II SAB/Ke 24/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w zakresie odmowy wypłaty świadczenia tj. równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008. Skarżący wskazał, iż do 1 sierpnia 2005r. tj. do czasu nabycia prawa do emerytury otrzymywał równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia [....] Komendant Powiatowy Policji powiadomił T. W. o pozbawieniu emerytów i rencistów policyjnych uprawnień do równoważnika z uwagi na zmianę stanu prawnego na skutek wejścia w życie przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005r. Powodem do wniesienia wniosku o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008. było stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 15.02.2007r. w sprawie sygn.akt IV S.A./GI 434/0, następnie utrzymanym w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, w którym stwierdzono, że wydanie decyzji pozbawiającej wcześniej nabytych uprawnień na przyszłość jest bezprzedmiotowe. Pismem z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji stwierdził brak podstaw do wypłaty przedmiotowego świadczenia. T. W. podał, że złożył skargę do WSA w Kielcach na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji, którą Sąd odrzucił w dniu [...] z uwagi na jej niedopuszczalność polegającą na niewyczerpaniu środków zaskarżenia w przedmiocie przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia [...]Komendant Wojewódzki Policji podtrzymał wcześniejsze stanowisko co do odmowy wypłaty świadczenia za remont mieszkania, co w ocenie skarżącego stanowi naruszenie zasady praworządności i jego interesu. Skarżący zwrócił się do Sądu o rozpatrzenie skargi i wyegzekwowanie od Komendanta Policji wypłacenia należnego, nabytego świadczenia w postaci równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Jako podstawę do odrzucenia wskazano na uchybienie przez T. W. 14 – dniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Strona bowiem powzięła wiadomość o nieprzyznaniu jej uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu po otrzymaniu pisma z dnia 21 lutego 2006r. Komendanta Powiatowego Policji, a zatem zdaniem organu – po dokonaniu czynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tymczasem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa T. W. złożył dopiero pismem z dnia [...]. Uzasadniając stanowisko w zakresie oddalenia skargi organ powołał się na przepisy § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu (Dz.U. Nr 100, poz. 919 ze zm.), oraz rozporządzenie MSWiA z dnia 28 grudnia 2005r. , które z dniem 1 stycznia 2006r. pozbawiło emerytów i rencistów policyjnych uprawnień do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego oraz możliwości załatwiania tego typu spraw w formie decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe podnieść trzeba, iż dla oceny dopuszczalności skargi T. W. zasadnicze znaczenie ma stwierdzenie, czy akt (bądź czynność) będący przedmiotem zaskarżenia mieści się w katalogu określającym zakres kognicji sądu administracyjnego, zwłaszcza, iż organ administracji publicznej twierdzi, że w sprawie żądania skarżącego brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Z treści skargi jak również z żądania zawartego we wniosku z dnia [...] (k. 3 akt administracyjnych) wynika, że T. W. domaga się wypłacenia mu równoważnika pieniężnego na remont mieszkania za lata 2006, 2007 i 2008. W aktach sprawy znajduje się decyzja Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...], którą orzeczono o przyznaniu stronie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (k. 1 akt administracyjnych). Zgodnie z postanowieniem zawartym w pkt 2 powołanej decyzji, wypłata równoważnika następować będzie corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, iż niniejsza sprawa dotyczy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont mieszkania, nie zaś przyznania prawa do tego świadczenia. Mając na względzie powyższe oraz opierając się na utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym stwierdzić należy, że wypłata równoważnika za remont lokalu mieszkalnego przysługującego w oparciu o przepisy regulujące status prawny policjantów ma charakter czynności faktycznej i nie jest związana z wydaniem żadnego aktu z zakresu administracji publicznej, który mógłby być przedmiotem kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny (por. postanowienia: WSA w Gdańsku z dnia 15 maja 2009r., sygn. akt:III SA/Gd 229/09 oraz z dnia 25 czerwca 2009r., sygn. akt III SA/Gd 228/09, WSA w Lublinie z dnia 4 sierpnia 2009r., sygn. akt: III SA/Lu 374/09). Tym samym zakwestionowane przez skarżącego "postępowanie Komendanta Wojewódzkiego Policji, w zakresie odmowy wypłaty świadczenia" wyrażające się w zawartej w piśmie z dnia [...], informacji o braku podstaw do dokonania czynności faktycznej – wypłaty równoważnika pieniężnego – nie może być traktowane jako decyzja administracyjna. Brak także podstaw do zakwalifikowania zaskarżonego pisma – w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. – jako innego niż decyzja lub postanowienie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W powołanym przepisie kontrola sądowoadministracyjna obejmuje czynności (bądź akty) podejmowane przez organy administracji publicznej w sprawach, w których ustalanie pewnych kwestii związanych ze statusem prawnym jednostki odbywa się nie w drodze aktów władczych, lecz w drodze innego rodzaju czynności (tzw. materialno-technicznych). W tym miejscu podnieść należy, iż czynność wypłaty świadczenia z tytułu równoważnika pieniężnego za remont lokalu nie ma takiego charakteru. Stanowi bowiem jedynie faktyczną realizację uprawnienia do tego świadczenia, przyznanego wydaną uprzednio decyzją administracyjną. Z tego też względu wypłata przedmiotowego świadczenia nie może być traktowana jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu, która jak wyżej podniesiono nie dotyczy przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. a w konsekwencji uznać należy, iż ze względu na swój charakter nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.