II SA/Ke 881/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi T. S., Z. G. i K. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z [...], znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Miasta i Gminy od decyzji Starosty z dnia [...] orzekającej o wprowadzeniu w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina W., zmian przedmiotowych i podmiotowych w odniesieniu do działki nr [...], zgodnie z mapą sytuacyjną i wykazem zmian gruntowych stanowiących załącznik do operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. pod nr 1049/2011, na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina W polegających na ujawnieniu: - J. Z., E. Z. i K. Z. jako współwłaścicieli działki nr [...]/1 zgodnie z aktem notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...], aktem poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr [...]oraz mapą sytuacyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011; - T. P., O. K., E. R., A. P. jako współwłaścicieli działki nr [...]/2 na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...], mapy sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011 oraz postanowienia Sądu Rejonowego w Warszawie XVI Wydział Cywilny Sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po M. C. D.; - Z. G. jako właściciela działki nr [...]/3 na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...], mapy sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011; - T. B. jako właściciela działki nr [...]/4 na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...] oraz mapy sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011; - T. i L. S. jako właścicieli działki nr [...]/5 na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...] oraz mapy sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011. Zapis w jednostce rejestrowej G.479, w odniesieniu do działki nr [...], pozostawiono w dotychczasowym stanie. W uzasadnieniu organ podał, że wnioskiem z dnia 17 grudnia 2012 r. J. Z., E. Z. i K. Z. zwrócili się do Starostwa Powiatowego z prośbą o ujawnienie ich w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina W. jako współwłaścicieli działki nr [...]/1, zgodnie z aktem notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...], aktem poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr [...]oraz mapą sytuacyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011. Kolejnymi wnioskami, które wpłynęły do Starostwa Powiatowego w dniu 17 grudnia 2012 r., T. P., O. K., E. R. i A. P. zwróciły się do Starostwa Powiatowego z prośbą o ujawnienie ich w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina W. jako współwłaścicieli działki nr [...]/2 w oparciu o akt notarialny z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A nr [...], mapę sytuacyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 4 września 2012 r. za nr 1049/2011 oraz postanowienie Sądu Rejonowego w Warszawie XVI Wydział Cywilny sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po M. C. D. Z kolei Z. G. zwróciła się do Starostwa Powiatowego o ujawnienie jej jako właściciela działki nr [...]/3, T. B. zwrócił się o ujawnienie go jako właściciela działki nr [...]/4, T. i L. S. zwrócili się o ujawnienia ich jako właścicieli działki nr [...]/5, na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A Nr [...] oraz mapy sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. za numerem 1049/2011. W toku postępowania Burmistrz Miasta i Gminy pismem z dnia 7 lutego 2013 r. poinformował Starostwo Powiatowe, że kategorycznie nie wyraża zgody na podział nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], stanowiącej drogę i wpisanie poszczególnych części podzielonej działki do jednostek rejestrowych stanowiących własność osób fizycznych. Podkreślił, że działka nr [...] jest użytkowana jako droga dojazdowa do przylegających do niej posesji oraz stanowi łącznik drogi powiatowej w [...] z ul. W. w W.. Podniósł również, że Gmina jako zarządca drogi sprawuje władztwo nad powyższą drogą w oparciu o przepisy art. 8 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, z którego wynika, że budowa, przebudowa, remont i utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu na którym jest zlokalizowana droga. Po przeanalizowaniu całej dokumentacji zgromadzonej w sprawie, Starosta orzekł o wprowadzeniu zmian przedmiotowych i podmiotowych w odniesieniu do działki nr [...], zgodnie z mapą sytuacyjną i wykazem zmian gruntowych stanowiących załącznik do operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2011 r. pod nr 1049/2011. Zmiany te polegały na wykreśleniu z rejestru ewidencji gruntów działki nr [...] stanowiącej drogę, podziale tej nieruchomości na działki nr [...]/1, [...]/2, [...]/3, [...]/4, [...]/5 i [...]/6 i włączeniu nowo powstałych działek do jednostek rejestrowych, w których wykazano sąsiadujące z nią działki nr [...], [...]/1, [...], [...]/1, [...]/2, [...]. Od decyzji Starosty z dnia 25 marca 2013 r. odwołanie złożył Burmistrz Miasta i Gminy zarzucając jej braki proceduralne, w tym brak powiadomienia o toczącym się postępowaniu właścicieli sąsiednich nieruchomości znajdujących się po drugiej stronie drogi, oznaczonych numerami działek ewidencyjnych: 731/3 i 731/4, przez co nie uwzględniono bezpośredniego wpływu wydanej decyzji na prawa właścicieli tych nieruchomości oraz niezgodność w rozliczeniu powierzchni parceli nr 1/1 ujawnionej w akcie notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. nr [...] z nowym stanem, wykazanym w rozliczeniu hipotecznym z 2012 r. W uzasadnieniu odwołania Burmistrz Miasta i Gminy podniósł, że działka nr [...] oznaczona jako droga od 1967 r. tj. od czasu założenia ewidencji gruntów, wpisana była na Powiatowy Zarząd Dróg Lokalnych jako podmiot władający, a obecnie figuruje jako działka we władaniu Skarbu Państwa w zarządzie Urzędu Miasta i Gminy. Wyjaśnił, że Gmina jako zarządca drogi utrzymuje ją od czasów powojennych, utwardza, odśnieża, wyrównuje, celem niezakłóconego dojazdu do nieruchomości. Ponadto przeprowadza okresowe kontrole stanu drogi, oznakowania, przeciwdziała niszczeniu drogi przez użytkowników. W opinii Burmistrza Miasta i Gminy wydana przez Starostę decyzja z dnia [...] doprowadzi do konfliktu właścicieli nieruchomości, którzy zostaną odcięci od tej drogi bez możliwości dojazdu do własnych posesji, a w związku z tym zagraża interesowi społecznemu. Poinformował również, że z uwagi na fakt użytkowania drogi nr [...] na potrzeby publiczne przez niezakłócony okres ponad 40 lat, przygotowuje wniosek o zasiedzenie tej nieruchomości. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, że z aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r., na który powołują się wnioskodawcy wynika, że W. i F. małż. B. na mocy umowy darowizny sporządzonej w dniu 11 maja 1929 r. za nr rep. 2545 - stali się współwłaścicielami nieruchomości rolnej położonej we wsi [...] gromady [...] powiat iłżecki, o powierzchni 2 hektary 82 ary 70 m2. Nieruchomość ta stanowiła zachodnią połowę osady tabelowej nr 1 i nie miała urządzonej księgi wieczystej ani zbioru dokumentów. Położona była w granicach: od północy grunty wsi W., od południa teren szkolny, od wschodu grunt spadkobierców po L. Ł. i od zachodu grunt J. P.. Aktem notarialnym Rep. A Nr [...] W. i F. małż. B. darowali swoim dzieciom : a) T. L. S. działkę o powierzchni 56a 54 m2 od wschodu wzdłuż tj. od granicy spadkobierców L. Ł.; b) T F. B. następującą po ww. działce, kolejną działkę o powierzchni 56a 54 m2; c) Z. G. kolejną działkę o powierzchni 56a 54 m2; d) M. D. kolejną działkę o powierzchni 56a 54 m2; e) H. Z. następną działkę o powierzchni 56a 54 m2. Obdarowani oświadczyli, że darowiznę powyższą przyjmują i wyrażają zgodę na przeniesienie własności na ich rzecz. Z aktu poświadczenia dziedziczenia z 10 grudnia 2012 r. Rep A Nr [...]dołączonego do wniosku J. Z., E. Z. i K. Z. wynika, że H. Z. zmarła, a spadek po niej nabyli: mąż J. W. Z. w 1/3 części, córka E. M. Z. w 1/3 części, syn K. R. Z. w 1/3 części. Natomiast z dołączonego do wniosku A. P. postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotów w Warszawie XVI Wydział Cywilny z dnia [...] sygn. akt [...] spadek po M. C. D. (w akcie notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep A Nr [...] wymienionej jako M. D.) nabyły: córka T. K. P. w 1/2 części oraz wnuczki: O. A. K., A. B. P. i E. M. R. po 1/6 części każda z nich. Organ wskazał, że z dokumentacji geodezyjnej zgromadzonej w sprawie wynika, że ewidencja gruntów dla obrębu [...] gmina [...] została założona w 1969 r., operat ewidencji gruntów został przyjęty do składnicy geodezyjnej w dniu 29 lipca 1969 r. pod nr 223/16/37/68. Z protokołu ustalenia stanu władania gruntami na obszarze wsi [...] gromada [...] załączonego do ww. operatu technicznego wynika, że działka nr [...] została wykazana w grupie XI, a jako władający tą działką został ujawniony Powiatowy Zarząd Dróg Lokalnych. W protokole z ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania gruntami położonymi we wsi [...] gromada W., sporządzonym w dniu 1 kwietnia 1969 r., stanowiącym załącznik do operatu technicznego nr 223/16/37/68 wykazano: - pod numerem 11-7 działkę nr [...] jako grunty we władaniu Powiatowego Zarządu Dróg Lokalnych; - pod numerem 6-413, działkę nr [...] o pow. 0,65 ha, jako grunty we władaniu H. Z. c. W.; - pod numerem 6-67, działkę nr [...] o pow. 0,54 ha, jako grunty we władaniu M. D. c. W.; - pod numerem 6-119, działkę nr [...] o powierzchni 0,55 ha, jako grunty we władaniu Z. G. c. W.; - pod numerem 6-22 działkę nr [...] o powierzchni 0,54 ha, jako grunty we władaniu T. B. s. W.; - pod numerem 6-333 działkę nr [...] o powierzchni 0,54 ha, jako grunty we władaniu T. S. c. W. Z wyżej opisanym protokołem z ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania gruntami zapoznał się w imieniu władających w odniesieniu do działek nr [...], [...], [...], [...] i [...] ojciec ww. osób, który ustalony stan władania przyjął bez zastrzeżeń. W rejestrze ewidencji gruntów wsi[...] gromada [...] założonym w 1969 r. wykazano: - w jednostce rejestrowej nr 333 działkę numer [...] o powierzchni 0,5400 ha, początkowo we władaniu T. S., a następnie jako jej własność na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r., zm. nr 87/78; - w jednostce rejestrowej nr 22 działkę numer [...] o powierzchni 0,5400 ha, we władaniu T. B., a następnie jako jego własność na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r., zm. nr 86/78; - w jednostce rejestrowej nr 119 działkę nr [...] o powierzchni 0,5500 ha, we władaniu Z. G., a następnie jako jej własność na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r., zm. nr 88/78; - w jednostce rejestrowej nr 67 działkę numer 25 o powierzchni 0,5400 ha, we władaniu M. D., a następnie jako jej własność na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r., zm. nr 84/78; - w jednostce rejestrowej nr 413 działkę numer [...] o powierzchni 0,6500 ha, we władaniu H. Z., a następnie jako jej własność na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r., zm. nr 86/78. W kolejnych latach niektóre z ww. działek uległy podziałowi. W 1997 r. działka nr [...] została podzielona na działki nr [...]/1, [...]/2 i [...]/3 na podstawie operatu nr 2083-11/1997, a w 2003 r. działka nr [...] została podzielona na działki nr [...]/1 i [...]/2 na podstawie operatu nr 2083-15/2003. Inspektor wskazał, że z załączonych do akt sprawy wypisów z ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina [...] wynika, że aktualnie w ewidencji tej wykazani są: - K. Z. jako właściciel działek nr [...]/1 o pow. 0,1813 ha i nr [...] o pow. 0,6500 ha, na podstawie zapisu w księdze wieczystej Kw nr 37508 ; - O. K. w 1/6 części, P A w 1/6 części, P. T. w 1/2 części i R. E. w 1/6 części, jako współwłaściciele działki nr [...]/2 o pow. 0,3587 ha na podstawie księgi wieczystej KW 37509; - Z. G. c. W, jako właściciel działki nr [...] o pow. 0,5500 ha, na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...]; - T. S. c. W. i S. L.– małż. jako współwłaściciele działki nr [...] o pow. 0,5400 ha i działki nr [...]/2 o pow. 0,0964 ha, na podstawie księgi wieczystej KW KI1H/00029228/61. Natomiast działka nr [...], stanowiąca drogę, wykazana jest w jednostce rejestrowej nr G.479, w której jako władający tą działką wpisany jest Skarb Państwa, a jako jej zarządca Urząd Miasta i Gminy. Z pisma Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 13 października 2009r. znak: BGK 7220-01/06-09 stanowiącego odpowiedź na pismo Urzędu Miasta i Gminy wynika, że działka położona w obrębie W. oznaczona numerem ewidencyjnym [...], nie posiada statusu drogi publicznej i nie ma uregulowanego stanu prawnego, jednak Gmina jako zarządca tej drogi rości sobie prawa właścicielskie do tej działki, z uwagi na to, że sprawuje władztwo nad nią, polegające między innymi na utrzymaniu tej drogi w należytym stanie technicznym i przejezdności, wykonuje bieżące remonty cząstkowe oraz inne prace mające na celu zapewnienie prawidłowej komunikacji. Starosta rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z [...] oparł na akcie notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A Nr [...] oraz na mapie sytuacyjnej i opinii technicznej, załączonych do operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. pod numerem 1049/2011. Organ wskazał, że ze sprawozdania technicznego stanowiącego załącznik do ww. operatu wynika, że został on sporządzony przez geodetę uprawnionego na zlecenie Z. G. - jednej ze stron postępowania, a jego celem było opracowanie mapy własnościowej do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Inspektor podniósł, że w prowadzonym postępowaniu Starosta jako podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina [...], przyjął bezkrytycznie operat techniczny włączony do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 4 września 2012 r. pod numerem 1049/2011. Z opinii technicznej sporządzonej przez geodetę uprawnionego stanowiącej załącznik do operatu wynika, że w trakcie pomiarów prowadzonych do założenia ewidencji gruntów dla obrębu [...] "na szkicu polowym Nr 1 sporządzonym w dniu 15 maja 1967 r. od strony południowej tych działek a placem szkolnym zamierzono przebieg drogi dojazdowej oznaczonej pierwotnie w ewidencji gruntów numerem działki 731, aktualnie numerem [...]". W związku z powyższym, w ocenie wykonawcy prac geodezyjnych poszczególne części drogi nr [...] oznaczone na mapie sytuacyjnej nr 1049/2011 jako działki nr [...]/1 o pow. 0,0041 ha, [...]/2 o pow. 0,0045 ha, [...]/3 o pow. 0,0050 ha, [...]/4 o pow. 0,0051 ha, [...]/5 o pow. 0,0053 ha i [...]/6 pow. 0,0260 ha, przylegają bezpośrednio do byłego placu szkolnego i wchodzą w skład parceli 1/1 opisanej w akcie notarialnym z dnia 11 maja 1929 r. za Nr 2545, zatem stanowią własność osób wymienionych w akcie notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r. Organ zauważył, że geodeta uprawniony oparł swoją opinię jedynie na obliczeniach wynikających z różnicy pomiędzy powierzchnią działek opisanych w akcie notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. Rep. A Nr [...], a powierzchnią działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] ujawnionych w rejestrze gruntów w 1969 r. Nie dokonał pomiaru działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i nie ustalił ich rzeczywistej powierzchni. Nie ma zatem, zdaniem organu, pewności, że część działki nr [...], stanowiącej drogę, wchodziła w skład parceli i wydzielonych z niej działek opisanych w akcie notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 11 czerwca 1962 r. Nie można zatem stwierdzić, że część działki nr [...] stanowi własność osób wymienionych w tym akcie. W dokumentacji nr 1049/2011 brak jest jakichkolwiek dowodów, które pozwoliłyby na stwierdzenie, że część działki nr [...] została faktycznie wydzielona z działek nr [...], [...], [...], [...] i [...], a nie z innych przylegających do niej nieruchomości. Organ odwoławczy stwierdził, że jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, zapisy w ewidencji gruntów w odniesieniu do działek nr [...], [...]/1, [...], [...]/1, [...]/2 i [...] przylegających bezpośrednio do działki nr [...] stanowiącej drogę, są zgodne ze stanem prawnym wynikającym z ksiąg wieczystych prowadzonych dla tych nieruchomości przez Sąd Rejonowy. Z kolei działka nr [...] o pow.0,05 ha, stanowiąca drogę, od 1968 r. tj. od założenia ewidencji gruntów dla obrębu [...], wykazana została jako grunty we władaniu Powiatowego Zarządu Dróg Lokalnych. Obecnie figuruje jako grunty we władaniu Skarbu Państwa w zarządzie Urzędu Miasta i Gminy. Z map znajdujących się w aktach sprawy wynika, że działka nr [...] użytkowana jest nie tylko jako droga dojazdowa do ww. działek, lecz również do innych działek. W przypadku przypisania poszczególnych części drogi nr [...] prywatnym właścicielom, zgodnie z żądaniem wnioskodawców, właściciele pozostałych działek zostaną pozbawieni dostępu do drogi publicznej. Z aktu notarialnego nr [...] nie wynika, w ocenie organu, jednoznacznie, że właściciele działek nr [...], [...], [...], [...] i [...] są właścicielami części drogi nr [...]. Akt ten nie może stanowić bezpośredniej podstawy do wpisania ich w ewidencji gruntów i budynków jako właścicieli poszczególnych działek nr [...]/1, [...]/2, [...]/3, [...]/4 i [...]/5 wykazanych w operacie nr 1049/2011. Wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina [...], zgodnie z żądaniem wnioskodawców tj. wpisanie ich jako właścicieli poszczególnych części działki nr [...], stanowiącej drogę zgodnie z mapą sytuacyjną nr 1049/2011, byłoby, zdaniem Inspektora, równorzędne z rozstrzygnięciem w zakresie własności w odniesieniu do części działki nr [...], do czego organy administracji publicznej właściwe w sprawach ewidencji gruntów i budynków nie są uprawnione. Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli T. S., Z. G. i K. Z. wnosząc o "utrzymanie w mocy" decyzji organu I instancji. Skarżący wskazali, że uzasadnieniem ich odwołania są posiadane przez nich dokumenty potwierdzające fakt utworzenia drogi oznaczonej obecnie jako droga o numerze ewidencyjnym [...] z gruntów prywatnych, będących własnością rodziny B. Podnieśli, że: 1) zgodnie z aktem notarialnym rep. nr 2545 z dnia 11 maja 1929 r. droga przylegająca obecnie do działek od nr [...] do nr [...], powstała na gruncie prywatnym jako dojazd do wschodniej części działki wydzielonej z osady tabelowej nr 1 stanowiącej wówczas własność L. Ł., siostry W. B. W akcie notarialnym zaznaczono: A. i L. małżonkowie Ł. będą mieć prawo swobodnego przechodu i przejazdu przez darowaną tym aktem niepodzielną połowę osady do swej własnej drugiej niepodzielnej połowy tejże osady Nr 1. 2) akt notarialny rep. A 1064/52 z dnia 11 czerwca 1962 r. wskazuje na granice parceli darowanej swoim dzieciom przez W. B. Według aktu notarialnego działka "położona jest w granicach: od północy grunty wsi W., od południa teren szkolny, od wschodu grunt spadkobierców po L. Ł. i od zachodu grunt J. P. Załącznik do aktu notarialnego tj. zaświadczenie Referatu Geodezyjnego Powiatowej Rady Narodowej z dnia 28 czerwca 1953 r. potwierdza, że w skład nieruchomości, o której mowa w akcie notarialnym, wchodzi droga. Skarżący wyjaśnili, że droga w późniejszym czasie była poszerzona w ramach gruntów stanowiących własność rodziny B., celem zapewnienia dogodnego dojazdu do działek zlokalizowanych przy drodze wewnętrznej, należących do dawnej osady tabelowej nr 1. Zaświadczenie to, zdaniem skarżących, wskazujące na fakt istnienia drogi na parceli stanowiącej własność W. B. Adresowane było do Prezydium Gminnej Rady Narodowej, jak również widnieje na nim podpis i pieczęć Sołtysa gromady W., I. D. Władze gminne miały więc w swoich dokumentach informację o istnieniu drogi. 3) stan prawny dotyczący drogi [...] był przedmiotem analizy przeprowadzonej przez Starostwo Powiatowe, które potwierdziło fakt usytuowania drogi na gruncie prywatnym jako dojazd do wydzielonych działek z gruntów należących do dawnej osady tabelowej nr 1, której właścicielem była rodzina B. Prawo przechodu i przejazdu do działek położonych na gruncie dawnej osady tabelowej nr 1, wynika z postanowień zawartych w akcie notarialnym z dnia 11 maja 1929 r. 4) pismem z 10 lipca 2006r. Wojewoda w sprawie drogi [...] stwierdził, że w oparciu o mapę ewidencyjną i pismo Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 23 lutego 2006r. znak BGK 7010-03/36 ustalono, że droga urządzona na nieruchomości Z. G. (właściciel działki nabytej w drodze darowizny, zgodnie z aktem notarialnym rep. A [...] z dnia 11 czerwca 1962r.) nie ma nadanej kategorii drogi publicznej i stanowi obecnie drogę wewnętrzną. Skarżący zaznaczyli, że dla nieruchomości darowanej Z. G. aktem notarialnym z dnia 11 czerwca 1962 r. została założona Księga Wieczysta KW nr [...], gdzie w dziale II zaznaczono, że właściciel wszedł w posiadanie nieruchomości na podstawie ww. aktu notarialnego, a więc nieruchomości zawierającej drogę. W Księdze Wieczystej nie zamieszczono innych wpisów wskazujących, że droga o której mowa w zaświadczeniu z dnia 28 czerwca 1953 r. stanowiącego załącznik do aktu notarialnego, kiedykolwiek zmieniła właściciela. W zaświadczeniu do aktu notarialnego, na który wskazuje Księga Wieczysta, wymieniono kolejno poczynając od strony północnej, że w skład darowanej parceli wchodziły: grunty orne, łąki, sad, place pod zabudowaniami i droga. To właśnie ta droga utworzona do gruntu L. Ł., uwzględniona była w pomiarach geodezyjnych przeprowadzonych w latach sześćdziesiątych. Rodzina B. na podstawie posiadanych dokumentów cały czas korzystała i nadal korzysta z drogi jako drogi własnej w tej części, która przylega do działek oznaczonych numerami od [...] do [...]. Podstawę wpisu do Księgi Wieczystej stanowią dokumenty i akty potwierdzające przysługiwanie prawa własności określonym jej podmiotom. Wpis do Księgi Wieczystej odwołuje się do aktu notarialnego [...] (do którego załącznik potwierdza istnienie drogi ), a nie do innych dokumentów. Skarżący podnieśli, że prawo własności jest podstawowym prawem rzeczowym przysługującym właścicielowi, jest to prawo do korzystania i rozporządzania drogą, a ochrona tego prawa nadal jest zagwarantowana przez Konstytucję RP. 5) Burmistrz Miasta i Gminy stwierdził, że jako zarządca drogi utrzymuje ją od czasów powojennych. Z ustaleń Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wynika, że wg dotychczasowego stanu ewidencji gruntów, Urząd Miasta i Gminy nie posiada tytułu własności działki, na której urządzona jest droga [...], brak jest również dokumentu przekazania jej w trwały zarząd. Zaświadczenie, o którym mowa w pkt 2 skargi zostało wydane w 1953 r., a akt notarialny rep. A [...] w 1962 r. Twierdzenie więc, że Urząd Gminy utrzymuje drogę od lat powojennych nie jest, zdaniem skarżących, zgodne ze stanem faktycznym. Wskazali też, że nie jest im wiadomo o remontach drogi przeprowadzanych przez Urząd Miasta i Gminy. Sporadyczne wywiezienie szlaki w niektórych miejscach drogi prywatnej uważali za likwidowanie szkód związanych z wykonywaniem w latach dziewięćdziesiątych prac związanych z doprowadzeniem gazu, wody oraz kanalizacją. Niezrozumiałe jest dla skarżących stwierdzenie Gminy, że działa w interesie społecznym, ponieważ na mocy aktu notarialnego wszyscy właściciele działek (dawnej osady tabelowej nr 1), z których droga została utworzona mają i mieli zapewniony dojazd do swoich posesji z tytułu ustanowionej służebności przejazdu i przechodu. 6) w odniesieniu do zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenia, że z protokołem z 1 kwietnia 1969 r. zapoznał się “w imieniu władających ich ojciec – W. B." skarżący wskazali, że W. B. nie był w momencie zapoznawania się z protokołem pomiarowym właścicielem rozgraniczanych nieruchomości, a prawowici właściciele nigdy nie zostali zawiadomieni o jakiejkolwiek zmianie stanu prawnego posiadanych nieruchomości po wykonaniu pomiarów. W ich ocenie fakt zapoznania się z protokołem z ogłoszenia wyników pomiaru przez W. B., nie będącego właścicielem nieruchomości, nie oznacza że droga zmieniła właściciela. Właściciele działek od nr [...] do [...] przylegających do drogi, korzystali z drogi jako drogi własnej bowiem dokumenty prawne pomimo pomiarów geodezyjnych nie uległy zmianie. 7) potwierdzeniem istnienia drogi na gruntach rodziny B. jest również dokument - zezwolenie nr 349/59 z dnia 18 czerwca 1959 r. na budowę domu na działce, która została nabyta przez T. S. na podstawie aktu notarialnego rep. A [...]. Ze szkicu sytuacyjnego, opracowanego dla potrzeb tej inwestycji, stanowiącego załącznik do zezwolenia na budowę, wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Architektury i Budownictwa, wynika, że na działce budowlanej oraz działkach sąsiednich (należących do dawnej osady tabelowej nr 1), wyodrębniona została droga własna prowadząca do drogi gromadzkiej. To właśnie ta droga została uwzględniona podczas dokonywania pomiarów geodezyjnych w latach sześćdziesiątych i była to droga już utworzona wcześniej z gruntów rodziny B. W czasie pomiarów nie utworzono nowej drogi, a jedynie uwzględniono stan istniejący. 8) w związku z tym, że kwestionuje się, iż nie dokonano pomiaru działek nr [...],[...],[...],[...],[...] i nie ustalono rzeczywistej ich powierzchni skarżący stwierdzili, że organ wydający decyzję dotyczącą wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów mógł powołać biegłego celem sprawdzenia prawidłowości wcześniejszych pomiarów geodezyjnych w ramach swoich uprawnień. Wskazali, że fakt utworzenia drogi z gruntów rodziny B. wynika z posiadanych przez nich dokumentów prawnych. Właściciele działek od [...] do [...] uważali drogę [...] w części przylegającej do ich działek jako drogę prywatną i nie dokonywali w związku z tym prób wprowadzania zmian w ewidencji gruntów. Cały czas zachowane było prawo przejazdu i przejścia dla właścicieli działek dawnej osady tabelowej nr 1. Autorzy skargi wyjaśnili, że sprawa doprowadzenia do zgodności stanu ewidencyjnego ze stanem prawnym wynikła z chwilą podjęcia prac inwestycyjnych w granicy drogi, a w niektórych miejscach na części drogi [...]. Prace inwestycyjne zostały podjęte przez właściciela działki od strony południowej drogi tj. przez właściciela dawnego terenu szkolnego, posiadającego niezależny dojazd do drogi publicznej zarówno od strony zachodniej jak również strony południowej. Skarżący wskazali, że ich działania związane są z potrzebą uporządkowania spraw własnościowych działki, na której utworzona jest droga [...] w części przylegającej do działek od nr [...] do nr [...]. Przeznaczenie drogi utworzonej na gruntach rodziny B. nie uległo zmianie od chwili jej utworzenia. Droga służy i ma służyć nadal właścicielom działek zlokalizowanych na gruncie dawnej osady tabelowej nr 1, które nie posiadają dojazdu do drogi publicznej, a więc również właścicielom działek na gruntach należących pierwotnie do L. Ł. tj. wschodniej części osady tabelowej nr 1. Taki stan występuje od początku jej utworzenia i nie jest zamiarem skarżących, aby go zmieniać. Pismem z dnia 23 lutego 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy potwierdził, że droga [...] jest drogą wewnętrzną. Dlatego nie jest dla skarżących zrozumiałe twierdzenie organu, że wydana przez Starostwo Powiatowe decyzja, doprowadzająca do zgodności stan ewidencyjny ze stanem prawnym, zagraża interesowi społecznemu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżonej decyzji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego i procesowego, a to w połączeniu z kognicją sądu administracyjnego sprowadzającą się do badania wyłącznie legalności zaskarżonej decyzji uzasadnia uznanie skargi za bezzasadną (art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do oceny legalności decyzji objętej skargą konieczne jest przypomnienie istoty ewidencji gruntów i budynków w świetle przepisów ustawy z dnia 17.05.1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) oraz przepisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001r. Nr 38., poz. 454 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym. Uregulowania wyżej wymienionych aktów prawnych stanowiły bowiem podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. W świetle treści art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy w ewidencji gruntów wskazuje się informacje dotyczące między innymi: - położenia gruntów, ich granic i powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, a także oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; - właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby prawne i fizyczne, w których władaniu znajdują się grunty lub ich części. W myśl przepisów par. 46 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w par.10 i 11 rozporządzenia. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: - prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, - opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, - dokumentacji architektoniczno – budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, - ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Nie ulega wątpliwości, że aktualizacja danych w ewidencji dotyczy naniesienia tylko takich zmian, które powstały już po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych (wyrok WSA w Warszawie z dnia 6.03.2006r. sygn. IV SA/Wa 2170/05, Lex nr 222265 oraz wyrok NSA z dnia 10.02.2003r. sygn. II SA 1478/01, Lex nr 156384). W trybie aktualizacji danych nie można zatem uwidaczniać zmian nie objętych nowym zdarzeniem prawnym rozumianym jako zdarzenie powstałe po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych. Weryfikowaniu danych już wprowadzonych do ewidencji w zakresie ich zgodności z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji czy zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie, służy postępowanie weryfikacyjne, prowadzone z urzędu w odniesieniu do zgodności wpisów z treścią dokumentów źródłowych, co 10 lat, a w odniesieniu do zgodności treści mapy ze stanem faktycznym, co 15 lat (par. 54 rozporządzenia wykonawczego). Sprostowanie zaś błędów i omyłek w ewidencji, a więc wad nieistotnych, odbywa się w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a więc art. 113 par. 1 kpa, przy czym zmiana granic i powierzchni działki nie dotyczy spraw nieistotnych i nie może być dokonywana w trybie sprostowania (tak w wyroku NSA z dnia 13.05.1999r. sygn. II SA 566/99, Lex nr 46217). Z § 12 rozporządzenia wykonawczego wynika nadto, że prawa podmiotowe właścicielskie do gruntów objętych ewidencją, a także wynikające z użytkowania wieczystego, zarządu lub trwałego zarządu nieruchomościami, użytkowania gruntów państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych oraz dzierżawy zgłoszonej do ewidencji, podlegają uwidocznieniu w ewidencji wyłącznie na podstawie: - wpisów dokonanych w księgach wieczystych, - prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, - ostatecznych decyzji administracyjnych, - dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, - umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Treść § 12 rozporządzenia wykonawczego, enumeratywnie wskazującego podstawy nanoszenia (ewidencjonowania) zmian podmiotowych w ewidencji, odczytywana w powiązaniu z treścią § 46 ust. 2 rozporządzenia określającego przypadki wprowadzania zmian do ewidencji z urzędu, pozwala stwierdzić, że zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych (§ 46 ust. 2 pkt 2) mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych (numeracji działek, oznaczenia budynku, czy powierzchni gruntu) i nie mogą uzasadniać zmiany danych w zakresie praw podmiotowych do gruntu. Zapisy zawarte w ewidencji gruntów, dotyczące uprawnień do niego (w tym szczególnie prawa własności), mają charakter informacji pochodnych w stosunku do informacji wynikających ze źródeł wskazanych w § 12 rozporządzenia wykonawczego. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreśla się, że źródeł wpisów praw podmiotowych do gruntu, wskazanych w § 12 rozporządzenia wykonawczego nie można interpretować w sposób dowolny (wyroki NSA z dnia 10.02.2003r. sygn. II SA 1907/01, Lex nr 156364 oraz z dnia 19.03.2003r. sygn. II SA 1018/02, Lex 156374). Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wielokrotnie też wyjaśniał, że zapisy w ewidencji mają charakter wyłącznie techniczno-deklaratoryjny. Organy ewidencji rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. Stąd poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (tak między innymi wyrok z dnia 17.02.1993r. sygn. II SA1155/92, ONSA 1994/2/61, wyrok z dnia 16.04.1998r. sygn. II SA 258/98, Lex nr 41288, wyrok z dnia 20.08.1998r. sygn. II SA 766/98, Lex nr 82005)). Ujawniony w ewidencji stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach (prawomocnych orzeczeniach sądowych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, czynnościach prawnych dokonanych w formie aktów notarialnych, spisanych umowach i ugodach w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentach posiadających moc dowodową dla ustalenia prawa własności). Postępowanie ewidencyjne służy ewidencjonowaniu bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach i ma charakter wyłącznie informacyjny. Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wprowadzona przez organ I instancji zmiana w operacie ewidencji gruntów obrębu[...] słusznie została wyeliminowana w trybie odwoławczym przez organ II instancji jako niedopuszczalna w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa materialnego. W sprawie bezspornym jest, że działka nr [...] (pierwotny numer 731) uwidoczniona została przy zakładaniu ewidencji gruntów w latach 60-tych, na podstawie aktu notarialnego sporządzonego w Państwowym Biurze Notarialnym w S. dnia 11 czerwca 1962r. Rep. A nr [...], a więc na podstawie tego samego dokumentu, w oparciu o który wnioskodawcy domagali się wprowadzenia do ewidencji gruntów zmian o charakterze podmiotowym. Okoliczność ta ma niebagatelne znaczenie w sprawie, gdyż akt notarialny z 1962r. stworzył określony stan prawny, uwidoczniony w ewidencji gruntów od samego początku, a skarżący nie wykazali, aby od tego czasu uległ on zmianie. Z aktu tego wynika, że W. i F. małżonkowie B. darowali swoim dzieciom: T. S, T. B., Z. G., M. D. i H. Z. w równych częściach tj. po 5654 m.kw. należącą do nich nieruchomość we wsi [...] o pow. 28.270 m.kw. stanowiącą połowę osady tabelowej nr 1. Działki dla obdarowanych wydzielone zostały na podstawie opisu granic całej nieruchomości ("od północy grunty wsi [...], od południa teren szkolny, od wschodu grunt spadkobierców po L. Ł. od zachodu grunt J. P.") i w odniesieniu do pierwszej działki przypadającej T. S. ("od wschodu wzdłuż tj. od granicy spadkobierców L. Ł."). Akt notarialny z 1962r. nie nawiązywał do żadnych geodezyjnie wydzielonych działek i – jak już wyżej podkreślono – był podstawą stosownych wpisów przy zakładaniu ewidencji gruntów. Działka stanowiąca własność T. S. oznaczona została numerem [...], T. B. – nr [...], Z G – nr [...], M. D. – nr [...] i H. Z. – nr [...]. Jeśli zaś chodzi o działkę nr [...] jako władającego wpisano wówczas Powiatowy Zarząd Dróg Lokalnych. Od tego czasu stan własnościowy nie uległ zmianie, zaś wpisy praw podmiotowych do gruntów wymagają podstawy wynikającej bądź z księgi wieczystej, bądź z ostatecznej decyzji administracyjnej, bądź z aktu notarialnego czy z prawomocnego wyroku sądowego. Wniosek w niniejszej sprawie uzasadniony został natomiast operatem technicznym sporządzonym przez uprawnionego geodetę i zaewidencjonowanym za numerem 1049/2011, który nie stanowi żadnego z ww. dokumentów i w okolicznościach niniejszej sprawy nie może być podstawą prawną do dokonania zmian podmiotowych w ewidencji gruntów zgodnie z żądaniem wnioskodawców. Wedle treści wniosku, granice ewidencyjne działek nr [...], [...], [...], [...] i [...] winny zostać odpowiednio "przedłużone" o przylegający do nich grunt wydzielony przy zakładaniu ewidencji gruntów jako działka nr [...], tj. o działki nr [...]/1 (dla działki nr [...]), [...]/2 (dla działki nr [...]), [...]/3 (dla działki nr [...]), [...]/4 (dla działki nr [...])i [...]/5 (dla działki nr [...]). Powyższe wskazuje na to, że w sprawie chodzi o ustalenie zakresu własności nieruchomości wnioskodawców, a konkretnie o określenie południowej granicy ww. wyżej działek, a tego typu sporów nie można rozstrzygać w trybie postępowania ewidencyjnego. Podkreślenia jeszcze raz wymaga, że taka zmiana, mająca charakter podmiotowy, może nastąpić wyłącznie w oparciu o dokumenty, w wyniku których następuje zmiana stanu prawnego danej nieruchomości, a więc takie jak orzeczenie sądu czy akt notarialny. Dokumentacja geodezyjna natomiast stan prawny nieruchomości może jedynie odzwierciedlać, ale nie go zmieniać (por. także stanowisko zawarte w wyroku NSA z 7 maja 2008r., sygn. akt I OSK 719/07). Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że złożony wraz z wnioskiem operat techniczny zmienia istotnie powierzchnie działek, wydzielonych wskutek aktu notarialnego z 1962r. Jak już powiedziano wyżej, w akcie tym darczyńcy podzielili należącą do nich nieruchomość o łącznej powierzchni 28.270 m.kw. na 5 równych działek po 5654 m.kw. każda. Tymczasem w operacie technicznym znajdującym się w aktach sprawy, po włączeniu przylegających do każdej działki części drogi oznaczonej jako działka nr [...], poszczególne działki należące do wnioskodawców uzyskały następujące powierzchnie: - działka nr [...] wraz z działką [...]/5 – 5453 m.kw. ( 0.5400 ha + 0.0053 ha), - działka nr [...] wraz z działką [...]/4 – 5451 m.kw. (0.1013 ha – działka nr [...]/1 + 0.0964 ha - działka nr [...]/2 + 0.0051 ha), - działka nr [...] wraz z działką [...]/3 – 5550 m.kw. (0.5500 ha + 0.0050 ha), - działka nr [...] wraz z działką [...]/2 – 5446 m.kw. (0.1813 ha - działka [...]/1+ 0.3587 ha - działka nr [...]/1 + 0.0053 ha), - działka nr [...] wraz z działką [...]/1 – 6541 m.kw. (0.65 ha + 0,0041 ha) Łącznie, ujawnione w ewidencji gruntów powierzchnie działek [...] – [...] (bez drogi) mają powierzchnię 28.200 m.kw., a zatem o 70 m.kw. mniej aniżeli powierzchnia nieruchomości będącej przedmiotem darowizny dokonanej w 1962 r. Natomiast powierzchnia wydzielonych w operacie działek nr [...]/1, [...]/2, [...]/3, [...]/4 i [...]/5 wyniosła łącznie 240 m.kw., co razem daje 28440 m.kw., czyli o 170 m.kw. więcej aniżeli nieruchomość będąca przedmiotem podziału. Oznacza to, że nie można podzielić stanowiska wnioskodawców, na którym opierają oni żądanie dokonania zmian w ewidencji gruntów, że działka nr [...] w całości wchodziła w skład nieruchomości objętej aktem notarialnym z 1962r. Na przyjęcie takiej tezy nie pozwala także nieprecyzyjne oznaczenie w tym akcie granic nieruchomości określonej jako połowa osady tabelowej nr 1, oraz fakt, że z dokumentacji geodezyjnej znajdującej się w aktach nie można jednoznacznie ustalić, w jakiej części działka nr [...] została przy zakładaniu ewidencji gruntów wydzielona z gruntów tej osady, a w jakiej z gruntów określonych w akcie notarialnym jako "teren szkolny". Nie wynika to także z pisma datowanego na 28 czerwca 1953r., stanowiącego załącznik do aktu notarialnego Nr Rep. [...], na który powołują się skarżący, w którym, w łącznej powierzchni 28.270 m.kw. darowanej nieruchomości należącej do poprzedników prawnych wnioskodawców, "droga" stanowiła powierzchnię 0.0197 ha, a zatem mniej niż wydzielone w operacie działki [...]/1, [...]/2, [...]/3, [...]/4 i [...]/5, których łączna powierzchnia wynosi 0.0240 ha. Wszystkie podniesione wyżej okoliczności potwierdzają prawidłowość oceny, że w stanie faktycznym sprawy chodzi o określenie granic własności wnioskodawców, a rozstrzyganie tego typu sporów nie może nastąpić w postępowaniu ewidencyjnym. Bez znaczenia dla wyniku sprawy są natomiast okoliczności związane z tym, kto utrzymuje drogę oznaczoną jako działka nr [...] oraz czy stanowi ona dojazd do innych nieruchomości, gdyż nie mogą one – w świetle powołanych na wstępie przepisów – stanowić podstawy prawnej do dokonania zmian w ewidencji gruntów. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do weryfikacji zaskarżonej decyzji słusznie odmawiającej wprowadzenia wnioskowanej przez skarżących zmiany w operacie ewidencji gruntów i dlatego skargę oddalił (art. 151 p.p.s.a.). ----------------------- 20