II SO/Ke 9/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-07-10

Skład orzekający: Anna Żak, Dorota Pędziwilk-Moskal, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien wymierzyć grzywnę organowi administracji publicznej za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, pomimo późniejszego przekazania tych dokumentów?
Ratio decidendi
Sąd może wymierzyć grzywnę organowi administracji publicznej za niezastosowanie się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 PPSA, nawet jeśli obowiązek ten został później spełniony. Grzywna jest środkiem dyscyplinującym organy i jej wymierzenie zależy od oceny sądu uwzględniającej wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny opóźnienia i fakt późniejszego spełnienia obowiązku.
Stan faktyczny
P. K. złożył wniosek o ukaranie Wójta Gminy M. grzywną za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ustawowym terminie. Skarga wpłynęła do organu w lutym 2014 r., a została przekazana do sądu w marcu 2014 r., co oznaczało przekroczenie 15-dniowego terminu. Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny pomimo wezwania sądu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wymierzył Wójtowi Gminy M. grzywnę w wysokości 200 złotych oraz zasądził od Wójta Gminy M. na rzecz P. K. 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Marta Bieniek, po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na rozprawie sprawy z wniosku P. K. o ukaranie Wójta Gminy M. grzywną w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p o s t a n a w i a I. wymierzyć Wójtowi Gminy M. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Wójta Gminy M. na rzecz P. K. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2014r. (złożonym przy piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2014. w sprawie sygn. akt II SAB/Ke 14/14 - data wpływu 23 kwietnia 2014r.) P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o wymierzenie Wójtowi Gminy M. grzywny za nieprzekazanie, wniesionej za pośrednictwem tego organu w dniu 14 lutego 2014r. (data wpływu do organu) skargi P. K. do tut. Sądu na bezczynność tego organu, polegającą na braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 30 grudnia 2013r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu strona wskazała, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2014r., doręczonym w dniu 18 czerwca 2014r. Wójt Gminy M. został wezwany do złożenia w terminie 7 dni odpowiedzi na ww. wniosek. Do dnia rozprawy odpowiedzi na wniosek organ nie udzielił. Na rozprawie w dniu 10 lipca 2014r. tut. Sąd dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. II SAB/Ke 14/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Stosownie do postanowień art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest wniosek P. K. zmierzający do wymierzenia Wójtowi Gminy M. grzywny za brak przekazania tut. Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę – w ustawowym terminie. Nie jest przy tym sporne, że Wójt Gminy M. jest organem władzy publicznej, do którego można zwrócić się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślenia wymaga, że zawarte w art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie obowiązków z art. 54 ustawy P.p.s.a. nastąpiło, czy też nie do czasu nałożenia grzywny. Regulacja, o jakiej mowa w art. 55 ustawy P.p.s.a., zmierza bowiem do dyscyplinowania organów administracji publicznej i oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem, który służy realizacji tego celu. Określenie "Sąd może orzec" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008r. sygn. akt I OZ 850/08, LEX nr 528357). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga P. K. na bezczynność Wójta Gminy M. – polegającą na braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 30 grudnia 2013r. o udostępnienie informacji publicznej – wpłynęła do tego organu w dniu 14 lutego 2014r., co potwierdza pieczęć prezentaty na oryginale skargi (k. 4 akt sądowych w sprawie o sygn. akt II SAB/Ke 14/14). Organ przesłał do Sądu skargę P. K. wraz z odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 17 marca 2014r., o czym świadczy stempel znajdujący się na kopercie, w której przesłano powyższe dokumenty (k. 12 akt sądowych o sygn. II SAB/Ke 14/14). Z zestawienia zatem daty wpływu skargi do organu (14 lutego 2014r.), z datą przekazania skargi do Sądu (17 marca 2014r.) wynika, że w niniejszej sprawie nie został dotrzymany 15 – dniowy termin na dokonanie tej czynności, zakreślony w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pomimo wezwania Sądu do złożenia odpowiedzi na wniosek, organ odpowiedzi takiej nie udzielił. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie celowym jest wymierzenie grzywny. Grzywnę, o której mowa w art. 55 § ustawy P.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014r. (M.P. poz. 146) w 2013r. wynosiło 3.650,06 zł. Mając zatem na uwadze uchybienie terminu na przekazanie do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę, jak również brak udzielenia przez organ odpowiedzi na wniosek celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach orzeczono w pkt II orzeczenia – stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło