II SAB/Ke 25/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011r. na rozprawie sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 lipca 2011 r. K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K., w przedmiocie postępowania w sprawie samowoli budowlanej A.i R. i M. R.. W wywiedzionej skardze wniósł o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. do wydania decyzji w przedmiocie samowoli budowlanej, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W treści skargi wskazał, że od czterech lat Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. nie wydal decyzji w przedmiocie samowoli budowlanej A.i R. i M. R., która zaistniała na nieruchomości położonej przy ul. w K., sąsiadującej z działką skarżącego. Skarżący wskazał, iż wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie samowoli budowlanej skierował do organu przeszło 5 lat temu i do momentu skierowania przedmiotowej skargi do tut. Sądu nie została wydana żadna decyzja w sprawie samowoli budowlanej. Skarżący wskazał, że w sprawie został wydana decyzja z dn. [...] r. [...] w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku którego sprawa dotyczy i od tego momentu toczy się postępowanie zmierzające już tylko do zalegalizowania samowoli. Skarżący zarzucił organowi, iż w toku postępowania opiera się na niewłaściwych przepisach tj. art. 71 ust.2, art. 71a oraz art. 93 ustawy Prawo budowlane, a winien stosować art. 51 tej ustawy. Skarżący w treści skargi wskazał, iż przedmiotowa samowola polegała na wzniesieniu budynku niezgodnie z udzielonym pozwoleniem oraz samowolną zmianą sposobu użytkowania obiektu. Skarżący w dalszej części skargi wskazał przebieg postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ oraz opisał charakterystykę przedmiotowego budynku i jego użytkowania w kontekście związanej z nim dokumentacji budowlanej. Wniesiona skarga została poprzedzona pismem skarżącego skierowanym do Ministra Infrastruktury z dn. [...] r. w którym skarżący domagał się zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. do wydania decyzji w przedmiocie samowoli budowlanej dokonanej przez A. i M. R.. Pismo to zostało przekazane docelowo do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w K., który pismem z dn. 9 lutego 2011 r. odnosząc się do stanowiska skarżącego w zakresie bezczynności oraz przekazanych wcześniej skarżącemu informacji, stwierdził iż w sprawie nie zaistniały przesłanki samowoli budowlanej przy wznoszeniu i korzystaniu z budynku przy ul. G. w K.. Wskazał, że toczące się postępowanie dotyczyło samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku warsztatowo – składowego, a które zostało zakończone decyzją z dn. [...] r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazała, iż na skutek prowadzonego postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia [...] r. przez B. i K. P., a wszczętego z urzędu postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku warsztatowo – składowego na działkach przy ul. G. w K. wybudowanego przez A. i M. R. została wydana decyzja z dnia [...] r., nr [...] nakazująca A. i M. R. jako właścicielom budynku warsztatowo – składowego położonego na nieruchomości przy ul. G. w K., przywrócić poprzedni sposób użytkowania budynku, zgodny z opracowanym dla niego projektem będącym załącznikiem dla pozwolenia na budowę z dn. [...] r., nr [...], która to decyzja stała się ostateczna na skutek braku odwołań stron. Nadto organ opisał przebieg toczącego się postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dn. [...] r. informującego o nielegalnie prowadzonej działalności w budynku i w obszarze działki przy ul. G. w K.. Organ przywoła także treść wydanych w sprawie decyzji, które były przedmiotem postępowań odwoławczych. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący podtrzymał wniesioną skargę i oświadczył, iż znana mu jest treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dn. [...] r. oraz że po tej dacie nie składał nowego wniosku w przedmiocie samowoli budowlanej, a całe postępowanie toczyło się w oparciu o wniosek z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy dokonuje oceny jej dopuszczalności oraz bada, czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie bezczynność lub przewlekle prowadzonego postępowania w przypadkach wydania decyzji, postanowień administracyjnych oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących indywidualnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż stan bezczynności, jako stan naruszenia prawa, trwa tak długo, jak długo organ nie załatwi sprawy lub nie podejmie innej czynności prawem przewidzianej, umożliwiającej kontynuowanie postępowania administracyjnego ( wyrok WSA w Gliwicach z dn. 16 marca 2011 r., sygn. akt: II SAB/GL 80/10, dostępne na www.nsa.orzeczenia.gov.pl), przy czym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy (...), wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (...), gdy zaś decyzja została wydana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez ten sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (...)". (postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r. sygn. akt IV SAB 14/86 (ONSA 1987, z. 1, poz. 7 i GAP 1989, nr 18-20, s. 74) tak samo postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r. sygn. II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323 oraz postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. akt I SAB/GL 4/10, publ. CBOSA, z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/GL 59/10, publ. LEX nr 785364). W niniejszej sprawie postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego i uczestniczki B. P. z dn. [...] r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K., w którym wskazywali na uciążliwości prowadzonej na sąsiedniej nieruchomości działalności gospodarczej. W wyniku postępowania wyjaśniającego, zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku warsztatowo – składowego na działkach przy ul. G. w K., które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] r., która została doręczona skarżącym [...] r.( zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), przedmiotowa decyzja jest decyzją ostateczną na skutek braku jej zaskarżenia przez strony postępowania. Brak akceptacji wydanej decyzji przez strony postępowania, oraz brak uzyskania rozstrzygnięcia o zakładanej przez stronę treści nie może być utożsamiany z bezczynnością organu. Za stan bezczynności organu uznaje się pasywną postawę w sprawie brak podejmowania czynności prawem przewidzianych, nie zaś brak rozstrzygnięcia zgodnego z założeniami strony. Wobec faktu, iż skarga na bezczynności organu została wniesiona po dniu doręczenia skarżącym decyzji wydanej w niniejszej sprawie tj.[...] r., a w miedzy czasie skarżący nie wszczynał nowego postępowania nie można mówić o zaistniałym w tym momencie stanie bezczynności organu w przedmiotowej sprawie. Skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu wedle treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe postanowiono jak w sentencji.