II SA/Ke 851/13
WyrokWSA w Kielcach2015-06-17
Skład orzekający: Jacek Kuza, Renata Detka, Sylwester Miziołek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji i orzekł co do istoty sprawy, odrzucając część wniosku inwestora o pozwolenie na budowę, która nie była objęta pierwotnym wnioskiem, a następnie została wycofana przez inwestora?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji, która była wewnętrznie sprzeczna, ponieważ zatwierdziła projekt budowlany i udzieliła pozwolenia na budowę, jednocześnie umarzając postępowanie w stosunku do tych samych działek. Organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., prawidłowo orzekł co do istoty sprawy, uwzględniając wycofanie części działek z wniosku inwestora i umarzając postępowanie w tym zakresie, zgodnie z zasadą, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie w zakresie przedmiotowym, w jakim złożono wniosek (art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego).Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W. L. na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej. Wojewoda częściowo uchylił decyzję Starosty i orzekł co do istoty sprawy, zatwierdzając projekt i udzielając pozwolenia na budowę, ale z wyłączeniem działek, które inwestor wycofał z wniosku. Skarżąca zarzucała m.in. nieuwzględnienie budowy przyłącza do jej budynku, brak zastosowania metody przewiertu, projektowany podział jej działki bez zgody oraz naruszenie art. 10 K.p.a. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Reginy Górnisiewicz sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej sanitarnej grawitacyjno-tłocznej wraz z przykanalikami w Stąporkowie oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania W. L.:
1. uchylił decyzję Starosty nr [...]:
a) zatwierdzającą projektu budowlanego i udzielającej dla Gminy [....] pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-tłocznej (kategoria obiektu budowlanego XXVI) wraz z przykanalikami w [....] wraz z pompowniami ścieków (kategoria obiektu budowlanego IV), zjazdami do pompowni i instalacjami zewnętrznymi zasilania elektrycznego pompowni z wyszczególnieniem numerów działek geodezyjnych, na jakich ma zostać zlokalizowana przedmiotowa inwestycja, wśród których wymieniono m. in.:
- 233, 235/1, 235/2, 235/3, 238, 239/1 239/2, 240, 241/2, 242/1, 243, 244, 245, 246, 247, 250/1, 252/3, 254/1, 255, 256, 257, 259/1, 260, 261/1, 261/2, 264/1, 265, 267/1, 270/1, 271, 272 (obręb 1, jednostka ewidencyjna [....] – miasto),
- 272, 271 (obręb 32 [....], jednostka ewidencyjnej [....] – obszar wiejski),
- 5115, 5124/1, 5124/2 (obręb 3, jednostka ewidencyjna [....] – miasto).
b) umarzającą postępowanie w stosunku do budowy sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno - tłocznej wraz z przykanalikami, na działkach nr:
- 233, 235/1, 235/2, 235/3, 238, 239/1 239/2, 240, 241/2, 242/1, 243, 244, 245, 246, 247, 250/1, 252/3, 254/1, 255, 256, 257, 259/1, 260, 261/1, 261/2, 264/1, 265, 267/1, 270/1, 271, 272 (obręb 1, jednostka ewidencyjna [....] – miasto),
- 272, 271 (obręb 32 [....], jednostka ewidencyjnej [....] – obszar wiejski),
- 5115, 5124/1, 5124/2 (obręb 3, jednostka ewidencyjna [....] – miasto).
– w części rozstrzygnięcia,
2. orzekł, że rozstrzygnięcie ww. decyzji organu I instancji brzmi: zatwierdzam projekt budowlany i udzielam dla Gminy [....] pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-tłocznej (kategoria obiektu budowlanego XXVI) wraz z przykanalikami w [....] przy ulicach: [...] wraz z pompowniami ścieków (kategoria obiektu budowlanego IV), zjazdami do pompowni i instalacjami zewnętrznymi zasilania elektrycznego pompowni, wyszczególniając numery działek geodezyjnych, na jakich ma zostać zlokalizowana przedmiotowa inwestycja – za wyjątkiem działek określonych w niżej przytoczonym pkt 3 decyzji, błędnie przytoczonych przez organ I instancji
3. umorzył postępowanie w stosunku do budowy sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno - tłocznej wraz z przykanalikami, na działkach nr:
- obręb 1: 233, 235/1, 235/2, 235/3, 238, 239 (239/1: 239/2), 240, 241/2, 242/1, 243, 244, 245, 246, 247, 250/1, 252/3, 254/1, 255, 256, 257, 259/1, 260, 261/1, 261/2, 264/1, 265, 267/1, 270/1, 271, 272;
- obręb 32: 272, 271;
- obręb 3: 5115, 5124/1, 5124/2.
Wojewoda, uzasadniając podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. decyzję, wskazał że rozstrzygnięcie organu I instancji było nieadekwatne do wniosku inwestora z dnia 3.12.2012r., uzupełnionego pismem z dnia 9.04.2013r., a także z uwagi na okoliczność, iż z całości akt sprawy wynika, że inwestycja nie będzie realizowana na działkach:
- obręb 1: 233, 235/1, 235/2, 235/3, 238, 239 (239/1: 239/2), 240, 241/2, 242/1, 243, 244, 245, 246, 247, 250/1, 252/3, 254/1, 255, 256, 257, 259/1, 260, 261/1, 261/2, 264/1, 265, 267/1, 270/1, 271, 272;
- obręb 32: 272, 271;
- obręb 3: 5115, 5124/1, 5124/2.
Organ odwoławczy opisał zarazem szczegółowo odwołanie wniesione przez W. L. od decyzji organu I instancji, w którym wskazano, że:
- rozstrzygnięcie to nie odpowiada prawu, ponieważ "...nie uwzględnia budowy przyłącza do wschodniej części budynku mieszkalnego pozostającego we współwłasności, zaś przewiduje takie przyłącze wyłącznie do części zachodniej budynku. Ponadto zaskarżona decyzja w uzasadnieniu nie przewiduje zastosowania metody przewiertu lub przecisku na ul. (...) na odcinku działki nr geod. [....], co pozbawia stronę skarżącą udziału w podłączeniu do przedmiotowej kanalizacji";
- na mapie do celów projektowych w zakresie działki nr geod. [....] przewiduje się podział tej nieruchomości na działki 1417/7, 3417/8 i 3417/9, podczas gdy strona nigdy nie wyraziła na to zgody – wobec czego brak jest podstawy prawnej i faktycznej do stosowania tej mapy.
Odnosząc się do powyższych zarzutów Wojewoda wskazał, że w prowadzonym postępowaniu rozstrzygnięto o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie objętym wnioskiem złożonym przez inwestora, dotyczącym m. in. działki nr [....]. Natomiast ujawniony w treści mapy projekt podziału tej nieruchomości nie jest przedmiotem ww. decyzji. Organy administracji architektoniczno – budowlanej nie oceniają bowiem treści mapy sporządzonej do celów projektowych. W prowadzonym postępowaniu nie kontroluje się także zakresu inwestycji (w tym ilość i usytuowanie przyłączy), który ustala inwestor.
Niezależnie od powyższego organ wskazał, że w prowadzonym postępowaniu wykazano zgodność projektu budowlanego z warunkami zawartymi w decyzji Burmistrza z dnia 28.05.2012r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a inwestor spełnia wymagania określone w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z dnia 7.07.1994r. Projekt ten jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także posiada wymagane uzgodnienia i pozwolenia i nie narusza obowiązujących przepisów art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Ponadto przedmiotowe przedsięwzięcie jest zgodne z założeniami zawartymi w charakterystyce przedsięwzięcia, stanowiącej załącznik do decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 21.06.2011r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, orzekającej o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję organu odwoławczego wniosła W. L. wskazując, że:
- w decyzji z dnia 17.05.2013r. nie powołano się na decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, lub decyzji o ustaleniu warunków zabudowy celu publicznego – co jest niezbędną przesłanką do wydania pozwolenia na budowę i stanowi zarazem o naruszeniu ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy Prawo budowlane,
- jako strona postępowania nie została powiadomiona o możliwości wglądu w akta, celem wniesienia wniosków i zastrzeżeń do prowadzonego postępowania, przed wydaniem decyzji, co przesądza o naruszeniu art. 10 K.p.a.,
- wycofuje zgodę z dnia 30.11.2011r. na wejście w teren dla działki nr [....], której jest współwłaścicielem, ponieważ nie wyraża zgody na projektowany podział działki nr [....] na działki nr 3417/7, 3417/8 i 3417/9, uwidoczniony na mapie stanowiącej załącznik do decyzji organów obu instancji,
- nieprawidłowe jest stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji, cyt. "...odnosząc się do kwestii odwołania stwierdzam, że W. L. nie wskazała żadnych przepisów obowiązującego prawa, które zostałyby naruszone poprzez budowę przedmiotowej inwestycji ...", jako że skarżąca nie musi posiadać wiedzy prawniczej, aby stwierdzić naruszenie jej interesu formalno - prawnego i materialnego, które miało miejsce w niniejszej sprawie,
- decyzja narusza art. 7, 77 i 107 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy P.p.s.a. zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.
