II SO/Ke 4/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 roku sprawy z wniosku B.M. o wymierzenie grzywny Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym J.K. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi wraz z aktami sprawy w terminie p o s t a n a w i a: I. wymierzyć Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w S. J.K. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. J.K. na rzecz B.M. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2012r. B. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o wymierzenie Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym grzywny za nieprzekazanie, wniesionej za pośrednictwem tego organu w dniu 19 marca 2012r. skargi B. M. (data wpływu – 20 marca 2012r.) do tut. Sądu na bezczynność tego Komornika, polegającą na braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 22 czerwca 2011r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu strona wskazała, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W odpowiedzi na wniosek Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym przyznał, że doszło do opóźnienia w przekazaniu skargi wnioskodawcy, wyjaśniając iż po raz pierwszy miał do czynienia ze sprawą prowadzoną w trybie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. i z tego też względu nie zwrócił uwagi na przepis szczególny w postaci skróconego, 15 – dniowego terminu odpowiedzi na skargę. Ponadto w prowadzonej kancelarii komorniczej jest obecnie wdrażany nowy system informatyczny obsługujący przychodzącą korespondencję, co w połączeniu ze znacznym zmniejszeniem liczby pracowników kancelarii spowodowało przejściowo znaczne opóźnienia w obiegu korespondencji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ, nie uchylając się od odpowiedzialności za powstałe opóźnienie, wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012r. tut. Sąd dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. II SAB/Ke 19/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Stosownie do postanowień art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest wniosek B. M. zmierzający do wymierzenia Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym grzywny za brak przekazania tut. Sądowi skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy – w ustawowym terminie. Nie jest przy tym sporne, że Komornik jest władzą publiczną, do którego można zwrócić się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 marca 2011r. sygn. akt II SO/Kr 23/10, dostępny w internetowej bazie orzeczniczej NSA, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 stycznia 2004r. sygn. akt SK 26/03., OTK-A 2004/1/3). Podkreślenia wymaga, że zawarte w art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie obowiązków z art. 54 ustawy p.p.s.a. nastąpiło, czy też nie do czasu nałożenia grzywny. Regulacja, o jakiej mowa w art. 55 ustawy p.p.s.a., zmierza bowiem do dyscyplinowania organów administracji publicznej i oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem, który służy realizacji tego celu. Określenie "Sąd może orzec" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008r. sygn. akt I OZ 850/08, LEX nr 528357). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga B. M. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym – polegającą na braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 22 czerwca 2011r. o udostępnienie informacji publicznej – wpłynęła do tego organu w dniu 20 marca 2012r., co potwierdza pieczęć prezentaty na oryginale skargi (k. 6 akt sądowych w sprawie o sygn. akt II SAB/Ke 19/12). Ostatnim dniem na przekazanie tej skargi do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi był zatem – stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – dzień 4 kwietnia 2012r. Tymczasem organ przesłał do Sądu skargę B.a M.ego wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi dopiero w dniu 26 kwietnia 2012r., o czym świadczy stempel Poczty Polskiej znajdujący się na kopercie, w której przesłano powyższe dokumenty (k. 47 akt sądowych o sygn. II SAB/Ke 19/12). Z zestawienia zatem daty wpływu skargi do organu (20 marca 2012r.), z datą przekazania skargi do Sądu (26 kwietnia 2012r.) wynika, że w niniejszej sprawie nie został dotrzymany 15 – dniowy termin na dokonanie tej czynności, zakreślony w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a opóźnienie w tym zakresie wyniosło 22 dni. Co więcej skarga wraz z odpowiedzią i aktami zostały przekazane przez Komornika do tut. Sądu dopiero po otrzymaniu przez organ odpisu wniosku o wymierzenie grzywny, co miało miejsce w dniu 25 kwietnia 2012r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 17 akt sądowych o sygn. II SO/Ke 4/12). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie celowym jest wymierzenie grzywny, a wskazywane przez organ okoliczności nie stanowią dostatecznego usprawiedliwienia dla uchybienia terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy – choć mają wpływ na wysokość grzywny. Grzywnę, o której mowa w art. 55 § ustawy p.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012r. (M.P. poz. 63) w 2011r. wynosiło 3.399,54 zł. Mając zatem na uwadze uchybienie terminu na przekazanie do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, jak również dokonanie tej czynności dopiero po otrzymaniu wniosku o wymierzenie grzywny – przy jednoczesnym uwzględnieniu okoliczności wskazujących na brak złej woli organu w niniejszej sprawie – celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 200 zł. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach orzeczono w pkt II orzeczenia – stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a.