II SAB/Ke 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Starosty K. w przedmiocie wyjaśnienia niezgodności powierzchni i numeru działki postanawia: odrzucić skargę. K. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność organu – Starosty K. w sprawie dotyczącej wyjaśnienia niezgodności powierzchni i numeru działki pomiędzy zapisem w ewidencji gruntów i budynków miasta C. a zapisem w akcie notarialnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego oraz z wyjaśnień skarżącej złożonych w piśmie w dniu 26 stycznia 2010 r. (k.20 akt sądowych), K. P. przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżyła bezczynności Starosty K. do organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 37 kpa, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa także, że w skardze poza zarzutami dotyczącymi bezczynności organu, skarżąca formułuje ogólne zastrzeżenia co do jakości pracy Starosty w rozumieniu art. 227 kpa. Te ostatnie nie są zaś objęte kognicją sądów administracyjnych, a skargę w tym zakresie można złożyć do rady powiatu lub wojewody w zależności od tego, jakie zadania wykonywane przez organ są przedmiotem skargi (art. 229 pkt 2 i 4 kpa). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.