II SA/Ke 926/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, , po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Wojewoda postanowieniem z [...] (w orzeczeniu wskazano mylnie datę 2 października 2017 r.), znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia W.S. na postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta z [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku z 9 maja 2019 roku o zarejestrowanie z dniem 9 maja 2019 r., na podstawie art. 61a § 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Wojewoda podał, że 9 maja 2019 r. W. S. zgłosił się w MUP i złożył wniosek o wyrejestrowanie go od 8 maja 2019 r. z ewidencji osób poszukujących pracy i zarejestrowanie go w tej ewidencji od 9 maja 2019 r. W odpowiedzi na ten wniosek, w zakresie dotyczącym zarejestrowania, Dyrektor MUP pismem z 10 maja 2019 r. poinformował zainteresowanego, że ponieważ posiada on już od 27 marca 2019 r. status osoby poszukującej pracy, to wniosek ten jest bezprzedmiotowy i nie może zostać rozpatrzony. Postanowieniem z [...], wydanym po rozpatrzeniu ponaglenia złożonego przez W.S., Wojewoda stwierdził, że organ I instancji dopuścił się w sprawie omawianego wniosku bezczynności polegającej na niezałatwieniu sprawy w sposób prawidłowy, to jest poprzez wydanie decyzji lub jeśli nie ma ku temu podstaw, postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. W dniu 20 sierpnia 2019 r. zostało wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta postanowienie o odmowie wszczęcia postepowania. Rozpoznając odwołanie od tego rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że W. S. w dniu złożenia wniosku o zarejestrowanie go jako osoby poszukującej pracy to jest 9 maja 2019 r. posiadał już od 27 marca 2019 r. status poszukującego pracy nadany decyzją z [...]. Tym samym zaistniały przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania i nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie W. S. zarzucił, że decyzje zalegały dwa lata, zanim zostały do niego wysłane. Ponadto skarżący wniósł, aby Sąd rozstrzygnął i podał konkretny przepis prawa, który zabrania rejestrowania się w MUP w poniedziałek, a wyrejestrowania we wtorek lub środę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Postanowieniem z [...] Wojewoda sprostował datę wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia w ten sposób, że "2.10.2017 r." zmienił na "2.10.2019 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Podstawę prawną kontrolowanego w tej sprawie postanowienia Wojewody, jak i postanowienia organu pierwszej instancji, był art. 61a § 1 kpa, zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie podstawą odmowy wszczęcia postępowania o zarejestrowanie W.S. jako osoby poszukującej pracy z dniem 9 maja 2019 r. była niemożność wszczęcia postępowania z "innych uzasadnionych przyczyn". Wskazać należy, że te "inne uzasadnione przyczyny" nie zostały skonkretyzowane w kpa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że są to okoliczności, które w oczywisty sposób stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania administracyjnego. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że zadaniem organu administracji na tym etapie jest wyłącznie zbadanie przesłanek dopuszczalności wszczęcia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt II GSK 347/11, LEX nr 1219023, wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II OKS 1872/16, niepublikowane). Jak ustalił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda, w dniu 9 maja 2019 r., a więc w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o zarejestrowanie go jako osoby poszukującej pracy, wydana została przez Prezydenta Miasta decyzja znak: [...]. Decyzją tą orzeczono o uznaniu W.S. z dniem 27 marca 2019 r. za osobę poszukującą pracy. Została ona skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 13 maja 2019 r. Strona nie złożyła odwołania, więc decyzja stała się prawomocna. Zatem na dzień 9 maja 2019 r. W. S. posiadał status osoby poszukującej pracy. Status ten utracił w dniu 6 czerwca 2019 r. (jak wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę). Powyższe okoliczności – istotne z punktu widzenia prawidłowości dalszych czynności procesowych podjętych w przedmiocie wniosku W.S. z dnia 9 maja 2019 r. - były zatem znane organowi pierwszej instancji w dniu wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, tj. w dniu [...]. Podsumowując, w dniu 9 maja 2019 r. skarżący zawnioskował o przeprowadzenie postępowania zmierzającego do uzyskania statusu osoby poszukującej pracy, który w tej dacie posiadał. Słusznie więc organy obu instancji uznały, że brak było przedmiotu postępowania i materialnoprawnych podstaw do ponownego orzekania o uprawnieniu, które stronie już zostało przyznane na mocy prawomocnej decyzji administracyjnej. Dlatego też podzielić należy także stanowisko organów co do tego, że w niniejszym przypadku zachodziła "inna uzasadniona przyczyna", o której mowa w art. 61a §1 k.p.a., do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarejestrowania w ewidencji osób poszukujących pracy z dniem 9 maja 2019 r. Sądowi z urzędu znany jest fakt (akta spraw o sygn. II SA/Ke 919/19, II SA/Ke 920/19, II SA/Ke 921/19, II SA/Ke 922/19, II SA/Kr 923/19, II SA/Ke 924/19, II SA/Ke 925/19, II SA/Ke 927/19), że skarżący w dniach 9 maja 2019 r., 13 maja 2019 r., 21 maja 2019 r. złożył w Miejskim Urzędzie Pracy kilka wniosków o wyrejestrowanie go (z datą wsteczną) i o zarejestrowanie w ewidencji osób poszukujących pracę (niekiedy również z datą wsteczną). W niektórych z tych wniosków domagał się zarejestrowania tylko na okres dni roboczych to jest od 13 do 17 maja 2019 r., lub wyrejestrowania z datą wsteczną z uwagi na dni wolne od pracy, to jest sobotę i niedzielę 11-12 maja 2019 r. – wniosek z 13 maja 2019 r. Jak zaś wyjaśnił na rozprawie przed sądem w dniu 12 grudnia 2019 r. w sprawie o sygn. II SA/Ke 858/19, po to złożył przykładowo w maju 9 wniosków: część o zarejestrowanie, a część o wyrejestrowanie jako osoby poszukującej pracy, aby był dowód na fakt, "że był w częstym kontakcie z urzędem pracy, gdyż dwa lata temu sąd mu zarzucił, że nie był w kontakcie z urzędem pracy". Jak z powyższego wynika, skarżący składając tego samego dnia kilka wniosków: jednocześnie o wyrejestrowanie i zarejestrowanie, faktycznie nie zmierzał do uzyskania statusu osoby poszukującej zatrudnienia, który to status już mu przysługiwał, ani też nie chciał tego statusu utracić, a jedynie miał na celu wykazanie, że pozostaje w kontakcie z urzędem pracy. Tym bardziej potwierdza to prawidłowość stanowiska organu, który odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie, a więc o zarejestrowanie skarżącego jako osoby poszukującej pracy z dniem 9 maja 2019 r. Zarzut skargi, że zaskarżone postanowienie Wojewody zostało doręczone skarżącemu po dwóch latach od jego wydania, nie zasługiwał na uwzględnienie, skoro postanowienie to – jak wynika z akt sprawy - wydane zostało [...], a jedynie organ mylnie wskazał jako rok jego wydania 2017 r. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art.151 p.p.s.a.