II SAB/Ke 76/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Asesor WSA Agnieszka Banach, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy do rozpoznania wniosku [...] z 19 lipca 2019 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie: pytania zawartego w punkcie 9 lit. d, pytania zawartego w punkcie 12 lit. a, żądania zawartego w punkcie 13 – w części dotyczącej "czipowania" zwierząt odłowionych, żądania zawartego w punkcie 15 – w części dotyczącej okresu od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r. oraz pytania zawartego w punkcie 18 zdanie pierwsze - w termie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku; II. umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; III. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, lecz nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; V. zasądza od Gminy na rzecz [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy [...]w sprawie rozpatrzenia jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 lipca 2019 r. Skarżąca wniosła o: 1. ukaranie organu "najwyższą grzywną w wysokości uznanej przez Sąd"; 2. "wydanie wyroku o udostępnienie informacji publicznej"; 3. "zwrot wniesionej opłaty sądowej (...)". Tak sformułowana skarga, kierowana do Sądu, została wystosowana za pośrednictwem Wójta Gminy [...], a z pisma do tego organu, przesłanego wraz ze skargą, wynikało, że w dniu 19 lipca 2019 r. na adres elektroniczny Wójta Gminy [...] skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej, obejmującej następujące pytania i żądania: 1. Czy Gmina ma lub miała podpisaną umowę z firmą [...] lub [...]? Jeśli tak, to w jakich latach. Proszę o kopię umów zawartych z w/w firmą za okres od 1.01 2016 do 31.06.2019 r. 2. Czy Gmina posiada dane osób, które adoptowały zwierzęta (odłowione z terenu Gminy) ze schroniska w [...]? 3. Czy Gmina kontroluje losy zwierząt oddanych z jej terenu do schroniska w [...]? Jeśli tak, to w jaki sposób. 4. Czy Gmina sprawdzała autentyczność adopcji wykazywanych przez właścicieli schroniska? Jeśli tak, to w jaki sposób. 5. Prosimy o kopie aktualnej umowy/aktualnych umów, jaka obowiązuje z lekarzem weterynarii/lekarzami weterynarii, który/którzy świadczy/świadczą usługi w schronisku. 6. Prosimy o informację, czy Gmina posiada wiedzę na temat źródła pochodzenia karmy, która podawana jest zwierzętom odłowionym, a następnie dostarczonym z terenu Gminy do schroniska za okres od 1.01.2016 roku do 31.06.2019 r. a - Jakie rodzaje karmy zakupuje schronisko ze środków pochodzących z budżetu gminy? Jaka jest cena za 1 kg karmy suchej/mokrej odpadów mięsnych nabywanych w zakładach uboju zwierząt gospodarskich? Prosimy o przedstawienie kilku faktur za zakup karmy w minionych latach. 7. Prosimy o kopie dokumentów za okres od 1.01.2016 roku do dnia 31.06.2019r. potwierdzających leczenie zwierząt oddanych z terenu Gminy do schroniska. 8. Prosimy o potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu Gminy za okres od 1.01.2016 roku do dnia 31.06.2019r. przez schronisko. 9. Prosimy o przesłanie: a - fotokopii wszystkich zwierząt odłowionych z terenu Gminy i przyjętych do schroniska w latach od 1.01.2016 r. do 31.06.2019 r. Jeżeli Gmina nie posiada wszystkich zdjęć, prosimy o zdjęcia psów aktualnie przebywających w schronisku, b - podanie nr kojców, c - podanie nr ewidencyjnych, d - podanie nr chipów. 10. Prosimy o informację, w jaki sposób Gmina promuje swoje psy, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób aby się zmniejszyły wydatki gminne na bezdomne psy. 11. Czy Gmina posiada informację na temat wolontariatu w schronisku? Jeśli tak, proszę o szczegółowe informacje. Jeśli wolontariat nie istnieje, to w jaki sposób dba się o kondycję zwierząt (wyprowadzanie na spacer i socjalizacja psów). 12. Prosimy o kopie umów na odławianie zwierząt z terenu Gminy za okres od 1.01.2016 roku do 31.06.2019r. a - Ile zwierząt zostało odłowionych z terenu Gminy za okres od 1.01.2016 r. do dnia 31.06.2019 r.? 13. Prosimy o kopię dokumentów dotyczących sterylizacji/kastracji oraz czipowania zwierząt odłowionych z terenu Gminy za okres od 1.01.2016 r. do dnia 31.06.2019 r. 14. Prosimy o kopię protokołów kontroli dokonanych przez przedstawicieli Gminy w schronisku w latach od 1.01.2016 roku do dnia 31.06.2019 r. 15. Prosimy o kopię dokumentów przetargowych dotyczących odławiania i umieszczania zwierząt w schronisku za lata od 1.01.2016 r. do dnia 31.06.2019 r. 16. Prosimy o kopię faktur obciążających budżet gminy przez podmioty świadczące usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi za okres od dnia 1.01.2016 r. do dnia 31.06.2019 r. 17. Jeżeli Gmina miała podpisaną umowę ze schroniskiem w latach od 1.01.2016r. (lub wcześniej) – czy umowa została zawarta na rok 2019? Prosimy o przedstawienie ostatniej umowy podpisanej ze schroniskiem. 18. Czy schronisko, do którego oddajecie psy z terenu Gminy jest zlokalizowane najbliżej Waszej Gminy i spełnia następujące wymagania: a - czy jest pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej? Jakiej? Siedziba. b - czy schronisko jest dostępne dla jak największej liczby osób zainteresowanych adopcją zwierząt, tzn. w dni powszednie - także w godzinach popołudniowych oraz w weekendy? c - jaki zakres zabiegów lekarsko-weterynaryjnych zapewnia schronisko? d - czy posiada wyszkolony personel? W jakiej liczbie? 19. Ile zwierząt adoptowano z Gminy licząc od daty podpisania umowy ze schroniskiem w [...]? 20. Czy walka z bezdomnością na terenie Waszej Gminy przynosi efekty? Jeśli tak to jakie? Czy wskutek działań Gminy zmniejszyła się bezdomność? 21. Czy Gmina dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich? 22. Czy Gmina rozważała możliwość współpracy z innymi Gminami wybudowanie schroniska międzygminnego? We wspomnianym piśmie do Wójta Gminy [...]zawarto również treść wiadomości e-mail skierowanej do organu w dniu 6 sierpnia 2019 r., w której przypominano, że czas na udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przesłany dnia 17 lipca 2019 r. minął. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...]wniósł o umorzenie postępowania i niewymierzanie organowi grzywny. W uzasadnieniu pisma podniósł, że w dniu 17 lipca 2019 r. o godz. 2015 do Urzędu Gminy w [...] wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej z adresu e-mail: [email protected] składający się z 22 szczegółowych pytań odnośnie opieki nad zwierzętami bezdomnymi, zarejestrowany w Urzędzie z datą 18 lipca 2019 r. Następnie w dniu 19 lipca 2019 r. do Urzędu Gminy wpłynął kolejny wniosek z adresu e-mail: [email protected], który w swej treści był identyczny jak poprzedni rozpatrzony z dnia 17 lipca 2019 r. W związku z powyższym poprzez niedopatrzenie został on omyłkowo wzięty za ten sam wniosek, przez co nie została udzielona na niego odpowiedź. Ponadto, wnioskodawca w wysłanej wiadomości e-mail z dnia 6 sierpnia 2019 r. zwracał się z przypomnieniem o wniosek z dnia 17 lipca 2019 r., co dodatkowo wprowadziło organ w błąd. W odpowiedzi na w/w przypomnienie organ wyjaśnił, iż odpowiedź została udzielona w dniu 31 lipca 2019 r. na adres e-mail: [email protected]. W dniu 25 listopada 2019 r. do Urzędu wpłynęła skarga kierowana do WSA w Kielcach dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej, podpisana przez A. B. W jej wyniku Urząd Gminy zweryfikował otrzymane wnioski o udostępnienie informacji publicznej i ujawnił nieudostępnienie, o