II SA/Ke 997/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwlik – Moskal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi A.S., K.S., K.S., S.S., J.S., S.S, T.H., H.G., J.G., R.F., W.P., H.B., H.B., A.K., H.K., M.A., M.A., M.K., C.D., J.D., M.A., D.F., L.F., H.W., S.F., T.C, E.C., D.L., E.G., H.G., G.G., K.P., A.P., A.S., P.S., M.M., A.M., S.K., W.K., S.M., R.M., G.I., K.T., A.T., I.B., M.B., M.B., D.B., G.K., A.K., A.K., M.W., R.W., S.P., R.P, T.S., S.S. i J.S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Skarżący A.S., K.S., K.S., S.S., J.S., S.S, T.H., H.G., J.G., R.F., W.P., H.B., H.B., A.K., H.K., M.A., M.A., M.K., C.D., J.D., M.A., D.F., L.F., H.W., S.F., T.C, E.C., D.L., E.G., H.G., G.G., K.P., A.P., A.S., P.S., M.M., A.M., S.K., W.K., S.M., R.M., G.I., K.T., A.T., I.B., M.B., M.B., D.B., G.K., A.K., A.K., M.W., R.W., S.P., R.P, T.S., S.S. i J.S. wnieśli w dniu 25 marca 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...]. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w miejscowości G obejmującego działki oznaczone nr geod. [...], część działki [...]. Na rozprawie w dniu [...] skarżąca A.S. występując w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących oświadczyła, że skarżący nie wzywali pisemnie organu do usunięcia naruszenia prawa, natomiast w 2003r. podczas zebrania wiejskiego, wezwanie takie ustnie skierowali do obecnego na tym zebraniu Burmistrza Miasta i Gminy S. Ponadto wyjaśniła, że naruszenie prawa zaskarżoną uchwałą upatruje w tym, iż plan zagospodarowania przestrzennego został opracowany wybiórczo, jedynie dla części G. W jej ocenie, plan powinien być sporządzony dla całej miejscowości - tak, aby mieszkańcy G. wiedzieli, że jego ustalenia nie zagrażają interesom rolnictwa i ekologii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 13 października 2006r., pełnomocnik organu oświadczył, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem o jakim mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a nadto, że organowi nic nie wiadomo by wezwanie takie było ustnie kierowane do Burmistrza Miasta i Gminy S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Podstawą prawną do wniesienia skargi jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przed rozpoznaniem merytorycznym każdej sprawy konieczna jest ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu w oparciu o obowiązujące przepisy. Z tego względu w sprawach, w których skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, dopuszczalność wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), podlega ocenie według zasad określonych w tej ustawie. Powołany przepis art. 101 ust. 1 w/w ustawy określa warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby można było mówić o skutecznym wniesieniu skargi na uchwałę. Jednym z nich jest uprzednie - a więc mające miejsce przed wniesieniem skargi – wezwanie właściwego organu będącego autorem zaskarżonego aktu do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona takim wezwaniem. Na rozprawie w dniu 13 października 2006r. skarżąca A.S. - występując w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących - oświadczyła, że skarżący nie wzywali pisemnie organu do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast podnoszona przez skarżących okoliczność, że żądanie takie zgłaszali ustnie Burmistrzowi Miasta i Gminy S. na zebraniu wiejskim w 2003r., nie ma znaczenia w sprawie, bowiem w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, winno być skierowane do organu w formie pisemnej. Takie stanowisko wyraził również NSA w Warszawie w postanowieniu z 8.04.2002r. w sprawie o sygn. akt. IV SA 3595/01 ( Lex nr 82642). W związku z powyższym, uznać należy, iż skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym skarżący nie spełnili wymogu z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, koniecznego dla skutecznego wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.