnomocnika z urzędu nie może stanowić podstawy do zmiany postanowienia w kwestii jego ustanowienia przez Referendarza sądowego bądź Sąd. Wyznaczenie radcy prawnego z urzędu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych i podjęcie przez niego czynności procesowych, np. sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika ze skarżącym nie podlega kontroli ze strony sądu administracyjnego. W przypadku wątpliwości strona niezadowolona z działań pełnomocnika może wystąpić do organu samorządu zawodowego (w rozpatrywanej sprawie do Okręgowej Izby Radców Prawnych) z wnioskiem o dokonanie kontroli zasadności podejmowanych działań. Rola sądu administracyjnego sprowadza się w istocie do stwierdzenia, że strona występująca z wnioskiem spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w postaci pełnomocnika z urzędu. Wskazanie natomiast konkretnego pełnomocnika oraz ewentualna ocena jego działań jest rolą samorządu zawodowego. W związku z powyższym skarżący nie może skutecznie wnioskować o wyznaczenie kolejnego adwokata lub radcy prawnego z urzędu, gdyż przyznane mu prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1076/09 oraz z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 45/10, opublikowane na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do rozpoznania pod względem merytorycznym wniosku skarżącego z dnia 26 marca 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika prawnego z urzędu, tym razem adwokata. Zgodnie z przepisem art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 258 § 3 p.p.s.a do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. Wobec powyższego na podstawie 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.