II SO/Ke 1/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: I. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz P. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnioskiem z dnia 16 lutego 2015 r., P. K. wniósł o ukaranie Wójta Gminy grzywną za nieprzekazanie temu Sądowi skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że w dniu 22 września 2014 r. wniósł za pośrednictwem Wójta Gminy skargę na bezczynność tego organu w zakresie udzielenia informacji publicznej, przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania. Skarżący również zaznaczył, że organ za pośrednictwem, którego skarga zostaje wniesiona zawsze jest zobowiązany do przekazania jej do sądu administracyjnego. W odpowiedzi Wójt Gminy wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, gdyż żądana informacja została udzielona. Dodał, że na skutek przeprowadzonego postępowania ustalono, w wyniku jakich okoliczności doszło do wcześniejszego nieudzielania informacji, a następnie osoba odpowiedzialna za obieg dokumentacji w urzędzie została ukarana karą dyscyplinarną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Z kolei stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny . Z treści przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie bądź, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, w terminie przewidzianym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, które to uregulowanie stanowi lex specialis do art. 54 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż Sąd wydając orzeczenie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków wynikających z cytowanego art. 21 pkt 1, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Ukaranie organu grzywną służy także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości (por. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r. I OZ 597/11 dostępny w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z dokumentacji załączonej przez skarżącego do wniosku o ukaranie organu grzywną wynika, że skargę na bezczynność nadał on do organu w dniu 22 września 2014 r. Z akta administracyjnych przekazanych przez Wójta Gminy nie można wywnioskować kiedy skarga ta wpłynęła do organu, gdyż nie ma na niej prezentaty UG. Biorąc jednak pod uwagę, że skarga na bezczynność wraz z aktami i odpowiedzią na skargę została przekazana do WSA w Kielcach w dniu 9 marca 2014 r., ustalenie dokładnej daty wpływu skargi na bezczynność do UG nie jest istotne, gdyż opóźnienie w przekazaniu skargi do Sądu i tak wyniosło około 5 miesięcy. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając dość niską grzywnę, w stosunku do jej maksymalnej możliwej wysokości, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem złej woli organu, bądź chęci uchylenia się od kontroli sądu administracyjnego oraz, że po wniesieniu wniosku organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że organ wyciągnął konsekwencje w stosunku do pracownika, który spowodował opóźnienie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania, na które składa się wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł, wynagrodzenie adwokata (240 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Wynagrodzenie radcy prawnego ustalono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).