II SA/Ke 868/13
PostanowienieWSA w Kielcach2014-06-12
Skład orzekający: Jacek Kuza, Sylwester Miziołek, Dorota Pędziwilk-Moskal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy właściciele nieruchomości sąsiednich, którzy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym, mogą zostać dopuszczeni do udziału w postępowaniu sądowym jako uczestnicy, jeśli podnoszą jedynie interes faktyczny związany z potencjalnym zwiększeniem uciążliwości związanych z planowaną inwestycją?Ratio decidendi
Sąd odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestników osób, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym, ponieważ nie wykazały one interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny. Interes prawny, w odróżnieniu od faktycznego, musi być osobisty, własny, indywidualny i znajdować uzasadnienie w normie prawa, a nie tylko w potencjalnym zwiększeniu uciążliwości związanych z inwestycją.Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęły wnioski o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestników od osób będących współwłaścicielami działki sąsiedniej do planowanej inwestycji. Wnioskodawcy twierdzili, że rozdzielenie działek ulicą czyni ich stronami postępowania, a planowana zabudowa zwiększy uciążliwość korzystania z ich nieruchomości. Sąd rozpatrywał te wnioski po wydaniu wyroku oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono dopuszczenia wnioskodawców do udziału w sprawie w charakterze uczestników.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014r. na posiedzeniu jawnym w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wniosków: [...] o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestników p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia [...] do udziału w sprawie w charakterze uczestników.
Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Po wydaniu powyższego wyroku do tut. Sądu wpłynęły wnioski [...] o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestników.
Z uzasadnienia tych wniosków wynikało, że ww. osoby są współwłaścicielami działki nr [...], która jest usytuowana w sąsiedztwie planowanej inwestycji (działka nr 770) w odległości około 10m. Podali, że rozdzielenie działek nr [...] i 770 ulicą, na którą skierowane będą zjazdy z działki planowanej do zabudowy budynkami wielorodzinnymi czyni ich stronami postępowania.
Na rozprawie przed sądem administracyjnym w dniu 12 czerwca 2014 r., [...] popierając swój wniosek stwierdził, że jedyny interes jakiego naruszenie wskazuje, dotyczy zwiększenia uciążliwości korzystania z jego nieruchomości, która niewątpliwie nastąpi po zabudowaniu sąsiedniej działki zgodnie z zaskarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
§ 2. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
Z powyższego zatem wynika, że podstawowym kryterium odnoszącym się do możliwości zakwalifikowania danego podmiotu jako uczestnika postępowania, jest ustalenia, że akt lub czynność będąca przedmiotem skargi narusza jego interes prawny. Z kolei o tym, czy skarżący ma interes prawny decyduje norma prawa materialnego, ale także prawa ustrojowego czy procesowego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny. Inaczej mówiąc interes prawny, to prawo jednostki do określonego postępowania zmierzające do wydania decyzji administracyjnej mającej umocowanie najczęściej w normie prawa materialnego. Interes prawny musi być nadto: osobisty, własny, indywidualny i znajdujący uzasadnienie w normie prawa oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. W odróżnieniu od tak pojmowanego interesu prawnego, z interesem faktycznym mamy do czynienia wtedy, gdy określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał do stosownych czynności organu administracji.
Podkreślić również należy, że dla wykazania przez określony podmiot interesu prawnego nie wystarczy podanie konkretnej normy prawa materialnego, z której podmiot ten wywodzi swoje uprawnienia lub obowiązki, ale niezbędne jest wskazanie, w jaki sposób decyzja w konkretnej sprawie narusza lub ogranicza prawa tego podmiotu chronione tą normą (zob. wyrok NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 804/10 dostępny w internetowej bazie orzeczeń orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, która dotyczyła ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie
trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem wielostanowiskowym na
samochody osobowe w podziemiu każdego z budynków oraz budowie dwóch zjazdów, stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodzić należy się z wnioskującymi, że właściciel nieruchomości położonej w sąsiedztwie nieruchomości, na której planowana jest ww. inwestycja może być stroną postępowania w sprawie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jednakże nie oznacza to, że taki przymiot posiada każdy właściciel nieruchomości znajdującej się w sąsiedztwie lub nieruchomości sąsiedniej i w każdych okolicznościach faktycznych. Decydujące znaczenie w tym przypadku ma wnioskowanie wynikające z rodzaju i zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji z jednej strony oraz położenia nieruchomości, na której ma być prowadzona inwestycja względem nieruchomości osoby ubiegającej się o status strony. Z bezspornych ustaleń organu odwoławczego, uznanych przez Sąd I instancji za prawidłowe wynika, że oddziaływanie omawianej inwestycji nie przekroczy granic działki, na której ma być usytuowana. Natomiast jak wynika ze złożonych wniosków nieruchomość wnioskujących oddalona jest od granicy działki, na której ma być realizowana inwestycja o ok. 10 m, zatem nie znajduje się ona w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji. Sam zaś fakt sąsiedztwa nieruchomości nie jest wystarczającą przesłanką potwierdzającą istnienie interesu prawnego.
Podkreślić nadto należy, że wnosząc o dopuszczenie do udziału
w postępowaniu wnioskodawcy nie powołali się na żaden przepis prawa materialnego, z którego mógłby wynikać ich interes prawny w udziale w niniejszym postępowaniu. Wskazanie we wniosku posiadania prawa własności (współwłasności) nieruchomości sąsiedniej, w stosunku do nieruchomości na której ma być realizowana inwestycja nie przesądza jak wyżej wskazano o posiadaniu przez wnioskodawców przymiotu strony postępowania. Zaskarżona decyzja nie wpływa bowiem w żaden sposób na wykonywanie przez wnioskodawców prawa własności. Warto zauważyć, że decyzja z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy w punkcie 7 zawiera ustalenia wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich i stanowi , że inwestycja nie może powodować ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich i wpływać na wykonywanie ich prawa własności. Nadto inwestycję należy zaprojektować w sposób nie powodujący między innymi ograniczeń w dostępie do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody kanalizacji, energii oraz zapewniający ochronę przed hałasem, wibracjami. Także powołana na rozprawie przed sądem chęć ograniczenia uciążliwości związanych z zabudową działki sąsiedniej (zwiększenie ruchu pojazdów, zwiększenie hałasu), może co najwyżej wskazywać na interes faktyczny wnioskujących. Legitymacji procesowej strony w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, nie stanowi natomiast interes faktyczny, to jest np. chęć ograniczenia ruchu pojazdów na drodze publicznej (por. wyrok NSA z dnia 8 października 1998 r., II SA/Gd 1095/98, Lex nr 44159).
Reasumując stwierdzić należy, że nie został w sprawie wskazany jakikolwiek przepis prawa materialnego, który uzasadniałby uczestnictwo wnioskodawców w niniejszym postępowaniu sądowym, a wyrok tut. Sądu wydane w dniu [...] w niniejszej sprawie nie będzie miało bezpośredniego wpływu na jakiekolwiek zobowiązania bądź uprawnienia wnioskodawców.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło