II SO/Ke 20/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia NSA Anna Żak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014r. na rozprawie sprawy z wniosku P. K. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. p o s t a n a w i a I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywnę w wysokości 200 ( dwieście) złotych; II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz P. K. kwotę 340 ( trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 14 października 2014r.( data wpływu do sądu) P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) za nieprzekazanie, wniesionej za pośrednictwem tego organu w dniu 23 sierpnia 2014r. skargi P. K. do tut. Sądu na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy, polegającą na braku rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu strona wskazała, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o oddalenie wniosku i wskazał, że skarga na bezczynność wraz z aktami została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uchybieniem terminu ale nie było to skutkiem świadomego działania organu, a jedynie błędnie przyjętej przez organ zasadą rozpoznawania skargi, a opóźnienie w przekazaniu skargi było nieznaczne. Organ podkreślił, że przekazując skargę wraz z odpowiedzią wypełnił obowiązek określony w art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dni jej wniesienia. W niniejszej sprawie przepis ten doznaje modyfikacji, albowiem strona w postępowaniu administracyjnym wystąpiła ze swoim żądaniem w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym organ powinien przekazać skargę wnioskodawcy w terminie 15 dni od dnia jej wpływu stosownie do regulacji art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na mocy powyższego przepisu do skarg rozpoznawanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: - przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; - skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco- restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie. Z akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Ke 47/14 wynika, że P. K. w dniu 27 sierpnia 2014r. ( data wpływu do organu) złożył za pośrednictwem organu skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie udzielenia informacji publicznej. Nie ulega więc wątpliwości, że organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni, który upływał w dniu 11 września 2014r. Tymczasem skarga wraz z aktami administracyjnymi wpłynęła do Sądu w dniu 19 września 2014r. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż podniesiony przez organ argument, że przekazanie skargi wraz z pisemną odpowiedzią i aktami zostało dokonane w ogólnym 30 dniowym terminie nie zasługuje na uwzględnienie, a wymierzenie grzywny w tej sytuacji jest zasadne. To jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny ( postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014r. w sprawie I OZ 759/14 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2014r. w sprawie I OZ 382/14) Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacja art. 154 § 6 wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzonej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi. Skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga P. K. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W związku z powyższym Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, iż winien ją miarkować w zależności od stopnia winy organu w nieterminowym przekazaniu akt. Mając zatem na uwadze okoliczności uchybienia terminowi na przekazania do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 200 zł. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach orzeczono w pkt II orzeczenia – stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a.