II SAB/Ke 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] K. M. wezwała Radę Miasta do uchylenia uchwały odnośnie planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki o nr ewidencyjnym[...] , położonej w S. przy ul. Z. Zmiana miała polegać na nowym określeniu przeznaczenia tej działki tj. w całości pod budownictwo mieszkaniowe. W uzasadnieniu K. M. podała, że wymieniona nieruchomość od 17 lat nie jest użytkowana rolniczo i jest przeznaczona do podziału pomiędzy jej spadkobierców. W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczący Rady Miasta S. przesłał skierowane do niego wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia [...] znak: [...] Burmistrza, z których wynikało, iż obowiązujący w części dotyczącej działki nr ew. [...] plan zagospodarowania przestrzennego jest Miejscowym Planem Zagospodarowania terenu osiedla mieszkaniowego uchwalonym uchwałą Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] , opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr 175, poz. 2185, zgodnie z procedurą wynikającą z ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Podkreślono, iż K. M. nie składała protestu ani zarzutów do projektu tego planu. K. M. w dniu 30 stycznia 2008r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Rady Miasta wnosząc o zobowiązanie Rady do podjęcia uchwały w przedmiocie zmiany przeznaczenia działki nr ew.[...], położonej w [...] przy ul. [...] i okolicznych działek, "ze względu na społeczny charakter sprawy w planie zagospodarowania przestrzennego miasta i wprowadzenia korekty planu przeznaczając działki pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne". Udzielając odpowiedzi na skargę Burmistrz podał, że dla terenu na którym położona jest przedmiotowa działka obowiązują ustalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania terenu osiedla mieszkaniowego, uchwalonego uchwałą Rady Miasta Nr [...] z dnia[...]. (Dz.Urz.Woj.Ś. Nr ... poz.[...]). Powołując się na treść art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ wskazał, że skarga na bezczynność nie przysługuje na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, a takim przepisem prawa miejscowego jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla mieszkaniowego na obszarze miasta. Z tego względu Burmistrz wnosił o odrzucenie skargi K. M. jako niedopuszczalnej. Uzasadniając ewentualne oddalenie skargi organ powołał art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), z którego wynika fakultatywny charakter miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będący wyrazem samodzielności i władztwa planistycznego gminy. Wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 32 cyt. ustawy na wniosek Burmistrza została dokonana okresowa ocena aktualności studium i planów miejscowych przyjęta uchwałą Rady Miasta z dnia [...] Nr[...]. Nadto stwierdził, że skarżącej nie przysługują uprawnienia do samodzielnego występowania do Rady Miasta o zmianę uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnoszenie skarg na bezczynność organów administracji jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nie wydają one rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym w sprawach enumeratywnie wymienionych w § 2 pkt 1-4a art. 3 tej ustawy. Istota skargi sprowadza się do żądania podjęcia przez Radę Miasta działań zmierzających do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej przeznaczenia działki nr ew. [...] i okolicznych w ten sposób, by działki te znajdowały się na terenie przewidzianym ustaleniami planu pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Podkreślenia wymaga fakt, że uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego następuje w trybie i na zasadach przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 23 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. Nr 80, poz. 717 ze zm. - zwanej dalej jako ustawa). Uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie ma charakteru obowiązkowego zadania własnego samorządu, poza przypadkami, kiedy obowiązek sporządzenia planu wynika z przepisów odrębnych (art. 14 ust. 7 ustawy). Inicjatywa podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy do tej rady lub następuje na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (art. 14 ust. 1 i ust. 4 ustawy). Taki sposób regulacji oznacza, że organami właściwymi do podjęcia inicjatywy w zakresie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (ewentualnie jego zmiany) są wyłącznie organy wymienione w art. 14 ust. 4 ustawy, natomiast mieszkańcom gminy lub właścicielom gruntów położonych na terenie gminy nie przysługuje prawo żądania do podjęcia albo zmiany uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak obowiązku sporządzenia planu (bądź jego zmiany) powoduje, że w sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowiący, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Przepis art. 101 reguluje zaś kwestie związane z dopuszczalnością zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał lub zarządzeń podjętych przez organ gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie brak jest takiej możliwości orzekania przez Sąd, albowiem jak już wcześniej podniesiono, uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (bądź ich zmiana) nie są obowiązkowe. W tym zakresie Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni akceptuje pogląd wyrażony w postanowieniu z dnia 24 sierpnia 2004r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn.akt II SAB/Gd 48/2004 - publ. ONSAiWSA 2005/2/40, Wokanda 2005/2/37. W świetle powyższych rozważań należy uznać, że skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sposób żądany przez skarżącą jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.