którym mowa powyżej. W rezultacie niezwłocznie w dniu 27 listopada 2019 r. udostępnił żądaną informację publiczną (wydruk mail-a stanowi załącznik nr 2 do pisma), co dowodzi braku złej woli ze strony Urzędu, czy też chęci ukrywania jakichkolwiek informacji, w związku z czym niezasadne byłoby wymierzanie organowi grzywny. Organ zaznaczył ponadto, że w ostatnim półroczu wpłynęło 8 podobnych do przedmiotowego wniosków o udzielenie informacji publicznej, na które organ odpowiedział w terminie. Zasygnalizowano również, że mail załączony do skargi nie jest tożsamy z mailem faktycznie wysłanym do Urzędu Gminy w [...] w dniu 19 lipca 2019 r. (oryginał stanowi załącznik nr 3 do pisma). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stan taki miał miejsce w rozpoznawanej sprawie i stąd orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym (art. 120 Ppsa). Zgodnie z art. 3 § 1 Ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1–7 i § 3 Ppsa, a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest przy tym konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa lub obecnie ponaglenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10). Zgodnie z art. 149 § 1 Ppsa Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a Ppsa). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 1 Ppsa). Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. W pierwszej kolejności należy podnieść, że osobą skarżącą w niniejszej sprawie była wyłącznie A. B., a początkowe uznanie za skarżącego także D.E. wynikało z mylnego przyjęcia, że został on wskazany jako taki w górnej części pisma z k. 4. Po pierwsze, prawidłowa analiza pisma nadesłanego przez skarżącą za pośrednictwem organu pozwala stwierdzić, że skarga kierowana do Sądu została zawarta na ostatniej stronie tego pisma (k. 4 akt sprawy), a zawarte na tej stronie (w jej górnej części) nazwiska D.E. i A. B. są wynikiem przytoczenia treści wiadomości e-mail kierowanej do organu w dniu 6 sierpnia 2019 r. (por. k. 5-10, a także k. 18 akt sprawy). Po drugie trzeba zauważyć, że fragment pisma kierowany do Sądu, potraktowany jako skarga, rozpoczyna się od stwierdzenia: "Stawiam wniosek do WSA (...)", a zatem jest sformułowany w liczbie pojedynczej, po czym w dolnej części znajduje się wyłącznie imię i nazwisko A. B., wypisane komputerowo, oraz jej podpis. Okoliczności te nie pozostawiają wątpliwości, że skarżącą jest jedynie A. B. Nie może być także wątpliwości co do tego, że skarga dotyczy wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 lipca 2019 r., co wynika wprost ze wspomnianego pisma kierowanego do organu wraz ze skargą (k. 5-10, k. 4). Trzeba zaznaczyć, że jakkolwiek wniosek ten nie został formalnie podpisany należało przyjąć, że pochodził od A. B., która dysponowała nim i powoływała się na jego treść, a wniosek o udostępnienie informacji publicznej może być złożony także w formie elektronicznej. Z odpowiedzi na skargę wynika z kolei, że analogicznej treści wniosek został wystosowany do organu również w dniu 17 lipca 2019 r., a organ udzielił na niego odpowiedzi w dniu 31 lipca 2019 r. Fakt, że taki wniosek rzeczywiście był wystosowany wynika również z pisma ponaglającego zawartego w wiadomości e-mail z dnia 6 sierpnia 2019 r. (k. 4, 10, 18 akt sprawy). Wniosek ten nie jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie ani też nie został złożony do akt sprawy. Ubocznie jedynie zwrócić można uwagę, że jeśli założyć, że zapytania były kierowane z tego samego adresu elektronicznego "[email protected]" (choć organ w odpowiedzi na skargę twierdzi inaczej), to odpowiedź na wniosek z dnia 17 lipca 2019 r., udzielona pismem z dnia 31 lipca 2019 r., została wysłana na inny adres, tj. "[email