II SA/Ke 912/19

WyrokWSA w Kielcach2020-02-27

Skład orzekający: Dorota Pędziwilk-Moskal, Krzysztof Armański, Dorota Chobian

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu przysługuje przymiot strony w postępowaniu dotyczącym zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, a jeśli tak, to czy zmiana ta stanowi zagrożenie dla jego istniejącej linii komunikacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji, uznając, że organy nie wyjaśniły należycie kwestii, czy skarżącemu przysługuje status strony w postępowaniu. Nie ustalono, jaki wpływ decyzja zmieniająca zezwolenie może mieć na istniejącą linię skarżącego, w szczególności czy zmieniony rozkład jazdy może stanowić zagrożenie dla tej linii, zarówno z organizacyjnego, jak i finansowego punktu widzenia. W związku z tym, sprawa wymaga ponownego rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżący M.K. domagał się uchylenia decyzji odmawiającej uchylenia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. Skarżący twierdził, że zmiana zezwolenia dla innego przewoźnika stanowi zagrożenie dla jego działalności, powodując spadek sprzedaży biletów. Organy administracji uznały, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, ponieważ zmiana zezwolenia nie stanowiła zagrożenia dla jego linii komunikacyjnej. WSA w Kielcach uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji, uznając, że sprawa nie została należycie wyjaśniona.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M.K. kwotę 682 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański,, Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M.K. kwotę 682 (sześćset osiemdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...], "po zapoznaniu się z odwołaniem" M.K. od decyzji Marszałka Województwa z [...], odmawiającej uchylenia decyzji Marszałka Województwa z [...] w sprawie zmiany zezwolenia nr [...] na rzecz przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Jędrzejów - Kielce, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało, że w wyniku wniosku M.K. z 26 kwietnia 2019 r., postanowieniem z [...] organ I instancji wznowił postępowanie administracyjne zakończone opisaną wyżej decyzją z [...]. Kolegium podkreśliło, że organ na każdym etapie postępowania obowiązany jest badać czy podmiot występujący o wszczęcie postępowania jest do tego legitymowany w rozumieniu art. 28 kpa. Cytując treść art. 22a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 58), SKO wskazało, że aby można było za stronę postępowania uznać M.K., należałoby wykazać, że zmiana posiadanego przez [...] Sp. z o.o. zezwolenia nr [...] stanowi zagrożenie dla jego działalności. Mając na uwadze tę okoliczność, Kolegium uznało, że brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji z [...] wydanej na wniosek [...] Sp. z o.o. Spółka ta decyzją Marszałka Województwa z [...] otrzymała zezwolenie nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej Jędrzejów-Kielce. Powyższe zezwolenie obejmowało 40 kursów kierunek Jędrzejów-Kielce i 44 kursy kierunek Kielce-Jędrzejów. Zmiana zezwolenia dokonana [...] dotyczyła jedynie niewielkiej zmiany trasy przejazdu, z pozostawieniem tych samych godzin odjazdowych z przystanków początkowych i oznaczenia kursów. Zezwolenie na tę linię komunikacyjną wydane w sierpniu 2018 r. obejmowało odpowiednio 29 i 30 przystanków w obu kierunkach, a omawiana zmiana spowodowała zmniejszenie ich ilości o trzy przystanki w obu kierunkach, co było spowodowane zmianą usytuowania przystanków w wyniku przebudowy drogi krajowej nr 7. Kolegium zwróciło uwagę, że M.K. również dokonał 9 lutego 2019 r. zmiany zezwolenia na linii Jędrzejów - Kielce, ograniczając dotychczasową komunikację w soboty o 4 kursy, w niedziele o 10 kursów oraz od poniedziałku do piątku o 5 kursów. Zatem, podnoszony przez przewoźnika spadek sprzedaży biletów, mógł być spowodowany nie tyle konkurencją z [...],co ograniczeniami komunikacji. Natomiast zmiana zezwolenia, mająca miejsce w omawianym przypadku, nie może spowodować zagrożenia dla już istniejącej komunikacji. Następnie Kolegium zauważyło, że [...] Sp. z o.o. przejął rozkład jazdy i kursy na trasie Jędrzejów - Kielce określony w zezwoleniu nr [...] i przedstawiło analizę sytuacji rynkowej sporządzoną dla potrzeb udzielenia zezwolenia [...] Sp. z o.o. z [...] Kolegium ponadto dodało, że organ I instancji decyzją z [...] odmówił uchylenia własnej decyzji nr [...] z [...], zezwalającej [...] Sp. z o.o. na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Jędrzejów - Kielce. SKO decyzją z [...] utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie, a wyrokiem z 6 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Ke 304/19 WSA w Kielcach oddalił skargę M.K. na tę decyzję. Następnie Kolegium wskazało, że na wniosek [...] Sp. z o.o. organ I instancji decyzją z [...] zmienił zezwolenie nr [...] z [...] w zakresie zmiany: - daty zezwolenia, w ten sposób, że zamiast daty 09.08.2018 r., wpisano datę 21.03. 2019 r. oraz zamiast daty w rubryce z ważnością do 31.12.2018 r. wpisano datę 31.12.2019 r.; - w rubryce "przez", zamiast "Podchojny, Ignacówka, Mnichów, Miąsowa, Brzegi, Tokarnia, Podzamcze, Chęciny, Zgórsko", wpisano "Mnichów, Miąsowa, Brzegi, Tokarnia, Podzamcze, Chęciny, Zgórsko" oraz zmienił załącznik do zezwolenia, tj. rozkład jazdy na linii Jędrzejów- Kielce w zakresie: - zmiany, likwidacji, zwiększenia liczby przystanków z m. Jędrzejów do m. Kielce z: Podchojny/7/02; Ignacówka/7 Górna/02; Brzegi/7/02; Tokarnia/7 skrz. Sobków/07; Tokarnia/7szkoła/03 na: Brzegi/0154 (skrz)/01; Tokarnia/0382/01; Chęciny/ul. Kielecka (ul. Białego Zagłębia)/03; - zmiany, likwidacji, zwiększenia liczby przystanków z m. Kielce do m. Jędrzejów z: Tokarnia/7/08, Brzegi/7/01; Ignacówka (Górna)/01; Podchojny/7/01; na Chęciny, ul. Kielecka/02; Tokarnia/ 0382/02; Brzegi/0154 (skrz.)/01. Zdaniem Kolegium, z powyższego wynika, że zmiana zezwolenia nr [...] polegała na zmianie lokalizacji przystanków w miejscowości Brzegi, Tokarnia oraz zwiększeniu ilości przystanków. Zmiana zezwolenia nie spowodowała zmiany ilości kursów, godzin odjazdowych oraz zmiany oznaczenia kurów, a jedynie wydłużenie trasy przejazdu, a tym samym wydłużenie czasu i zmianę godzin na poszczególnych przystankach, lecz była ona tak niewielka, że nie powodowała zagrożenia dla istniejących linii komunikacyjnych, w tym rozkładów jazdy M.K.. Kolegium zauważyło ponadto, że z porównania rozkładów jazd stanowiących załącznik do zezwolenia nr [...] i do zmiany tego zezwolenia wynika, że faktycznie zmianie nie uległa liczba kursów wykonywanych przez [...] Sp. z o.o., ani godziny rozpoczęcia tych kursów. Zmiana polega na zmniejszeniu liczby przystanków i z tego powodu na nieznacznej zmianie zatrzymań na poszczególnych przystankach, z pozostawieniem tych samych godzin odjazdu i ilości kursów. Powyższa zmiana zezwolenia została poprzedzona analizą sytuacji rynkowej z 21 lutego 2019 r., z której wynika, że linia komunikacyjna Jędrzejów - Kielce przez Brzegi jest obsługiwana przez czterech przewoźników, w tym [...] Sp. z o.o. i M. K. W rozkładach jazdy przewoźników na tej linii komunikacyjnej ujętych jest 160 kursów, z tego dziennie wykonywanych jest 115 kursów od poniedziałku do piątku oprócz świąt, 38 kursów w soboty oraz 20 kursów w niedziele. Na linii tej istnieje możliwość zmiany, likwidacji, zwiększenia liczby przystanków z Jędrzejowa do Kielc oraz z Kielc do Jędrzejowa, zgodnie z wnioskiem [...], Kielce. Zmiana nie wpłynie ujemnie na rentowność porównywalnych usług, gdyż przedsiębiorca dokonuje jedynie zmiany polegającej na likwidacji, zmianie nazw przystanków, natomiast godziny i oznaczenia kursów pozostają takie same. Zmiana zezwolenia w zakresie likwidacji, zmiany, zwiększenia przystanków nie będzie stanowić zagrożenia dla już istniejących linii regularnych. Reasumując Kolegium uznało, że skoro zmiana zezwolenia dla [...] Sp. z o. o. nie spowodowała zagrożenia dla przewozów wykonywanych przez M.K., zasadnie organ uznał, że M.K. nie posiada przymiotu strony w sprawie dotyczącej zmiany zezwolenia dla [...] Sp. z o.o. Odnosząc się do zarzutu wykonywania przez [...] Sp. z o.o. kursów niezgodnie z zezwoleniem, Kolegium wskazało, że jak wynika z akt sprawy Oddział Kontroli Przewozów Departamentu Transportu i Komunikacji Urzędu Marszałkowskiego poinformował, że 9 września 2018 r. do chwili obecnej przeprowadził 12 kontroli przewoźnika, w których tylko w jednym przypadku stwierdzono naruszenie warunków określonych w zezwoleniu. Z kolei odnosząc się do odwołania, w zakresie pogorszenia się sytuacji finansowej odwołującego, Kolegium zauważyło, że jak wskazał WSA w Kielcach w wyroku z 6 czerwca 2019 r., sam spadek rentowności przewoźnika funkcjonującego na przedmiotowej linii, potwierdzony zmniejszoną ilością sprzedanych biletów, nie uzasadnia twierdzenia, że doszło do zagrożenia w rozumieniu art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a utd. Zainteresowany nie udokumentował i nie wykazał spadku np. sprzedaży biletów, po dokonaniu zmiany zezwolenia dla [...] Sp. z o.o. [...]. Ponadto, jak wynika z wyjaśnień organu, czego nie kwestionuje odwołujący, M.K. dokonał zmiany zezwolenia na przedmiotowej linii, polegającej na zmniejszeniu ilości wykonywanych kursów (9 lutego2019 r.), co również miało wpływ na ewentualne zmniejszenie dochodowości prowadzonej działalności. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji, M.K. zarzucił naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt 4 kpa w związku z art. 28 kpa w związku z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o transporcie drogowym poprzez błędne uznanie, że nie przysługuje mu status strony w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z [...]; 2. art. 22a ust 1 pkt 2 lit a powyższej ustawy poprzez błędne uznanie, że zmienione zezwolenie przez [...] Sp. z o.o. nie będzie stanowić zagrożenia dla już istniejących linii regularnych, a tym samym brak jest podstaw do odmowy udzielenia i zmiany zezwolenia, 3. art. 7, 77, 80 kpa poprzez błędną i wybiorczą ocenę zebranego materiału dowodowego, prowadzącą do błędnego przyjęcia, że wykonywanie przewozów na linii regularnej, której dotyczy zmienione zezwolenie nr [...], nie stanowi zagrożenia (zarówno finansowego, jak i organizacyjnego) dla dotychczas istniejącej linii regularnej skarżącego, w tym pominięcie dowodu w postaci zestawień sprzedaży, z których wynikał spadek przychodów ze sprzedaży biletów na przedmiotowej linii, który w toku niniejszego postepowania ma charakter trwały, a zmiana zezwolenia dla [...] Sp. z o .o. pogłębia ten spadek. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że analiza sytuacji rynkowej z 21 lutego 2019 r. zawiera jedynie arbitralne stwierdzenie o braku zagrożenia dla już istniejących linii regularnych i dlatego nie można jej przypisać cech dowodu. Z kolei ustosunkowując się do pisma zatytułowanego "Protokół spisany w Kielcach w dniu 21.02.2019 r.", skarżący zarzucił, że niezrozumiałym jest, na jakiej podstawie organ odstąpił od przeprowadzenia postępowania dowodowego, skoro zmiana zezwolenia dla [...]Sp. z.o.o. polegała między innymi na ujęciu w rozkładzie jazdy nowych przystanków komunikacyjnych, zmianie trasy przejazdu jak również zmianie godzin odjazdów z poszczególnych przystanków. Fałszywe są więc zawarte w analizie dane z punktu 8. "Zmiana powyższego zezwolenia nie wpłynie ujemnie na rentowność porównywalnych usług kolejowych, gdyż przedsiębiorca dokonuje jedynie zmiany polegającej na likwidacji, zmianie nazw przystanków natomiast godziny i oznaczenia kursów pozostają takie same". Nieprawdziwe są również wyjaśnienia organu zawarte w piśmie zatytułowanym "Protokół spisany w Kielcach w dniu 06.05.2019r.", wskazujące, że konieczność zmiany zezwolenia spowodowana była zmianą usytuowania przystanków w wyniku przebudowy drogi krajowej nr 7. Zdaniem skarżącego, z tak zajętego stanowiska organu można by wnioskować, że z powodu przebudowy drogi krajowej nr 7 przystanki o nazwie Brzegi/7/01, Brzegi/7/02 zmieniły swą nazwę na Brzegi/0154(skrz)/01, natomiast przystanki o nazwie Tokarnia 7(skrz. Sobków)/07 i Tokarnia 7/08 nazwano Tokarnia/0382/01 i Tokarnia/0382/02. Skarżący wskazał (choć organ oczywiście posiada taka wiedzę), że przystanki: Brzegi/0154(skrz)/01, Tokarnia/0382/01 i Tokarnia/0382/02 znajdują się w całkowicie innej lokalizacji jak przystanki o nazwie Brzegi/7/01, Brzegi/7/02, Tokarnia 7(skrz. Sobków)/07 i Tokarnia 7/08. Nie są to nowe, zmienione, lecz istniejące od dawna przystanki komunikacyjne inne od przystanków, które na czas remontów uległy likwidacji. Organ, próbując zataić stan faktyczny sprawy, podnosi w analizie i w innych pismach, że zmiana zezwolenia nie polegała na likwidacji niektórych przystanków i ujęciu nowych, lecz zmianie nazw przystanków już posiadanych przez przewoźnika. Tylko w jednym przypadku, jeżeli chodzi o przystanki w Chęcinach, organ prawidłowo uznał, że przewoźnik "dodał" nowe przystanki do swojego rozkładu jazdy i wbrew fałszywym twierdzeniom organu, przewoźnik dokonując zmiany zezwolenia zaplanował również nowe przystanki komunikacyjne w Brzegach i Tokarni, dodatkowo zmienił godziny odjazdów z innych przystanków, zmniejszając odstępy czasowe w stosunku do kursów skarżącego. Wnoszący skargę stwierdził, że decyzja z [...] w istocie pogarsza sytuację dotychczasowego przewoźnika. Tym bardziej zatem nie można zgodzić się z kolejną decyzją, która dodaje kolejne dwa nowe przystanki w zezwoleniu pierwotnym i zmniejsza odstępy czasowe między poszczególnymi przystankami w stosunku do kursów skarżącego. Ponadto odjazdy z nowych przystanków ujętych w rozkładzie jazdy przewoźnika [...]Sp. z.o.o. zostały przyznane w bardzo niewielkich odstępach czasowych od kursów skarżącego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę uczestnik [...], Sp. z o.o. wniósł o oddalenie skargi, przyłączając się do stanowiska organu zawartego w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 12 lutego 2020 r. (k.63), pełnomocnik skarżącego podniósł, że wyrokiem NSA z 17 grudnia 2019 r. II GSK 1174/19 oraz z 23 stycznia 2020, II GSK 1253/19, uchylone zostały: decyzja z [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa z [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji tego organu z [...] w sprawie wydania zezwolenia nr [...] na rzecz przedsiębiorcy [...]Sp. z o.o. na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Jędrzejów-Kielce, postanowienie z [...]. SKO umarzające postępowanie zażaleniowe w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w rozkładzie jazdy zatwierdzonym [...] dla [...],, jak również decyzja Marszałka Województwa z [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji tego organu z [...] w sprawie wydania zezwolenia nr [...] na rzecz przedsiębiorcy [...]Sp. z o.o. na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Jędrzejów- Kielce. Zdaniem autora pisma, ponieważ powyższe wyroki dotyczyły postępowania wznowieniowego w zakresie wydania zezwolenia nr [...] na rzecz przedsiębiorcy [...]Sp. z o.o., na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Jędrzejów-Kielce, to oczywistym jest, że w zakresie zmiany tego zezwolenia stanowisko organów, kwestionujące przymiot strony skarżącego, nie może się ostać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jej przedmiotem jest decyzja SKO wydana w trybie wznowieniowym. Skarżący domagał się na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Marszałka Województwa z [...], zmieniającą na wniosek [...]Spółki z o.o. z siedzibą w Korczynie wydane tej Spółce zezwolenie z [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób na linii Jędrzejów Kielce przez Brzegi, podnosząc, że bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym tą decyzję oraz wskazując, że swój interes prawny wywodzi z normy prawnej zawartej w art. 22a ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy o transporcie drogowym. Wskazywał, że skoro decyzja z [...], udzielająca zezwolenia Spółce [...], pozwolenia, spowodowała istotny spadek sprzedaży biletów po jego stronie, co stanowi oczywiste zagrożenie dla jego działalności, to wielce prawdopodobne jest to, że zmiana tego pozwolenia, polegająca na dodaniu nowych przystanków, których przewoźnik dotychczas nie posiadał, a które znajdują się w rozkładzie jazdy skarżącego, jak również zmniejszenie odstępów czasowych między kursami skarżącego i [...],, powiększy spadek sprzedaży biletów, co w efekcie doprowadzi do całkowitego zaprzestania wykonywania przez skarżącego działalności. Organ I instancji po wznowieniu postępowania odmówił uchylenia swojej decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, uznając, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, w związku z czym brak podstawy do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Stanowisko to organ II instancji uznał za prawidłowe. W ocenie Sądu sprawa nie została należycie wyjaśniona. Przede wszystkim zauważyć należy, że odmawiając skarżącemu przymiotu strony w tym postępowaniu Kolegium podkreślało, że Spółka z o.o. [...], przejęła rozkład jazdy i kursy na trasie Jędrzejów – Kielce od E. O., która wcześniej posiadała zezwolenie na wykonywanie przewozów osób na tej trasie. W sporządzonej analizie poprzedzającej wydanie decyzji z [...] wskazano, że pod warunkiem prawomocnego wygaszenia zezwolenia wydanego E. O., wydanie zezwolenia Spółce [...], nie będzie stanowiło zagrożenia dla już istniejących linii regularnych. Nadto Kolegium podkreśliło, że decyzją z [...], po wznowieniu postępowania, organ I instancji odmówił uchylenia swojej decyzji z [...], także uznając, że skarżący nie jest stroną, a SKO decyzją z [...] to rozstrzygnięcie utrzymało w mocy. WSA w Kielcach wyrokiem z 6 czerwca 2019 r. w sprawie II SA/Ke 304/19 oddalił skargę M. K. W związku z powyższym zauważyć należy, że po pierwsze, okoliczność, że Spółka z o.o. [...], z siedzibą w Korczynie (której udziałowcami są Ł. O. M.O. i R. O.) przejęła kursy E. O., prowadzącej wcześniej działalność na tej trasie, nie może przemawiać za tezą, że skarżącemu przymiot strony w dacie wydania decyzji z [...] nie przysługiwał, ponieważ wcześniej, wyrokiem z 28 marca 2018 r. w sprawie II SA/Ke 872/17 ze skargi M.K. na decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie zmiany zezwolenia wydanego E. O. Sąd uchylił decyzję Kolegium, oceniając, że organ nie dysponował należycie zebranym materiałem dowodowym, pozwalającym na prawidłową ocenę, czy zmieniony rozkład jazdy będzie stanowić zagrożenie dla linii skarżącego, a więc między innymi czy godziny odjazdów z poszczególnych przystanków są zbliżone z tymi, które ustalono w wyniku udzielenia nowego zezwolenia. Nadto Sąd w tamtej sprawie wskazał, że z przedstawionych przez M.K. zbiorczych zestawień sprzedaży biletów za okres, kiedy funkcjonował już zmieniony rozkład jazdy E. O. wynika, że nastąpił istotny spadek sprzedaży biletów po stronie skarżącego. W świetle takiego uzasadnienia wyroku WSA w sprawie II SA/Ke 872/17, stanowisko organów, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu dlatego, że nie przysługiwał mu taki przymiot w postępowaniu w sprawie zakończonej wydaniem Spółce [...], pozwolenia z [...] gdyż Spółka ta przejęła rozkład jazdy i kursy E. O., nie może zostać uznane za prawidłowe. Po drugie, zauważyć należy, że wyrok WSA w Kielcach z 6 czerwca 2019 r. w sprawie II SA/Ke 304/19, oddalający skargę M.K. na decyzję SKO z [...], utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa z [...], odmawiającą uchylenia po wznowieniu decyzji z [...], został uchylony wyrokiem NSA z 17 grudnia 2019 r. w sprawie II GSK 1174/19. Wyrokiem tym zostały także uchylone decyzje organów obu instancji. Przechodząc do dalszej oceny zaskarżonej decyzji zauważyć należy, że nawet z jej uzasadnienia nie wiadomo, czy zmiana decyzji z [...] dokonana na wniosek Spółki [...], spowodowała zwiększenie liczby przystanków (str. 11 zaskarżonej decyzji akapit 2) czy też zmniejszenie ilości tych przystanków (ta sama strona zaskarżonej decyzji, akapit 3). Decyzja organu I instancji jest w tej części nieczytelna z uwagi na użyte w niej zbiorcze sformułowanie: "zmienić załącznik (...) w zakresie: zmiany, likwidacji, zwiększenia liczby przystanków(...). Organy obu instancji podkreślały, że zmiana zezwolenia spowodowana była remontem drogi krajowej nr 7 i faktyczną likwidacją istniejących przy tej trasie przystanków, że nie uległa zmianie ilość kursów i godziny odjazdów z przystanku początkowego, a jedynie doszło do wydłużenia trasy przejazd, a tym samym wydłużenie czasu i zmiany godzin na poszczególnych przystankach, zmiana ta była tak niewielka, że nie spowodowała zagrożenia dla już istniejących linii komunikacyjnych. Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy o transporcie drogowym organ może odmówić udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku, gdy zostanie wykazane, że projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników. Należy wyjaśnić, że przez zagrożenie dla istniejących linii regularnych należy rozumieć, zarówno zagrożenie finansowe (pod względem rentowności), jak i zagrożenie organizacyjne (z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu). Jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyroki NSA z dnia 20 lutego 2014r., sygn. II GSK 2057/12, z dnia 25 maja 2011r., sygn. II GSK 585/10, wyrok WSA w Kielcach z dnia 22 czerwca 2017r., sygn. II SA/Ke 254/17), dla ustalenia czy stronie przysługuje interes prawny w sprawach dotyczących wydania zezwolenia na przewóz drogowy osób istotne jest ustalenie jaka jest częstotliwość świadczonego przez nią przewozu i czy godziny odjazdów z poszczególnych przystanków są zbliżone z tymi, które ustalono w wyniku udzielenia nowego pozwolenia. Chociaż bowiem obowiązujące przepisy ustawy o transporcie drogowym jak i rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 10 kwietnia 2012 r. w sprawie rozkładów jazdy (Dz. U. z 2012 r. poz. 451), nie wymagają, aby odstępy między godzinami odjazdów pojazdów na tej samej linii wynosiły określoną (minimalną) ilość czasu, jednak kilkuminutowy odstęp przed godzinami odjazdów już funkcjonującej na podstawie zezwolenia linii, niewątpliwie może mieć znaczenia dla ustalenia istnienia przesłanek z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o transporcie drogowym. W niniejszej sprawie skarżący od początku podnosił, że zmiana rozkładu spowodowała, że na przystankach nowych dla przewoźnika, godziny odjazdu są zbliżone do godzin odjazdu wynikających z jego rozkładu jazdy, co wpłynie na ilość sprzedawanych przez niego biletów. Tymczasem ani sporządzona przez organ I instancji analiza z 21 lutego 2019 r., poprzedzająca wydanie decyzji na wniosek Spółki [...], zmieniającej