II SA/Ke 991/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na uchwałę Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 18 lipca 1986 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie województwa kieleckiego postanawia: odrzucić skargę. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 18 lipca 1986 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie województwa, w zakresie drogi gminnej położonej na terenie Gminy O. o numerze [...]. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O., w imieniu Gminy, właściwej z mocy art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w sprawach zaliczania dróg do dróg gminnych, wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym podlegają wyłącznie uchwały organów gmin będących jednostkami samorządu terytorialnego, powołanych na podstawie tej ustawy. Nie podlegają więc zaskarżeniu uchwały rad narodowych podjęte w trybie ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego, nawet wówczas, gdy uchwały te zachowały moc obowiązującą po 27 maja 1990 r. Na poparcie tego stanowiska organ przywołał stosowne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn. Jej rozpoznanie rodziłoby nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1). Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została w trybie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), dalej "usg", zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Powołany przepis wprost wskazuje, że na jego podstawie można skarżyć akty prawne (uchwały) wydawane przez organy samorządu terytorialnego. Takim organem nie była jednak Wojewódzka Rada Narodowa. Był to bowiem organ jednolitej administracji państwowej. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym weszła w życie z dniem 27 maja 1990 r. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, póz. 191 ze zm.) uchwały rad narodowych stopnia podstawowego podjęte przed dniem 27 maja 1990 r. zachowały moc obowiązującą na obszarze gmin, jeżeli rady gmin do dnia 31 grudnia 1990 r. zamieściły je w uchwalonych wykazach aktów prawa miejscowego. Tym niemniej przewidziane w art. 101 ust. 1 usg prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy ma zastosowanie tylko do uchwał organów gmin będących jednostkami samorządu terytorialnego, działających od dnia 27 maja 1990 r. Do tego bowiem dnia (a ściślej w okresie od 1950 r. do 27 maja 1990 r.) w Polsce nie istniały jednostki samorządu terytorialnego. Do dnia 27 maja 1990 r. w gminach lub miastach zadania publiczne sprawowały gminne (miejskie) rady narodowe jako przedstawicielskie organy władzy państwowej, podstawowe organy samorządu społecznego, będące zarazem organami samorządu terytorialnego ludności, o czym stanowił art. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1988 r. Nr 26, poz. 183). Mimo nazwy sugerującej powstanie po 1983 roku samorządu terytorialnego, taka struktura administracji w Polsce nie powstała do 1990 roku. Przepis art. 101 ust. 1 usg nie stwarza więc podstawy do wnoszenia do sądu administracyjnego skarg na uchwały rad narodowych wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego, także wówczas, gdy uchwały te zachowały moc obowiązującą po dniu 27 maja 1990 r. Takie stanowisko zawarł Naczelny Sąd Administracyjny – oz. we Wrocławiu w swoim postanowieniu z dnia 30 października 1995 r., sygn. SA/Wr 2572/95 (ONSA 1996/2/99), a także NSA w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. II OSK 859/08 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w tej sprawie w pełni akceptuje powyższy pogląd. W świetle powyższego, skargę na uchwałę Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 18 lipca 1986 r. należało uznać za niedopuszczalną. W konsekwencji podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.