protected]". Jeśli zaś chodzi o wniosek z dnia 19 lipca 2019 r. (którego obszerną treść przytoczono w części wstępnej uzasadnienia) w pierwszym rzędzie trzeba podnieść, że informacje, których dotyczył, stanowiły informację publiczną, a Wójt Gminy [...], czego nie kwestionował, był podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429, dalej jako "u.d.i.p."). Co istotne, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 122 ze zm.), zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gminy. Wypełniając ten obowiązek, zgodnie z art. 11a ust. 1 w/w ustawy, rada gminy określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, który obejmuje w szczególności: 1) zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt; 2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie; 3) odławianie bezdomnych zwierząt; 4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt; 5) poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt; 6) usypianie ślepych miotów; 7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich; 8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt (art. 11a ust. 2 tej ustawy). Stosownie do treści art. 11a ust. 4 i 5 zdanie drugie tej samej ustawy, realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt. Koszty realizacji tego programu ponosi gmina. Nie ulega zatem wątpliwości, że sposób realizacji wyżej wymienionych zadań, jako finansowanych ze środków publicznych, jest objęty zakresem informacji publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Zarówno z odpowiedzi na pytanie pierwsze wniosku z dnia 19 lipca 2019 r., jak i z treści uchwały nr V/39/19 Rady Gminy [...]z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie uchwalenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy [...]w 2019 r. (Dz.Urz. Woj. z 2019 r., poz. 1517) wynika, że Gmina [...]posiadała w 2019 r. podpisaną umowę ze Schroniskiem dla Bezdomnych Zwierząt w [...]. Gmina jest zatem jednym z podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej w omawianym zakresie, w części, w jakiej ta informacja znajduje się w jej posiadaniu. W przeciwnym wypadku, jeśli Gmina takiej informacji nie posiada, jej obowiązkiem jest poinformowanie wnioskodawcy o tym fakcie. W niniejszym przypadku brak dysponowania określoną informacją mógł wynikać właśnie z faktu, że częścią z nich dysponował podmiot prowadzący schronisko. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do ust. 2 art. 13 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W niniejszym przypadku organ udzielił informacji w piśmie z dnia 27 listopada 2019 r., gdzie odpowiedział na pytania i żądania zawarte w 22 punktach wniosku z dnia 19 lipca 2019 r. W przypadku części pytań organ podniósł, że daną informacją nie dysponuje. Odpowiedź pisemna wraz z załącznikami została wysłana na ten sam adres, z którego pochodziło zapytanie, tj. "[email protected]" (k. 20, 21, 34, 35). Czynności te miały miejsce po wniesieniu skargi i z naruszeniem terminu określonego w art. 13 u.d.i.p. z przyczyn, na które organ powoływał się w odpowiedzi na skargę, tj. z uwagi na fakt, że był to kolejny tej samej treści wniosek i doszło do zwykłej omyłki (przeoczenia) po stronie organu. Co do zasady – w zakresie, w jakim ostatecznie rozpoznano wniosek – Sąd uznał, że co prawda organ do dnia 27 listopada 2019 r. pozostawał w bezczynności, ale zachodzi podstawa do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego (pkt II wyroku) na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa jeśli chodzi o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia 19 lipca 2019 r. W sytuacji bowiem gdy organ po wniesieniu skargi do Sądu, ale przed jej rozpoznaniem, udzielił żądanych informacji publicznych, to postępowanie sądowe w części dotyczącej nakazania organowi rozpatrzenia wniosku podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Niemniej jednak analiza pytań zawartych we wniosku z dnia 19 lipca 2019 r. oraz udzielonych odpowiedzi w piśmie z dnia 27 listopada 2019 r. prowadzi do wniosku, że na część pytań odpowiedzi nie udzielono. Mianowicie w przypadku pytania zawartego w punkcie 9 przesłano – jak wynika z pisma i wiadomości e-mail (k. 20, 21) – żądane zdjęcia psów oraz podano numery kojców i numery ewidencyjne, lecz nie odniesiono się w ogóle do żądanych numerów czipów. W tym zakresie zatem wniosek nie został rozpoznany. Podobnie w przypadku pytania zawartego w punkcie 12 lit. a, tj. ile zwierząt zostało odłowionych z terenu Gminy za okres od 1.01.2016 r. do dnia 31.06.2019 r. – nie udzielono na nie żadnej odpowiedzi. Żądanie zawarte w punkcie 13 dotyczyło kopii dokumentów dotyczących sterylizacji/kastracji oraz czipowania zwierząt odłowionych z terenu Gminy za wskazany okres. Udzielona odpowiedź (k. 21 v.) odnosi się wyłącznie do dokumentów dotyczących sterylizacji i kastracji psów oddanych do schroniska, pomijając dokumenty dotyczące "czipowania" zwierząt odłowionych. Jeśli chodzi o żądanie zawarte w punkcie 15 – dotyczyło ono kopii dokumentów przetargowych dotyczących odławiania i umieszczania zwierząt w schronisku za lata od 1.01.2016 r. do dnia 30.06.2019 r. W ramach udzielonej odpowiedzi (k. 21 v.) przekazano dokumenty przetargowe za lata 2017-2018 i wskazano na brak dokumentacji przetargowej za rok 2016. Nie odniesiono się natomiast do dokumentów dotyczących okresu od 1 stycznia 2019 roku do 30 czerwca 2019 roku, który także był objęty żądaniem. Wreszcie nie rozpoznano wniosku w zakresie dotyczącym pytania zawartego w punkcie 18 zdanie pierwsze wniosku o treści: "Czy schronisko do którego oddajecie psy z terenu Waszej Gminy jest zlokalizowane najbliżej Waszej Gminy?". Udzielono odpowiedzi wyłącznie na pytania zawarte w dalszej części tego punktu, dotyczące wymagań schroniska. Z uwagi zatem na nierozpoznanie wniosku w powyższym zakresie, Sąd w punkcie I wyroku zobowiązał organ do jego rozpoznania w zakreślonym terminie uznając, że organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności w tej części. W ocenie Sądu zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym Sąd orzekł w punkcie III wyroku. Rażącym naruszeniem prawa jest bowiem stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być przy tym oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., sygn. II OSK 468/13). W niniejszej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ okres bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej nie był znaczny, a organ ostatecznie zareagował na wniosek skarżącej – tuż po wniesieniu skargi, udzielając odpowiedzi w znacznej części. Dotychczasowy brak odpowiedzi został wyjaśniony tym, że uprzednio udzielano takiej odpowiedzi na analogiczny wniosek (z dnia 17 lipca 2019 r.), którego dotyczyło także pismo ponaglające z dnia 6 sierpnia 2019 r. Nie można uznać, że działanie organu nacechowane było złą wolą, bądź przypisać organowi lekceważący stosunek do norm prawa. Nie zostało także wykazane aby dotychczasowy brak rozpoznania wniosku we wskazanej części (pkt I wyroku) wynikał ze złej woli organu. Nie można wykluczyć, że doszło tu do zwykłego niedopatrzenia, zwłaszcza mając na uwadze znaczną liczbę pytań i fakt, że na każde z nich przynajmniej częściowo udzielono odpowiedzi. Z analogicznych powodów Sąd oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny (pkt IV wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i w zw. z art. 205 § 1 Ppsa. Na koszty te złożył się wpis od skargi w wysokości 100 zł.