zezwolenie, ani też protokół spisany [...] w związku z wnioskiem skarżącego o wznowienie postepowania, nie zawierają żadnych informacji dotyczących tego, jakie są odstępy czasowe pomiędzy pojazdami należącymi do przewoźników, po dokonanej zmianie, na pozostałych przystankach, w tym w szczególności na nowych dla [...], przystankach, z których jednocześnie korzysta skarżący. Brak jest także jakichkolwiek informacji na temat odstępów czasowych kursów wykonywanych przez innych, działających na tej linii przewoźników. Skoro stosownie do art. 22a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym podjęcie decyzji w sprawie zmiany istniejącego zezwolenia na linie komunikacyjne o długości do 100 km (a więc takiej jak niniejsza) w szczególności w zakresie zmiany godzin odjazdów z poszczególnych przystanków powinno być poprzedzone analizą sytuacji rynkowej, oznacza to, że przedmiotem analizy powinny być także godziny odjazdów z poszczególnych przystanków, a nie tylko z przystanków początkowych. Tymczasem w odpowiedzi na zarzuty skarżącego organy ograniczyły się do wskazania, że godziny odjazdów Spółki z o.o. [...], z początkowych przystanków nie ulegną zmianie i dlatego brak jest podstaw do uznania go za stronę. Skarżący zarzucał także, że zmiana zezwolenia wydanego Spółce [...], będzie stanowiła zagrożenie dla jego linii z uwagi na to, że już, na skutek działalności [...],, nastąpił znaczący spadek ilości sprzedawanych przez niego biletów. Odnosząc się do tego zarzutu organy w zasadzie ograniczyły się do stwierdzenia, że spadek ilości biletów może być wynikiem ograniczenia ilości kursów przez skarżącego, do którego doszło przed zmianą decyzji z [...], a więc przed [...]. Z takim stanowiskiem można by się zgodzić ale tylko wówczas, gdyby zostało prawomocnie przesądzone, że skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony w sprawie dotyczącej wydanego [...] zezwolenia Spółce [...], na wykonywanie przewozów na linii Jędrzejów - Kielce. Tymczasem, o czym była mowa wyżej, kwestia ta, po wyroku NSA w sprawie II GSK 1174/19, pozostaje nadal otwarta. Ponadto organy powinny wyjaśnić, czy faktycznie zmiana zezwolenia wydanego Spółce [...], spowodowała taką zmianę w godzinach odjazdu z poszczególnych przystanków, w tym w szczególności z nowych dla Spółki [...], przystanków, że będzie ona stanowiła zagrożenie dla już istniejącej linii skarżącego. Mając powyższe na uwadze, ponieważ organy w niniejszej sprawie z naruszeniem art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 1 i 3 kpa nie wyjaśniły w należyty sposób kwestii, czy skarżącemu przysługuje status strony czy też nie, albowiem nie zostało ustalone, jaki decyzja Marszałka Województwa z [...]może mieć wpływ na istniejącą linię skarżącego, a w szczególności czy zmieniony tą decyzją rozkład jazdy może stanowić zagrożenie dla tej linii, zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzją organu I instancji podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teksy[t jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 tej samej ustawy. Na zasądzoną kwotę składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłata kancelaryjna (2 zł). Ponownie rozpoznając sprawę organy winny uwzględnić przedstawioną wyżej ocenę, a więc przede wszystkim uzupełnić materiał dowodowy dotyczący odstępów pomiędzy pojazdami na poszczególnych przystankach (z uwzględnieniem także pozostałych przewoźników, których pojazdy zatrzymują się na tych przystankach) i dokonać analizy, czy zmieniony decyzją z [...]rozkład jazdy ma wpływ na funkcjonowanie linii skarżącego zarówno w aspekcie organizacyjnymi (bezpieczeństwo na przystankach) jak i finansowym, a więc czy spowodował bądź spowoduje w przyszłości zagrożenie dla jego linii.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło