II SA/Ke 902/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], którą: 1. zakazano wprowadzania do obrotu środków zastępczych o nazwie: Imitacja sztucznego mchu ciernistego, Imitacja sztucznego puchu 1, Imitacja sztucznego puchu 2; 2. nakazano wycofanie z obrotu środków zastępczych o nazwie: Imitacja sztucznego mchu ciernistego, Imitacja sztucznego puchu 1, Imitacja sztucznego puchu 2; 3. orzeczono o przepadku na rzecz Skarbu Państwa, zabezpieczonych w depozycie Komendy Powiatowej Policji, 32 szt. opakowań produktów, tj.: Imitacja sztucznego mchu ciernistego - 11 szt. opakowań, Imitacja sztucznego puchu 1-9 szt. opakowań, Imitacja sztucznego puchu 2-12 szt. Opakowań; 4. orzeczono o zniszczeniu wyżej wymienionych środków zastępczych, w ilości 32 szt. opakowań na koszt strony postępowania, tj. [...]. Na podstawie art. 108 § 1 Kpa nadano pkt 1 i 2 decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Skargę na ww. decyzję organu odwoławczego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach [...] – do której skierowano ww. rozstrzygnięcia. Ponadto skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że nieuwzględnienie tego wniosku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych. Wskutek nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności strona poniosła bowiem znaczne koszty związane z brakiem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, a brak wstrzymania powoduje dalsze straty oraz konieczność zwolnienia pracowników i likwidacji sklepu modelarskiego, z którego pochodziły ww. produkty. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.). Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępnym w internetowej bazie orzeczniczej CBOSA ) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. II SA/Bk 352/06, CBOSA). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu, Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku Spółki, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie wskazała bowiem żadnej okoliczności stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyżej wyjaśniono, argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast podniesiona przez Spółkę kwestia poniesienia strat w działalności nie została w jakikolwiek sposób uprawdopodobniona. Nie wykazano np., jaka jest obecnie rzeczywista kondycja finansowa strony skarżącej. Tym samym nie sposób ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Samo twierdzenie Spółki o generowanej stracie i możliwej utracie płynności finansowej jest bowiem niewystarczające do oceny wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym trzeba, że chociaż w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004r. sygn. FZ 65/04, CBOSA). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła takich okoliczności – co nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zaskarżona decyzja dotyczy wycofania z obrotu produktów, co do których istnieje podejrzenie, że są środkami zastępczymi lub nowymi substancjami psychoaktywnymi, a zatem wpływającymi na zdrowie ewentualnych konsumentów. W ocenie Sądu potencjalne niebezpieczeństwo narażenia zdrowia i życia konsumentów powoduje konieczność wstrzymania dystrybucji przedmiotowych produktów do czasu rozstrzygnięcia sprawy i ograniczenia dostępności do produktów do chwili podjęcia ostatecznych rozstrzygnięć co do ich rzeczywistego charakteru i działania (por. postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2015r. sygn. II OZ 1073/15, CBOSA). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.