II SAB/Ke 78/19
PostanowienieWSA w Kielcach2020-01-31
Skład orzekający: Dorota Chobian
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Starostę może zostać odrzucona z powodu nieusunięcia braków formalnych, takich jak brak wskazania konkretnego postępowania, którego dotyczy zarzut, lub wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia (ponaglenia)?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, ponieważ skarżący nie usunął jej braków formalnych, nie wskazując precyzyjnie, jakiego postępowania dotyczy zarzut bezczynności lub przewlekłości. Ponadto, skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postaci ponaglenia, co jest wymogiem formalnym dla tego typu skarg.Stan faktyczny
Skarżący R.M. złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę. Po wezwaniu do uzupełnienia skargi, skarżący wskazał kilka organów i okoliczności, ale nadal nie sprecyzował jednoznacznie, jakiego konkretnego postępowania administracyjnego prowadzonego przez Starostę dotyczy zarzut. Starosta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że nie toczy się przed nim żadne postępowanie administracyjne z wniosku skarżącego, a wcześniejsze wnioski zostały zakończone stosownymi rozstrzygnięciami. Sąd uznał, że skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające merytoryczną ocenę oraz została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2019 r., na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R.M. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę postanawia odrzucić skargę.
R. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (k.10) datowaną na 12 września 2019 r. "w związku z prawomocnym postanowieniem Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] r. znak: [...] . z uwagi na okoliczność, iż w sprawie drogi gminnej o nr.ew. [...] położonej w msc. T., gmina P. nie byliśmy stroną albowiem absolutnie działka o nr. ew. [...] [obecnie nr.ew. [...] ] nie wchodziła w skład drogi rzekomo powiatowej i nie była zajęta pod drogę w żadnej jej części co skutkowało, iż działania Prokuratury Rejonowej w S. pod sygn. akt [...] oraz Sądu Rejonowego w S. pod sygn. akt [...] i sygn. akt [...] w oparciu o fałszywe zeznanie byłego dyrektora [...] L. Ś. okazały się nietrafne z wyraźnym naruszeniem prawa oraz konstytucji RP".
Wobec powyższego skarżący podał, że składa skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] , utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie "bezprawnego uznania mojej osoby za właściciela nieruchomości o nr. ew. [...] położonej w msc. T., gm. P. zlokalizowanej przy drodze gminnej relacji [...] , powiat S." i wniósł o uchylenie orzeczeń organu pierwszej i drugiej instancji oraz stwierdzenie przez Sąd Administracyjny celowej bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.
Na wezwanie z 17 października 2019 r. do uzupełnienia skargi poprzez wskazanie organu, którego dotyczy zawarte w skardze z 12 września 2019 r. żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia sprawy, w piśmie z 4 listopada 2019 r. (k.4) skarżący uzupełnił powyższą skargę podając, że na obecnym etapie postępowania żąda stwierdzenia bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia sprawy przez organ Zarządu Dróg Powiatowych w S. w osobie funkcjonariusza publicznego dyrektora L. Ś. nie będącego stroną z wniosku Wójta Gminy w P. z 11 czerwca 2013 r.
W piśmie tym skarżący również wskazał, że wnosi o stwierdzenie bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego z rażącym naruszeniem ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. przez następujące organy administracji publicznej:
Ad.1 - Zarząd Dróg Powiatowych w S.
Ad.2-Wójta Gminy w P.
Ad.3-Starosty S.
Ad.4-Wojewody
Do pisma skarżący załączył kserokopie szeregu dokumentów, wydanych przez różne organy (przykładowo postanowienie SKO w Kielcach, protokół - ugody SR w S., stenogram KPP w Starachowicach z 2013 r., mapę, pismo ZDP w S. z 2013 r., opis techniczny do projektu zagospodarowania działki nr ew. [...] , pismo Kancelarii Prezesa Rady Ministrów).
Po przekazaniu skargi Staroście i następnie przekazaniu jej przez ten organ do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę ( w której organ ten wskazał między innymi, że nie toczy się przed nim żadne postępowanie), zarządzeniem z 16 grudnia 2019 r. R. M. został wezwany do wskazania przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Starostę. W wezwaniu przytoczona została w całości treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), dalej p.p.s.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie (k.67) skarżący podał, że przedmiotem bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Starostę z rażącym naruszeniem prawa jest:
"a. brak wyjaśnienia do dziś okoliczności z bezprawnego użycia decyzji Starosty S. z dnia [...] . znak: [...] w działaniach geodety M. C. z udziałem Wójta Gminy w P. w dniu [...] . oraz w dniu [...] . bez podstawy prawnej o wniosek właściciela W. M.oraz bez ostatecznej decyzji Wójta Gminy, Burmistrza lub Prezydenta Miasta na dokonanie podziału działki nr. ew. [...] położonej w msc. [...] , gmina P. w oparciu o art. 100 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami-tj. w oparciu o rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U. z 2004r. Nr.268, poz. 2663).
b. brak wyjaśnienia także okoliczności z ponownego użycia operatu o nr. [...] z dnia 11.06.1996 r. opartego o nieobowiązujące przepisy prawa wynikające z art.58 ust. 1 w zw. z art.60 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne. Przedmiotowa sprawa była prowadzona przez Wójta Gminy P. z wniosku A. T. mieszkańca [...] nr. [...] nie będącego stroną w tzw. sprawie planowanego ogrodzenia działki nr. [...] od strony dróg gminnych o nr [...] i nr [...] co świadczy o tym, że powyższe działania zainicjowano i prowadzono przed terminem wydanego postanowienia Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia 14.06.1996r. znak: [...] tj. wystawiono wezwania w dniu 08.06.1996r. do stawienia się na grunt działki o nr. [...] w dniu 17.06.1996r. co skutkowało odebraniem po terminie w/w postanowienia w dniu 19.06.1996r. przez organ Gminy w P. a także odebranego w/w postanowienia po terminie w dniu 20.06.1996r. przez geodetę A. B..
Ponadto Starosta S. nie wyjaśnił przedmiotu wydanego postanowienia Kierownika Urzędu Rejonowego w S. ż dnia 14.06.1996r. znak: [...] 96 na wniosek z dnia 4.06.1996r. podpisanego przez W. M. podczas gdy niniejsze postanowienie zostało wydane wbrew art.28 kpa w zw. z art.65 § 1 kpa dla małżeństwa R. i W. M. a także zostało skierowane do osoby nieżyjącej od 1968r. J. S. [władający działką nr.ew.49 i nr.50] i inne".
W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, że powyższe okoliczności powodują
W jego ocenie nieważność ww. postanowienia z mocy prawa, "albowiem nie został spełniony warunek z wydania decyzji administracyjnej kończącej etap postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy w P. zgodnie z art.33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r., a także ostatecznej decyzji Wójta Gminy w P. zatwierdzającej podział działki nr ew. [...] tak w 1996 r. jak też w 2015 r. Natomiast przedmiotowa kwestia została wyjaśniona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 4 października 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 516/17, gdzie Starosta bezprawnie odmówił w części wykonania wyroku dotyczącego doprowadzenia do zgodności przebiegu granic ewidencyjnych dla działki o nr. ew. [...] ustalonych w latach 1967-1969 w oparciu o szczegółowy operat jako nowy pomiar z 28 marca 1969 r. nr. 236/1/172/69 i tam sporządzonej mapy zasadniczej obowiązującej do dziś.
Wobec tak dokonanych ustaleń, sporządzony operat przez geodetę M. C. 13 lutego 2015 r. wraz z mapą podziałową i przyjęty 23 lutego 2015 r. pod nr. P.2611.2015.245 do zasobów PODGiK przez Starostę S. został sporządzony w oparciu o fałszywe dowody na potrzeby Wójta Gminy w P. tak aby to zostało po staremu jak to zostało orzeczone w decyzji 21 kwietnia 1997 r. znak: [...] a wyjaśnionej sprawy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] kwietnia 2018 r. znak: [...] utrzymanej w mocy innej decyzji Wojewody z [...] marca 2018 r. znak: [...] i tam sporządzonego projektu zagospodarowania terenu dla działki nr ew. [...] z pokazanym podziałem na działki o nr [...] /1 i nr [...] /2. Przedmiotową kwestię wadliwości sporządzonego ww. operatu wyjaśniał w dniu 22 maja 2015 r. geodeta -świadek M. C. przed Sądem Rejonowym w S. pod sygn. [...] dla sprawy której obowiązywał art. 29 ust. 1 pkt 29 [art. 32 ust. 1 i 2] i do dziś obowiązuje ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane a nie art. 73 ustawy z dnia 13.10.1998r.p.w.u.r.a.p.".
Do pisma skarżący załączył kserokopie szeregu dokumentów, wydanych przez różne organy (przykładowo decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pismo Wojewody, postanowienie Sądu Rejonowego w S. z 2018 r., protokół tego Sądu z 2015 r., notatkę urzędową KP w B. z 2017 r., pisma ze Starostwa Powiatowego w S. z 2019 r. i 2018 r.).
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie jako całkowicie bezzasadnej. Wskazał, że skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2019 r., znak [...] utrzymującego w mocy postanowienie Starosty z [...] marca 2019 r., którym to postanowieniem Starosta odmówił R. M. wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie cyt. "uznania mojej osoby za właściciela działki nr ewidencyjny [...] położonej w miejscowości T., gmina P. przez byłego dyrektora L. Ś. jako świadka w dniu 28 listopada 2014 r. i innych świadków do sprawy KPP w S. (sygn. akt [...] w S.)".
Organ dodał, że we wniosku o stwierdzenie bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Starostę z 4 listopada 2019 r., skarżący nie określił, jakiego postępowania administracyjnego prowadzonego przez Starostę S. ten wniosek dotyczy. Organ podkreślił, że nie prowadzi obecnie żadnego postępowania administracyjnego z wniosku R. M.. W latach ubiegłych i w roku bieżącym prowadzonych było łącznie 19 różnych postępowań, każde z nich zostało zakończone m.in prawomocnymi decyzjami lub uchwałami Rady Powiatu w Starachowicach (w sprawie rozpoznania skargi na dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w S.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Pomimo że skarżący ostatecznie sprecyzował, że skarga dotyczy bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Starostę S., to jednak trudno na jej podstawie oraz dołączonych do niej pism i załączników ustalić, czego (jakiego postępowania) faktycznie zarzucana przez skarżącego bezczynność, czy też przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczą. Mimo wezwania do uzupełnienia skargi poprzez wskazanie przedmiotu zarzucanej bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania autor skargi powyższego nie wyjaśnił.
Natomiast gdyby założyć, że skarżący zarzuca bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez Starostę w sprawie, której dotyczy skarga z 12 września 2019 r. na postanowienie SKO w K. sygn. II SA/Ke 795/19), to jak wynika z akt tej sprawy skarżący wystąpił do Starosty Starachowickiego w wnioskiem z 7 maja 2019 r., który wpłynął do tego organu 10 maja 2019 r., zawierającym żądanie uznania go za właściciela działki nr [...] oraz wszczęcia postępowania w sprawie świadomego wprowadzenia w błąd Wojewody. Postanowieniem z 5 czerwca 2019 r. Starosta na podstawie art. 61a § 1 kpa odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie uznania skarżącego za właściciela działki oraz tego samego dnia przekazał w pozostałym zakresie wniosek Wojewodzie na podstawie art. 65 § 1 kpa. Postanowieniem z 9 sierpnia 2019 r. SKO w K. po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, postanowienie to otrzymało w mocy (wyrokiem tut. Sądu z 30 stycznia 2019 r. skarga na to postanowienie została oddalona). Tak więc w chwili wnoszenia skargi z 12 września 2019 r. na postanowienie SKO w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania przez Starostę (w którym to piśmie została zawarta skarga na bezczynność/przewlekłość będąca przedmiotem tej sprawy), nie istniał przedmiot zaskarżenia w postaci bezczynności Starosty w rozpoznaniu wniosku z 7 maja 2019 r., skoro 5 czerwca organ ten podjął stosowne rozstrzygnięcia. Ponadto, aby móc skutecznie wnieść skargę czy to na bezczynność, czy też na przewlekłe prowadzenie postępowania, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. taka skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Tymczasem skarżący nie dołączył do skargi ani ponaglenia w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 7 maja 2019 r. ani też żadnego innego ponaglenia złożonego w jakiejś konkretnej sprawie (stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 kpa ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie).
Wszystkie wyżej przytoczone okoliczności uzasadniają odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie:
- art. 58 § 1 pkt 3 – z uwagi na nieusunięcie jej braków formalnych poprzez wskazanie przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Starostę Starachowickiego, uniemożliwiające merytoryczna ocenę zasadności skargi
- na art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie bez wyczerpania środków zaskarżenia, o ile jest to skarga na bezczynność organu (przewlekłe prowadzenia postępowania administracyjnego) w rozpoznaniu wniosku z 7 maja 2019 r. czy też jakiegoś innego wniosku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło