II SAB/Ke 9/07

II SAB/Ke 9/07 POSTANOWIENIE Dnia 16 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. i W. D. na bezczynność Starosty w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę. W dniu 31 maja 2007r. S. G. i W. D. wnieśli skargę na bezczynność Starosty w sprawie z wniosku złożonego przez S. G. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów. Zarzucili, iż organ nie wydał ostatecznej decyzji, do której wydania zdaniem skarżących został zobowiązany wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2004r. w sprawie II SA/Kr 764/01. W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, że wyrokiem z dnia 14 września 2004r. sygn. akt II SA/Kr 764/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. G. na decyzję Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], uchylającą decyzję Starosty z dnia [...] w sprawie wprowadzenia zmian w operacie gruntów miasta S. odnośnie granicy oraz powierzchni działki nr 1063 i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z kolei decyzje wydane w niniejszej sprawie po jej ponownym rozpatrzeniu zostały uchylone na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 października 2006r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 846/05. Obecnie w sprawie toczy się postępowanie administracyjne wszczęte w dniu 7 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Jak wynika z pisma złożonego przez S. G. i W. D. w dniu 10 lipca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżyli oni bezczynności Starosty zażaleniem do organu II instancji, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wnoszący skargę zaskarżyli bezczynność Starosty, a zatem prawidłowo organ ten przekazał ich skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, a nie jak chcieli tego skarżący do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.