Na wstępie, analizując zebrany w aktach administracyjnych materiał dowodowy stwierdzić trzeba, że w prowadzonym postępowaniu podjęto wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia niniejszej sprawy (art. 7 K.p.a.), a organ odwoławczy zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.). Zastrzeżeń Sądu nie budzi również uzasadnienie zakwestionowanego rozstrzygnięcia, które spełnia wymogi z art. 107 § 1 i 3 K.p.a.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, opisana na wstępie uzasadnienia, decyzja merytoryczno-reformatoryjna Wojewody z dnia [...] została wydana w trybie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Jak podkreśla się w doktrynie,
w trybie cyt. przepisu organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzyga sprawę co do istoty, jeżeli dojdzie do przekonania, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa. Decyzja jest nieprawidłowa, gdy jej ocena dokonana przez organ II instancji wykaże, że rozstrzygnięcie to narusza przepisy prawa materialnego.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
W tym miejscu wskazać trzeba na powołany przez organ odwoławczy przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7.07.1994r. (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kluczowe znaczenie dla zrozumienia prawidłowości zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia ma użyty w cyt. regulacji zwrot "...złożył wniosek w tej sprawie". Analiza tego sformułowania prowadzi do wniosku, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie w takim zakresie przedmiotowym, w jakim złożono wniosek o jego udzielenie – co dotyczy m. in. oznaczenia nieruchomości, na jakich zostanie zlokalizowana planowana inwestycja.
W tym miejscu zauważyć trzeba, analizując akta administracyjne, że pierwotnie wniosek o pozwolenie na budowę z dnia 4.12.2012r. (k. 2), złożony przez pełnomocnika inwestora – Gminę [....], dotyczył szeregu działek (wyszczególnionych w zakresie udzielonego pozwolenia na budowę) oraz działek:
- 233, 235/1, 235/2, 235/3, 238, 239/1 239/2, 240, 241/2, 242/1, 243, 244, 245, 246, 247, 250/1, 252/3, 254/1, 255, 256, 257, 259/1, 260, 261/1, 261/2, 264/1, 265, 267/1, 270/1, 271, 272 (obręb 1, jednostka ewidencyjna [....] – miasto);
- 272, 271 (obręb 32 [....], jednostka ewidencyjnej [....] – obszar wiejski);
- 5115, 5124/1, 5124/2 (obręb 3, jednostka ewidencyjna [....] – miasto).
Następnie, pismem z dnia 9.04.2013r. (k. 20) pełnomocnik inwestora, wskazując na wycofanie przez część właścicieli nieruchomości zgody na wykonanie inwestycji na ich terenie, złożył wniosek o wyłączenie z pozwolenia na budowę następujących działek:
- 272, 270/1, 267/1, 264/1, 261/1, 260, 259/1, 257, 256, 255, 254/1, 250/1, 247, 246, 245, 244, 243, 242/1, 241/2, (239/1, 239/2), 238, 235/2, 233, 235/3, 265, 271, 261/2, 252/3, 235/1, 240 (obręb 1, jednostka ewidencyjna [....] – miasto);
- 272, 271 (obręb 32 [....], jednostka ewidencyjnej [....] – obszar wiejski);
- 5124/2, 5124/1, 5115 (obręb 3, jednostka ewidencyjna [....] – miasto).
Pomimo powyższego Starosta uwzględnił ww. działki w zakresie udzielonego w decyzji z dnia 17.05.2013r. pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego (k. 24, str. 1 – 2). Stało się tak pomimo, że na str. 3 organ ten rozstrzygnął jednocześnie o umorzeniu postępowania w stosunku do budowy sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno - tłocznej wraz z przykanalikami na tych samych działkach – co przesądza o wewnętrznej sprzeczności tej decyzji.
W konsekwencji powyższych uchybień Wojewoda prawidłowo uchylił decyzję Starosty – w części rozstrzygnięcia i orzekł w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wyszczególniając numery działek geodezyjnych, na jakich ma zostać zlokalizowana przedmiotowa inwestycja – za wyjątkiem działek wskazanych we wniosku inwestora z dnia 9.04.2013r. W tym ostatnim zakresie właściwie umorzono postępowanie w stosunku do budowy sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno - tłocznej wraz z przykanalikami na tych właśnie nieruchomościach. Skoro bowiem inwestor wycofał te działki z zakresu pierwotnie złożonego wniosku, brak było podstaw do rozstrzygnięcia w tym zakresie – co wynika z przytoczonego na wstępie art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.
Jeśli chodzi zaś o wskazywaną przez W. L. działkę nr [....], której jest współwłaścicielem, to nieruchomość ta była objęta wnioskiem inwestora przez cały czas trwania postępowania, w związku z czym prawidłowo objęto ją wydanym w niniejszej sprawie pozwoleniem na budowę. Należy przy tym wyjaśnić skarżącej, że organ administracji architektoniczno-budowlanej rozstrzygając sprawę pozwolenia na budowę jest związany wnioskiem inwestora. W granicach tego wniosku może udzielić pozwolenia albo odmówić wydania pozwolenia na budowę. Organ nie może jednak zmieniać projektu we własnym zakresie (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 6.03.2008r. o sygn. akt II SA/Kr 587/07, LEX nr 487252). Rację ma zatem Wojewoda Świętokrzyski, kiedy twierdzi, że w prowadzonym postępowaniu nie kontroluje się zakresu inwestycji (w tym ilości i usytuowania przyłączy) – który ustala inwestor.
Odnosząc się do wyrażonego w treści skargi wycofania zgody na wejście w teren ww. nieruchomości – udzielonej w dniu 30.11.2011r. – wskazać trzeba, że sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonej decyzji według stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania tego rozstrzygnięcia przy uwzględnieniu obowiązującego wówczas stanu prawnego (art. 133 § 1 ustawy P.p.s.a.). Tym samym zmiana stanowiska przez W. L. już po wydaniu ww. decyzji nie mogła odnieść skutku dla oceny prawidłowości wydanej w niniejszej sprawie decyzji. Co się zaś tyczy kwestionowanego przez skarżącą projektowanego podziału działki nr [....] na działki nr [....], uwidocznionego na mapie stanowiącej załącznik do decyzji organów obu instancji, to stwierdzić trzeba, że Wojewoda nie miał kompetencji do oceny treści mapy w tym zakresie. W niniejszym postępowaniu, kontrola wniosku inwestora odbywała się bowiem pod kątem spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane (art. 35 ust. 4). Zgodnie z art. 35 ust. 1 tej ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7,
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Z kolei stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Analizując akta administracyjne nie budzi wątpliwości Sądu, że w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione ww. przesłanki. W tym zakresie podkreślić trzeba, że dla terenu, na którym planowana jest przedmiotowe przedsięwzięcie, brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego decyzją z dnia 28.05.2012r. Burmistrz ustalił lokalizację tej inwestycji celu publicznego, wśród szeregu nieruchomości wskazując także działkę skarżącej. Do rozstrzygnięcia tego, wbrew zarzutom W. L., odwołał się organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanej w niniejszej decyzji. Zwrócono przy tym uwagę, że dla przedmiotowej inwestycji została uzyskana wymagana przepisami odrębnymi decyzja z dnia 21.06.2011r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, orzekającą o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Jednocześnie za prawidłowe należy uznać stwierdzenie organu o tym, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z założeniami zawartymi w charakterystyce przedsięwzięcia, stanowiącej załącznik do ww. decyzji z dnia 21.06.2011r. To samo dotyczy ustaleń o kompletności projektu budowlanego dla przedmiotowej inwestycji – który zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także posiada wszystkie wymagane uzgodnienia i pozwolenia. Wskazać przy tym trzeba, że projekt został sporządzony i sprawdzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane i legitymujących się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto do projektu budowlanego załączono oświadczenia o sporządzeniu tej dokumentacji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a inwestor przedstawił oświadczenia o prawie do dysponowania działkami, na których zaprojektowano inwestycję, na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego).
Odnosząc się do zarzutów o naruszeniu art. 10 K.p.a. należy uznać je za niezasadne, jako że pismem z dnia 26.06.2013r. organ I instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie organu odwoławczego. Niezależnie od powyższego W. L. nie wykazała, aby uchybienie temu przepisowi uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (pr. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 1.07.2014r. o sygn. akt II SA/Ol 407/14, LEX nr 1502425), zwłaszcza, że lektura pism skarżącej świadczy o dobrej znajomości niniejszej sprawy – co słusznie zauważył organ odwoławczy.
Skoro zatem podniesione w skargach zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.
-----------------------
15
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło