II SO/Ke 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.) Sędzia WSA Renata Detka Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.B. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie z wniosku P.B. o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sygn. akt II SO/Rz 17/10 postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie: Anny Bembenek, Zbigniewa Czarnika, Magdaleny Józefczyk, Małgorzaty Niedobylskiej, Ewy Partyki, Grzegorza Panka, Marii Piórkowskiej, Roberta Sawuły, Marii Serafin-Kosowskiej, Tomasza Smolenia, Jerzego Solarskiego, Barbary Stukan-Pytlowany, Jacka Surmacza, Stanisława Śliwy, Kazimierza Włocha, Małgorzaty Wolskiej i Joanny Zdrzałki. W piśmie z dnia 28 czerwca 2011r. P.B. wniósł o wyłączenie od rozpoznawania sprawy z jego wniosku o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego grzywny, w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, sygn. akt II SO/Rz 17/10, sędziego sprawozdawcy Ewy Partyki oraz innych sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, tj. Anny Bembenek, Zbigniewa Czarnika, Magdaleny Józefczyk, Małgorzaty Niedobylskiej, Grzegorza Panka, Marii Piórkowskiej, Roberta Sawuły, Marii Serafin-Kosowskiej, Tomasza Smolenia, Jerzego Solarskiego, Barbary Stukan-Pytlowany, Jacka Surmacza, Stanisława Śliwy, Kazimierza Włocha, Małgorzaty Wolskiej i Joanny Zdrzałki. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że postanowienie z dnia 24 listopada 2010r. o odrzuceniu jego zażalenia na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2010r. o odrzuceniu wniosku o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Aresztu Śledczego oraz wezwanie go zarządzeniem z dnia 19 października 2010r. do uiszczenia wpisu od zażalenia jest wynikiem "przestępstwa popełnionego przez pracowników sądu administracyjnego w Rzeszowie lub ma na celu mataczenie". Postanowienie z dnia 24 listopada 2010r. nie uwzględnia bowiem faktu wniesienia przez wnioskodawcę zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożenia skargi na naruszenie prawa strony do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazane powyżej okoliczności uzasadniają zdaniem wnioskodawcy wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Rzeszowie. Postanowieniem z dnia 31 marca 2011r. sygn. I OW 42/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania powyższego wniosku. Sędziowie WSA w Rzeszowie złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, iż w sprawie II SO/Rz 17/10 między nimi a stronami nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: W myśl art. 18 § 1-3 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Natomiast przepis art. 19 p.p.s.a. stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawę wyłączenia sędziego w myśl tego przepisu, mogą stanowić zatem okoliczności charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej (pozytywnej lub negatywnej), której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej itp., oraz wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek P.B. o wyłączenie sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie od rozpoznania sprawy II SO/Kr 17/10 nie może zostać uwzględniony, albowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wątpliwości co do ich bezstronności. Wynika to bezspornie z oświadczeń złożonych przez sędziów, natomiast podniesione we wniosku okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. W szczególności o istnieniu przesłanek określonych w przepisie art. 19 p.p.s.a. nie może świadczyć fakt, że w niniejszej sprawie sędzia sprawozdawca oraz Przewodniczący Wydziału II WSA w Rzeszowie wydawali zarządzenia, z którymi nie zgadza się wnioskodawca. W świetle przedstawionych rozważań nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy zarzucającym pracownikom WSA w Rzeszowie popełnienie przestępstwa czy też mataczenia w sprawie. Wnioskodawca nie wskazał bowiem konkretnych sytuacji, które mogłyby powodować wątpliwości co do bezstronności sędziów, a jedynie powołał się na okoliczność wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy i skargi na nierozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez nieuzasadnionej zwłoki. Z akt sprawy wynika tymczasem, że najpierw postanowieniem z dnia 1 września 2010r. sygn. II SO/Rz 15/10 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym przyznał P.B. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednocześnie odmawiając ustanowienia radcy prawnego. Na skutek wniesionego przez wnioskodawcę sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010r. ustanowił dla wnioskodawcy radcę prawnego i odmówił przyznania mu prawa pomocy w pozostałym zakresie. Zażalenie strony na to postanowienie zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone prawomocnym postanowieniem z dnia 15 marca 2011r. Podkreślić należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie wnioskodawcy, że dany sędzia dyskryminuje stronę w postępowaniu sądowym. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. I OZ 100/09, LEX nr 518262). Mając na uwadze powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Rzeszowie na podstawie art. 22 § 2 i 3 w zw. z art. 19 p.p.s.a.