II SA/Ke 951/15

PostanowienieWSA w Kielcach2016-01-25

Skład orzekający: Teresa Kobylecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy choroba skarżącego, potwierdzona zwolnieniem lekarskim, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jeśli skarżący mógł chodzić i miał możliwość zlecenia czynności osobie trzeciej lub wniesienia skargi po zakończeniu okresu zwolnienia?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Choroba skarżącego, potwierdzona zwolnieniem lekarskim, w którym wskazano, że "chory może chodzić", nie stanowiła przeszkody uniemożliwiającej złożenie skargi osobiście, przez osobę trzecią, ani po zakończeniu okresu zwolnienia lekarskiego, który kończył się przed upływem terminu do wniesienia skargi.
Stan faktyczny
Skarżący Z. L. wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie o nieuwzględnieniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując na chorobę w okresie od 5 do 18 września 2015r. jako przyczynę uchybienia terminowi. Sąd analizował, czy przedstawione przez skarżącego zwolnienie lekarskie uzasadnia przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Odmówić przywrócenia Z. L. terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia Z. L. terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o nieuwzględnieniu zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego Z. L. w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku określonego w tytułu wykonawczym znak: [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone Z. L. w dniu 20 sierpnia 2015r. W dniu 25 września 2015r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na ww. postanowienie organu II instancji, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przedmiotowemu terminowi uchybił bez własnej winy – z uwagi na trwającą od dnia 5 do 18 września 2015r. chorobę, na dowód czego przedstawiono kserokopię zaświadczenia lekarskiego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07). W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi upływał skarżącemu z dniem 21 września 2015r. – poniedziałek (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 Ppsa). W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący przedłożył wprawdzie zwolnienia lekarskie z którego wynika, że w okresie od 5 do 18 września 2015r. był niezdolny do pracy, nie wskazał jednak jakiej choroby dotyczyło i w jakim zakresie choroba ta uniemożliwiła złożenie skargi. Jakkolwiek stan chorobowy, czy ogólnie mówiąc przebywanie na zwolnieniu lekarskim, mogą w określonych okolicznościach faktycznych uzasadniać przywrócenie terminu procesowego, to powyższe przesłanki oceniane są zawsze indywidualnie, tj. z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, podzielany przez Sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013r., sygn. FZ 746/13). W niniejszej sprawie skarżący, wskazując we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na okoliczność przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodu niezdolności do pracy, w żaden sposób nie wykazał, aby była to przeszkoda tego rodzaju, że wykluczała możliwość złożenia skargi osobiście, ewentualnie nadania na poczcie, tym bardziej, że czynności tej można było dokonać przez osobę trzecią. Na dołączonym do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczeniu lekarskim (k. 5 akt sądowych) w pkt 15 wpisano cyfrę "2", co zgodnie z zamieszczonym w zaświadczeniu objaśnieniem oznacza: "chory może chodzić". W ocenie Sądu wskazanie lekarskie tego rodzaju dowodzi, że stwierdzona niezdolność do pracy nie miała takiego charakteru, który uniemożliwiłby skarżącemu chociażby zlecenie dokonania czynności procesowej innej osobie. Niekwestionowana przez Sąd niezdolność do pracy nie była zatem przeszkodą, która uniemożliwiałaby wniesienie skargi w terminie. Zestawiając treść przedłożonego przez stronę zaświadczenia z końcową datą do złożenia skargi w ustawowym terminie (21 września 2015r.) nie sposób nie zauważyć, że zgodnie z tym dokumentem niezdolność do pracy skarżącego kończyła się w dniu 18 września 2015r., wobec czego Z. L. miał jeszcze trzy dni na wniesienie przedmiotowej skargi – kiedy to już nie był chory. W świetle powyższego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżącego niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 Ppsa. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło