II SA/Ke 920/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, , po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Wojewoda postanowieniem z [...] (w orzeczeniu wskazano mylnie rok 2017), znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia W.S. na postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta z [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku z 13 maja 2019 roku o wyrejestrowanie z dniem 7 maja 2019 r., na podstawie art. 61a § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania tego postanowienia doszło na tle następujących okoliczności. We wniosku z dnia 9 maja 2019 r. W.S. domagał się wyrejestrowania go z ewidencji osób poszukujących pracy z dniem 8 maja 2019 r. i zarejestrowania go w tej ewidencji z dniem 9 maja 2019 r. (wniosek w aktach adm. sprawy II SA/Ke 925/19). Pismem z 10 maja 2019 r. organ poinformował go, że wyrejestrowanie z ewidencji może nastąpić z dniem złożenia wniosku, dlatego wniosek w tej części pozostawia bez rozpoznania. Odpowiadając na to pismo wnioskiem z 13 maja 2019 r. skarżący "wprowadził korektę" wniosku i domagał się wyrejestrowanie go z dniem 7 maja 2019 r. i zarejestrowanie z dniem 9 maja 2019 r. Postanowieniem z [...], wydanym po rozpatrzeniu ponaglenia złożonego przez W. S., Wojewoda stwierdził, że organ I instancji dopuścił się w sprawie omawianego wniosku bezczynności polegającej na niezałatwieniu sprawy w sposób prawidłowy, to jest poprzez wydanie decyzji lub jeśli nie ma ku temu podstaw, postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. W dniu [...] wydane zostało z upoważnienia Prezydenta Miasta postanowienie odmawiające wszczęcia postepowania. Rozpoznając odwołanie od tego rozstrzygnięcia Wojewoda, cytując treść art. 33 ust. 4a pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stwierdził, że pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje od dnia złożenia wniosku. Ponieważ W.S. złożył wniosek o pozbawienie statusu poszukującego pracy z datą wcześniejszą niż dzień złożenia wniosku, a przepisy nie przewidują takiej możliwości, brak było podstaw do wszczęcia postępowania w tym zakresie. Tym samym nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie W.S. zarzucił, że decyzje zalegały dwa lata, zanim zostały do niego wysłane. Ponadto skarżący wniósł, aby Sąd rozstrzygnął i podał konkretny przepis prawa, który zabrania rejestrowania się w MUP w poniedziałek, a wyrejestrowania we wtorek lub środę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewoda postanowieniem z [...] sprostował datę wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia w ten sposób, że "3.10.2017 r." zmienił na "3.10.2019 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Podstawę prawną kontrolowanego w tej sprawie postanowienia Wojewody, jak i postanowienia organu pierwszej instancji, stanowił art. 61a § 1 kpa, zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie podstawą odmowy wszczęcia postępowania o wyrejestrowanie W.S. z rejestru osób poszukujących pracy z dniem 7 maja 2019 r. była niemożność wszczęcia postępowania z "innych uzasadnionych przyczyn". Wskazać należy, że te "inne uzasadnione przyczyny" nie zostały skonkretyzowane w kpa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że są to okoliczności, które w oczywisty sposób stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania administracyjnego. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że zadaniem organu administracji na tym etapie jest wyłącznie zbadanie przesłanek dopuszczalności wszczęcia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt II GSK 347/11, LEX nr 1219023, wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II OKS 1872/16, niepublikowane). Zgodnie z art. 33 ust. 4a pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. na datę wydania zaskarżonego postanowienia Dz. U. z 2019 r., poz. 1482 ze zmianami), starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy złożył wniosek o rezygnację z pomocy określonej w ustawie świadczonej przez powiatowy urząd pracy; pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje od dnia złożenia wniosku. Tak więc skarżący mógłby skutecznie domagać się wyrejestrowania z rejestru osób poszukujących pracy, ale poczynając od dnia złożenia wniosku, czyli od 13 maja 2019 r. Tymczasem złożył on w maju 2019 r. szereg różnych wniosków (o wyrejestrowanie, o zarejestrowanie), w tym także wnioski o zarejestrowanie go z dniem 13 maja 2019 r. jako osoby poszukującej pracy (akta sprawy II SA/Ke 924/19 dotyczącej wniosku z 13 maja 2019 r. o zarejestrowanie od 13 do 17 maja 2019 r., akta sprawy II SA/Ke 922/19 dotyczącej wniosku z 13 maja 2019 r. o zarejestrowanie z dniem 13 maja 2019 r.). W tej sytuacji, skoro obowiązujące przepisy dopuszczają możliwości wyrejestrowania z rejestru osób poszukujących pracy tylko z datą złożenia wniosku o wyrejestrowanie, a jednocześnie z innych wniosków złożonych przez skarżącego tego samego dnia, to jest 13 maja 2019 r. wynikało, że domaga się on zarejestrowania go z tą datą jako osoby poszukującej pracy (przy czym jednocześnie wskazać należy, że skarżący był zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy poczynając od 28 marca 2019 do 6 czerwca 2019 r.), to jak najbardziej uzasadnione było wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tej sprawie. Podniesiony w skardze zarzut, że zaskarżone postanowienie Wojewody zostało doręczone skarżącemu po dwóch latach od jego wydania, jest nieuzasadniony, skoro postanowienie to – jak wynika z akt sprawy - wydane zostało [..], a jedynie organ mylnie wskazał jako rok jego wydania 2017 r. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art.151 p.p.s.a.