II SA/Ke 904/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak: [...], L. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięciem powyższym organ utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia 1 czerwca 2016 r., którą: 1. zakazano wprowadzania do obrotu środków zastępczych o nazwie: imitacja sztucznego mchu ciernistego oraz imitacja sztucznego puchu 1; 2. nakazano wycofanie z obrotu ww. środków zastępczych; 3. orzeczono o przepadku na rzecz Skarbu państwa zabezpieczonych w depozycie Komendy Powiatowej Policji w O. 10 szt. opakowań ww. produktów; 4. orzeczono o zniszczeniu ww. środków zastępczych w ilości 10 szt. opakowań na koszt strony. Na podstawie art. 108 § 1 Kpa decyzji w pkt 1 i 2 nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Spółka podniosła, że jego nieuwzględnienie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych. Wskutek nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności Spółka poniosła znaczne koszty związane z brakiem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, a brak wstrzymania powoduje dalsze straty oraz konieczność zwolnienia pracowników i likwidacji sklepu modelarskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z ww. przesłanek. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia tego wymogu, ponieważ autor ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że Spółka ponosi duże straty finansowe, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Strona nie przedstawiła jednak dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową uzasadniających powyższe twierdzenie. Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji Spółki i możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, za przedwczesne należało uznać twierdzenie, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może prowadzić do zwolnienia pracowników i likwidacji sklepu modelarskiego. Dochód z działalności handlowej nie jest wartością gwarantowaną, ale zależy od popytu, którego w niniejszej sprawie w żadnej mierze nie wykazano. W istocie więc nie wiadomo, w jaki sposób zakaz wprowadzania do obrotu objętych decyzją środków zastępczych, nakaz ich wycofania z obrotu, orzeczenie o przepadku ww. produktów i ich zniszczeniu na koszt strony mogłoby doprowadzić do ww. skutków. Trzeba mieć również na uwadze, że decyzja dotyczy zakazu wprowadzania i nakazu wycofania z obrotu produktów, co do których istnieje podejrzenie, że są środkami zastępczymi, a zatem wpływającymi na zdrowie ewentualnych konsumentów. W ocenie Sądu potencjalne niebezpieczeństwo narażenia zdrowia i życia konsumentów powoduje konieczność wstrzymania dystrybucji przedmiotowych produktów do czasu rozstrzygnięcia sprawy i ograniczenia dostępności do produktów do chwili podjęcia ostatecznych rozstrzygnięć co do ich rzeczywistego charakteru i działania (por. postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2015 r. sygn. II OZ 1073/15). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.