II SAB/Ke 15/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: odrzucić skargę. II SAB/ Ke 15/05 UZASADNIENIE W dniu 2 września 2005 r. R. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa domagając się nakazania temu organowi niezwłocznego wydania decyzji przyznającej mu dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych za 2004 r. oraz zobowiązania organu I i II instancji do przestrzegania obowiązującego prawa i nakazania tym organom pisemnego przeproszenia go za wyrządzone krzywdy. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż zgodnie z przepisami kpa organ administracji załatwia sprawę niezwłocznie lub najpóźniej w ciągu 30 dni a jeżeli tego nie zrobi, skarżącemu przysługuje skarga do organu wyższego stopnia . Taka skarga została zgłoszona m. in. w piśmie z dnia 26 października 2004r. jednak organ decyzji nie wydał. W odpowiedzi na tę skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do sprawy II SA/Ke 480/05 ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, R. P. nie składał do tego organu zażalenia, o jakim mowa w art. 37 kpa. W szczególności nie mogło być potraktowane jako zażalenie na bezczynność złożone przez niego pismo z dnia 26 października 2004 r. które było zażaleniem na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego AR i MR z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia korekty do wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich. Skoro R. P. przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżył bezczynności organu I instancji zażaleniem do organu II instancji przez co nie został spełniony wymóg dopuszczalności skargi , skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ Dz. U. Nr 153 poz. 270 ze zm./.