II SAB/Ke 77/26

II SAB/Ke 77/26 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z., J. Z., A. Z. i Ł. Z. na bezczynność Wójta Gminy Miedziana Góra w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. W. Z., J. Z., A. Z. i Ł. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagali się stwierdzenia, że Wójt Gminy Miedziana Góra pozostaje w bezczynności polegającej na nierozpatrzeniu w sposób merytoryczny ich [...] o zmianę przeznaczenia działek nr [...] z terenu rolnego na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Wskazali, że wniosek został złożony na podstawie art. 14 ust. 4, art. 27, art. 1 ust. 2 i 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak kognicji sądu, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także: - w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), - w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżenie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest więc dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 - 4, § 2a i § 3 p.p.s.a. zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżących działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego. W rozpoznawanej sprawie, skarżący zarzucają organowi bezczynność w sprawie rozpoznania ich wniosku dotyczącego zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy zaznaczyć, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 538, ze zm.) dalej: "u.p.z.p.", a zatem aktem normatywnym, a nie indywidualnym aktem administracyjnym. Procedura planistyczna nie jest postępowaniem administracyjnym, uregulowanym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, którego istotą jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, konkretnego podmiotu, w drodze decyzji administracyjnej. Brak prowadzenia czynności przez organy gminy w toku procedury planistycznej nie mieści się w zakresie ani art. 3 § 2 pkt 8, ani pkt 9 p.p.s.a. Podstawa do zaskarżenia bezczynności w sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika również z żadnego przepisu szczególnego. Takiej podstawy nie można wywieść w szczególności z art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. 2025 r. poz. 1153 ze zm.), który umożliwia wniesienie skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Co do zasady żaden przepis prawa nie nakłada na gminę obowiązku uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w określonym terminie lub w odpowiedzi na określony wniosek (z art. 14 ust. 7 u.p.z.p. nakłada obowiązek sporządzenia planu miejscowego jeżeli wymagają tego przepisy odrębne – w niniejszej sprawie jednak przepisy odrębne nie maja zastosowania). Nie ma więc podstawy do twierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie organy gminy nie wykonują czynności nakazanej prawem. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 149 p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, co wobec braku obowiązku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz braku przepisów określających termin uchwalenia takiego planu byłoby pozbawione podstawy prawnej. Wobec powyższego, skoro skarga nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.