II SA/Ke 908/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 13 września 2021 r., znak: [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 13 września 2021 r., znak: [...], Burmistrz Miasta i Gminy P. orzekł w punkcie 1 o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonej w miejscowości W., gm. P., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako nr 209/3, będącej własnością M. i S. małż. B., z działką nr 208. W kolejnych punktach upoważnił geodetę uprawnionego do przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych, wskazał, że czynności zostaną wszczęte w dniu wyznaczonym osobnymi wezwaniami, o kosztach tut. Organ orzeknie w trybie art. 264 § 1 Kpa, wezwał strony, aby stawiły się osobiście lub przez pełnomocnika na gruncie. W podstawie prawnej postanowienia powołano art. 29, art. 30 pkt 1 i 4, art. 31 i art. 32 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 61 i art. 123 Kpa. Postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie. W piśmie do tut. Sądu z dnia 20 września 2021 r. zatytułowanym "Wniosek o sądowe ustalenie granicy i naruszenie mienia" E. T., właścicielka działki nr 208, opisała historię swojego sporu o przebieg granicy z działką nr 209/3. Wskazała, że M. B. wniosła o rozgraniczenie, a skarżąca wniosła sprzeciw. Burmistrz Miasta i Gminy P. potraktował ww. pismo jako skargę na swoje pisma z dnia 1 lipca, 20 lipca, 25 sierpnia i 10 września 2021 r. oraz ww. postanowienie z dnia 13 września 2021 r., wszystkie znak: [...], wnosząc o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu 28 czerwca 2021 r. do Urzędu MiG w P. wpłynął wniosek M. B. o rozgraniczenie działki nr 209/3 z działką nr 208. W ramach tego postępowania sporządzał ww. pisma i wydał postanowienie z dnia 13 września 2021 r. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi wskazał, że zaskarżone pisma oraz postanowienie nie należą do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 Ppsa. Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2021 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu rozdzielił skargi E. T. na pisma z dnia 1 lipca, 20 lipca, 25 sierpnia i 10 września 2021 r. oraz postanowienie z dnia 13 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 3 § 2 Ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kpa (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa skarga podlega odrzuceniu. Skarżąca przedmiotem swojej skargi uczyniła postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 13 września 2021 r., wydane na podstawie art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.). Przepis ten stanowi, że na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy zażalenie. W świetle przywołanych przepisów Ppsa postanowienie takie nie jest objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych. Nie służy na nie zażalenie, nie jest to postanowienie kończące postępowanie, ani rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2). Jest to akt inicjujący postępowanie, który w konsekwencji ma prowadzić do wyjaśnienia i załatwienia sprawy. Zaskarżone postanowienie nie jest również innym indywidualnym aktem administracyjnym (innym niż decyzje lub postanowienia) czy czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Przez akty lub inne czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa należy rozumieć głównie działania materialno-techniczne wywołujące określone skutki prawne. Nadto, aby akty lub czynności podlegały kontroli sądów administracyjnych, muszą zostać spełnione następujące warunki: nie mogą mieć one charakteru decyzji czy postanowienia, winny mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu oraz dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przy czym ten ostatnio wymieniony warunek oznacza, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. I OSK 1501/12). W konsekwencji, wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. Sąd orzekł więc jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.