II SAB/Ke 111/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Końskie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy Końskie do załatwienia wniosku J. K. z dnia 3 lipca 2024 r.; II. stwierdza, że Burmistrz Miasta i Gminy Końskie dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy Końskie na rzecz J. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 1 października 2024 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach (za pośrednictwem organu) skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Końskie w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 3 lipca 2024 r. zawartego w ostatnim zdaniu pisma skarżącego z tego dnia o udostępnienie informacji publicznej, poprzez doręczenie dokumentu co do sposobu wyboru wykonawcy na wskazane prace na kwotę 48 941,70 zł wymienione w piśmie Burmistrza z dnia 25 czerwca 2024 r. znak: In.671.62.2021.CM, przedmiaru prac, złożonej oferty, zamówienia bądź umowy, protokołu odbioru, faktury zapłaty, zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej "u.d.i.p.". Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy Końskie do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2) stwierdzenie, że Burmistrz Miasta i Gminy Końskie dopuścił się bezczynności postępowania, z naruszeniem prawa, 3) zasądzenie od organu - Burmistrza Miasta i Gminy Końskie na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania. Uzasadniając swe stanowisko skarżący podniósł, że powyższy wniosek o udzielenie informacji publicznej wynikł z faktu, że organ bez udziału skarżącego dokonał samodzielnego zmniejszenia kwoty 48 941,70 zł z wartości podlegającej zwrotowi w kwocie 515 739 zł z wniesionego w pieniądzu zabezpieczenia w kwocie 736 770 zł w dniu 7 grudnia 2020 r. do zamawiającej Gminy Końskie, dla realizacji umowy nr ZP.272.1.16.2020.DS z dnia 8 grudnia 2020 r., zgodnie z treścią § 9 ust. 1 i 3. W treści powołanego pisma skarżący wykazał, przed sprecyzowaniem wniosku o udostępnienie informacji publicznej, że sprawa ma związek ze zrealizowaną inwestycją dla potrzeb publicznych w ramach wskazanej umowy na tle rozliczeń z użyciem środków publicznych. Żądaniu udostępnienia dokumentów, o których udostępnienie skarżący wystąpił, nie można jego zdaniem odmówić waloru informacji publicznej, a zatem wniosek skarżącego z punktu widzenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest w pełni zasadny. Pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, Burmistrz Miasta i Gminy Końskie nie udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymał również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skoro organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego, tj. skarżącemu nie została udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji, oczywiste jest, że organ dopuścił się rażącego naruszenia wskazanych w petitum skargi przepisów u.d.i.p. i dopuścił się bezczynności w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy Końskie wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że firma [...] J. K. na podstawie umowy nr [...] z dnia 8 grudnia 2020 r. realizowała zadanie pod nazwą "[...]". Stosownie do § 9 ww. umowy wykonawca wniósł o zabezpieczenie należytego wykonania umowy w formie pieniądza w wysokości 5% wartości zamówienia brutto, co stanowiło kwotę 736.770,00 zł. Po wykonaniu robót spisany został protokół odbioru końcowego, w którym stwierdzono usterki i ustalono termin ich usunięcia do 30 września 2023 r. W związku nieusunięciem przez skarżącego usterek w wyznaczonym terminie, stosownie do § 10 ust. 5 umowy, Gmina Końskie zleciła usunięcie usterek innemu podmiotowi, obciążając kosztami wykonawcę. Za zlecone prace naprawcze wykonawca zastępczy wystawił fakturę w kwocie brutto 48.941,70 zł. Po dokonaniu zapłaty za usunięte usterki pozostałą kwotę zabezpieczenia przekazano na rachunek wykonawcy. O powyższym J. K. został poinformowany pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. W dniu 3 lipca 2024 r. złożył on wniosek o udzielenie informacji publicznej, tj. doręczenie dokumentów co do sposobu wyboru wykonawcy na prace wykonane przez wykonawcę zastępczego, przedmiaru prac, przedłożonej przez wykonawcę oferty, zamówienia bądź umowy, protokołu odbioru i faktury zapłaty. Uchybienie związane z nieudzieleniem informacji na pismo z dnia 3 lipca 2024 r. było spowodowane błędną interpretacją jego treści i uznaniem, że odpowiedź zawarta została w przesłanym do J. K. piśmie z dnia 25 czerwca 2024 r. Po otrzymaniu skargi na bezczynność Burmistrza i ponownej analizie pisma organ stwierdził jednak, że informacja nie została udzielona w pełni. W związku z powyższym, pismem z dnia 8 października 2024 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia 3 lipca 2024 r., załączając kopie żądanych dokumentów. W piśmie procesowym z dnia 7 listopada 2024 r., ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, skarżący podtrzymał tę skargę i wskazał, że organ nadal nie udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w pełnym zakresie wskazanym we wniosku zawartym w piśmie z dnia 3 lipca 2024 r., w szczególności jeśli chodzi o przedmiar robót ze wskazaniem jednostek przedmiarowych, na podstawie którego zostało udzielone zamówienie dla innego wykonawcy na wykonanie robót rzekomo niewykonanych przez skarżącego na dzień 30 września 2023 r. w realizowanym zadaniu. W załączonym do odpowiedzi na skargę piśmie organu z dnia 25 czerwca 2024 r. jest zawarte stwierdzenie: "W celu przygotowania obiektu będącego przedmiotem realizacji zadania pn.: [...], Gmina Końskie nieusunięte usterki na podstawie § 10 ust. 5 ww. Umowy zmuszona była usunąć przez zlecenie innemu podmiotowi." Stwierdzenie to nie wskazuje o jakie usterki chodzi, nie określa przedmiaru robót, o ile faktycznie takie były. To z tego względu skarżący żądał udostępnienia przedmiaru robót w piśmie z dnia 3 lipca 2024 r., który nie został udostępniony na wniosek i do chwili obecnej. Przy powołanym i załączonym do odpowiedzi na skargę piśmie z dnia 8 października 2024 r. wśród wymienionych w nim załączników nadal nie ma załączonego przedmiaru robót powierzonych rzekomo w zastępstwie innemu wykonawcy. Do pisma organu z dnia 8 października 2024 r. skarżący odniósł się pismem z dnia 16 października 2024 r. kwestionując stanowisko organu i wyjaśniając istotę sprawy ze wskazaniem braku doręczenia przedmiaru lub oświadczenia, że obmiar taki nie został wytworzony. Burmistrz Miasta i Gminy Końskie, odnosząc się do stanowiska skarżącego w piśmie z 26 listopada 2024 r., podniósł że w piśmie z dnia 8 października 2024 r. udzielono skarżącemu żądanej informacji. Organ podkreślił, że w przytoczonym przez skarżącego piśmie z 25 czerwca 2024 r. zawarte zostały informacje określające jakie usterki nieusunięte w trakcie realizacji umowy z dnia 8 grudnia 2020 r. zostały zlecone innemu wykonawcy, aby można było użytkować tereny rekreacyjne w zakładanym pierwotnie zakresie. [....] stanowi bardzo ważne dla Gminy tereny, [...]. W związku z powyższym niedostosowanie terenów do nowego sezonu wypoczynkowego mogło skutkować znacznym spadkiem dochodów Gminy Końskie. W piśmie z 8 października 2024 r. Gmina Końskie udostępniła dokumenty dotyczące zapytania oraz udzielenia zamówienia firmie, która usunęła usterki. Do pisma tego załączone zostały następujące dokumenty: 1. Zapytanie ofertowe z 19 stycznia 2025 r., 2. Prośba PGK w Końskich Sp. z o.o. o uszczegółowienie zakresu, 3. Zapytanie ofertowe z 23 stycznia 2025 r., 4. Oferta cenowa M. K., 5. Oferta cenowa P. Sp. z o.o., 6. Notatka służbowa z rozeznania cenowego, 7. Umowa na wykonanie robót, 8. Protokół przekazania placu budowy, 9. Protokół odbioru końcowego, 10. Faktura Nr 5/2024. Podczas przygotowania zapytania ofertowego Gmina Końskie nie załączyła przedmiaru robót tylko określiła zakres niezbędnych do wykonania robót w sposób opisowy, który jednoznacznie opisywał przedmiot zamówienia. Podczas procedury wyłaniania wykonawcy jeden z oferentów poprosił o uszczegółowienie zakresu jedynie w niewielkim zakresie. Ponowne zapytanie ofertowe wysłane do oferentów nie wskazało aby przedmiot zamówienia w zakresie rzeczowym i ilościowym był niezrozumiały. Gmina przygotowując przedmioty zamówienia w celu udzielenia zamówień publicznych stara się zachować wszelką wymaganą prawem procedurę. Zgodnie z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego "Jeżeli zamówienie na roboty budowlane, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest udzielane w trybie zamówienia z wolnej ręki lub w projektowanych postanowieniach umowy przyjęto zasadę wynagrodzenia ryczałtowego, dokumentacja projektowa może nie obejmować przedmiaru robót.". Gmina do zapytania ofertowego nie była zobowiązana przedstawić przedmiar robót. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wyjaśnić przy tym trzeba, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w ustawie i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt organu administracji, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi bowiem wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Z art. 13 u.d.i.p. wynika że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz", Wolters Kluwer 2016). Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd: - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie natomiast do art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6. W przypadku żądania udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu "u.d.i.p.", a żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w myśl przepisów tej ustawy. Nie budzi wątpliwości Sądu, że Burmistrz Miasta i Gminy Końskie jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), zaś żądana we wniosku J. K. z dnia 3 lipca 2024 r. informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. Dotyczy ona bowiem sposobu wydatkowania środków publicznych na realizację zadania pod nazwą "[...]". Jakkolwiek J. K. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej był pierwotnie wykonawcą tego zadania na podstawie wiążącej go z Gminą umowy, a żądana przez niego informacja była ściśle związana z realizacją tej umowy, jednak podniósł NSA m.in. w wyroku z dnia 25 października 2024 r., sygn. III OSK 573/23, brak możliwości starania się przy pomocy u.d.i.p. o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie prowadziłby do absurdalnego wniosku, że informacja o podejmowanej w takiej sprawie działalności bezpośrednio ukierunkowanej na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych byłaby dostępna dla "każdego" za wyjątkiem osoby, której ta działalność dotyczy. Dla odkodowania treści pojęcia informacji publicznej jako informacji o działalności organów wskazanych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie ma znaczenia ocena charakteru interesu w uzyskaniu informacji publicznej przez wnioskodawcę, który jest podmiotem publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej, ani cel, dla jakiego wnioskodawca żąda udostępnienia informacji publicznej. Organ nie kwestionował powyższych okoliczności i – już po wniesieniu skargi – w piśmie z dnia 8 października 2024 r. udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego (k. 6 i nast. akt adm.), przesyłając mu także żądane dokumenty. Skarżący w piśmie z dnia 7 listopada 2024 r. skierowanym do Sądu zakwestionował jednak zakres udzielonej informacji podnosząc, że nie został mu udostępniony przedmiar robót (powierzonych innemu wykonawcy), o którego nadesłanie wnosił. Rzeczywiście, zarówno w piśmie z 8 października 2024 r. nie wspomina się o takim dokumencie, jak i nie został on załączony do tego pisma. Organ odniósł się jednak do tej kwestii w piśmie procesowym z dnia 26 listopada 2024 r. wskazując, że podczas przygotowania zapytania ofertowego Gmina Końskie nie załączyła przedmiaru robót tylko określiła zakres niezbędnych do wykonania robót w sposób opisowy, który jednoznacznie opisywał przedmiot zamówienia. Podczas procedury wyłaniania wykonawcy – jak dalej podniesiono w piśmie – jeden z oferentów poprosił o uszczegółowienie zakresu jedynie w niewielkim zakresie. Ponowne zapytanie ofertowe wysłane do oferentów nie wskazało aby przedmiot zamówienia w zakresie rzeczowym i ilościowym był niezrozumiały. Organ powołując się na § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2454) stwierdził, że Gmina do zapytania ofertowego nie była zobowiązana przedstawić przedmiar robót. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie był uprawniony do oceny prawidłowości tego stanowiska. Faktem jest natomiast, że żądany przez skarżącego przedmiar robót nie został sporządzony, a zakres robót pozostałych do wykonania został określony w zapytaniu ofertowym, którego treść z 19 i 25 stycznia 2024 r. przesłano skarżącemu przy piśmie z 8 października 2024 r. W piśmie tym co prawda brak jest wprost informacji o tym, że organ nie posiada żądanego przedmiaru robót, jednak po pierwsze wyczerpano w nim zakres posiadanej przez Gminę informacji w tym zakresie, a po drugie zobowiązanie organu w obecnej sytuacji do informowania skarżącego o tym, że nie posiada przedmiaru robót byłoby całkowicie niecelowe, choćby wobec treści niniejszego uzasadnienia, które podlega doręczeniu skarżącemu. Zestawiając datę złożenia przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 3 lipca 2024 r. z odpowiedzią z dnia 8 października 2024 r. nie ulega wątpliwości, że organ uchybił terminowi określonemu w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Tym samym organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej – co trafnie zarzuca skarżący. Jak jednak wyżej wykazano, wniosek należało uznać za załatwiony w całości pismem z dnia 8 października 2024 r., a zatem z naruszeniem ustawowego terminu i po wniesieniu skargi. W tej sytuacji jednak zawarte w skardze żądanie zobowiązania organu do załatwienia tego wniosku stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym Sąd orzekł o umorzeniu niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a (pkt I wyroku). W przypadku bowiem, gdy bezczynność ustała po wniesieniu skargi, a przed wyrokowaniem, postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania żądanej czynności podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie powołanego właśnie przepisu. Nie można zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. Umorzenie postępowania sądowego nie zwalnia jednak sądu od podjęcia pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego typu skargi. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezczynność o takim charakterze ma miejsce wtedy, gdy w sposób znaczący i jednoznaczny doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające w jakimkolwiek zakresie winę organu za tę bezczynność. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych obowiązków, czyli terminów do załatwienia sprawy. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia (zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 381/18, dostępny j.w.). W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w odniesieniu do wniosku skarżącego z 3 lipca 2024 r., na który organ odpowiedział pismem z 8 października 2023 r. – niezwłocznie po wniesieniu skargi, tłumacząc zarazem, że uchybienie związane z nieudzieleniem informacji na pismo z dnia 3 lipca 2024 r. było spowodowane błędną interpretacją jego treści i uznaniem, że odpowiedź zawarta została w przesłanym do J. K. piśmie z dnia 25 czerwca 2024 r. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał w pkt II wyroku, że zarzucana bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa – na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi (100 zł) orzeczono w pkt III wyroku na podstawie art. 200 i art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.