II SAB/Ke 20/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. i T.K. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania decyzji w zakresie wynajęcia lokalu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. R.K. i T.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie: 1. "wydania decyzji w zakresie wynajęcia lokalu w zamian za utracony na działalność twórczą, 2. wydania decyzji w zakresie namalowania koperty lub ustawienia znaku zakazu parkowania przed wejściem do O. 15 od podwórka w celu umożliwienia wjazdu do lokalu oraz dwóch innych lokali użytkowych". W uzasadnieniu skarżący wskazali, że od 1992r. wynajmowali od Gminy S. lokal na pracownię, a w 1998r. Zarząd Miasta S. uznał ich status twórcy i zgodził się na wydzielenie części lokalu na pracownię twórczą, pozostawiając jednocześnie aneks sprzedażny, prowadzony na zasadzie działalności gospodarczej. Następnie Starosta S. orzekł o zwrocie przedmiotowej nieruchomości (która była uprzednio wywłaszczona), a T.K. został z tego lokalu wyeksmitowany w kwietniu 2011r. Obecnie, pomimo obietnic Burmistrza Miasta S., skarżący już szósty rok pozostaje bez lokalu na pracownię twórczą, a lokal jego żony ma 15 m2, oraz korytarz i toaletę do wspólnego użytku z innym użytkownikiem – wobec czego nie nadaje się dla osoby niepełnosprawnej, jaką jest T.K.. Do dnia wniesienia skargi organ nie złożył żadnej adekwatnej propozycji lokalu dla osoby niepełnosprawnej – w którym skarżący mógłby pracować razem z żoną – ani nie przedstawił sposobu, bądź terminu rozwiązania przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie (ewentualnie oddalenie), argumentując że w dniu 3 listopada 2008r. zawarł z R.K. umowę najmu pracowni twórczej przy ul. O. 15, a ponadto w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb określony w art. 37 k.p.a., a Zarządzeniem z dnia 23 maja 2012r. tut. Sąd, działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., rozdzielił skargę R.K. oraz T.K. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie: 1. wydania decyzji w zakresie wynajęcia lokalu (sygn. akt: II SAB/Ke 20/12), 2. wydania decyzji w zakresie namalowania koperty lub ustawienia znaku zakazu parkowania (sygn. akt: II SAB/Ke 21/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, gdy nie wydano: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Sąd administracyjny jest władny rozpoznać merytorycznie skargę na bezczynność organu administracji publicznej wyłącznie w sytuacji, gdy dotyczy ona aktów określonych w pkt 1-4a wyżej wymienionego przepisu. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organów nieobjętą zakresem właściwości sądów administracyjnych skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący kwestionują bezczynność Burmistrza Miasta S. polegającą na braku wydania decyzji w zakresie wynajęcia lokalu. W tym miejscu podnieść należy, że rozpatrywanie i załatwianie wniosków o najem lokali ma wszelkie cechy załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej, przy czym nie jest to sprawa rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, ani sprawa załatwiana w drodze aktu lub czynności, o których mowa art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikających wprost z przepisu prawa. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie jest więc załatwieniem sprawy cywilnej, ale rozstrzygnięciem w sprawie z zakresu administracji publicznej podjętym przez organ samorządu, a więc aktem, do którego ma zastosowanie art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. akt: IV SA/Wr 9/10, LEX nr 602018, NZS 2010/4/72). Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 (akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu, polegającą na braku wydania aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a., w żaden sposób nie da się zakwalifikować jako skarga na nierozstrzygnięcie sprawy przez organ w jednej z form działalności administracji publicznej wymienionych w sposób enumeratywny przepisem art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy p.p.s.a., charakteryzujących się tzw. władztwem administracyjnym. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.