I SA/Kr 1005/09

Sygn. akt I SA/Kr 1005/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędziowie: WSA Agnieszka Jakimowicz, WSA Ewa Michna (spr), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009r., sprawy ze skargi M. Ł., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 9 marca 2009r Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, - s k a r g ę o d d a l a - Wnioskiem doręczonym dnia 19 grudnia 2008r. M. Ł. (zwana dalej "skarżącą") wystąpiła do Ministra Finansów o wydanie indywidualnej interpretacji w przedmiocie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.). Opisując stan faktyczny skarżąca wskazała, że nabyła w 2007r. w spadku (nabycie spadku, przypadającego w 1/3 na skarżącą, zostało stwierdzone postanowieniem sądu wydanym w 2007r. po zmarłej również w 2007r. matce skarżącej), wspólnie z rodzeństwem, kilka działek o łącznej powierzchni 1,78ha. Jedna z działek nabytych w spadku miała być zabudowana budynkiem mieszkalnym drewnianym, stodołą drewnianą oraz stajnią zbudowaną z pustaków żużlowych. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów zabudowana działka zakwalifikowana została w ewidencji do gruntów rolnych zabudowanych, rowów, łąk trwałych oraz gruntów rolnych. Pozostałe działki zostały zakwalifikowane do gruntów ornych, rowów, łąk trwałych. Natomiast z zaświadczenia wydanego przez właściwy w sprawie urząd gminny wynikało, że działki przeznaczone były pod uprawę rolną z wyjątkiem jednej z nich, która w części przeznaczona została pod zabudowę mieszkalną zgodnie z kierunkiem Studium Gminy, ponieważ Gmina nie posiadała w tym czasie aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Nabyte w spadku działki zostały w części 0,44 ha sprzedane w dniu 16 czerwca 2008r. (umowa dotyczyła działek niezabudowanych) małżeństwu, które nabyło nieruchomości celem powiększenia gospodarstwa rodzinnego. Dodatkowo część działek o powierzchni 1,34 ha ( w skład, których wchodziła ww. niezabudowana działka przeznaczona pod zabudowę mieszkalną) stała się przedmiotem warunkowej umowy sprzedaży zawartej 16 czerwca 2008r., przy czym nabywca nie oświadczył w jakim celu miały być nabywane działki. Natomiast z zaświadczenia urzędu gminy (wydanego 27 listopada 2008r.) miało wynikać, że nabywca powyższych działek był właścicielem 1,44ha gospodarstwa rolnego na terenie gminy. Do wniosku zostały dołączone dokumenty, na które powołała się skarżąca. W ocenie skarżącej dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości miał być zwolniony z podatku dochodowego ponieważ działki zostały sprzedane na powiększenie gospodarstwa oraz nie utraciły w związku ze sprzedażą charakteru rolnego. W wydanej interpretacji indywidualnej (doręczonej 12 marca 2009r.) Minister Finansów działając przez upoważnionego Dyrektora Izby Skarbowej stwierdził, że stanowisko dotyczące sposobu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów ze uzyskanych ze sprzedaży gruntów rolnych było nieprawidłowe. W uzasadnieniu, po przytoczeniu treści wniosku i zacytowaniu właściwych w sprawie, w jego ocenie, przepisów – organ podatkowy stwierdził, że sprzedane działki na powiększenie gospodarstwa rolnego ( 0,44 ha) będą wolne od podatku dochodowego na zasadzie art. 21 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast co do pozostałych działek (1,34 ha) to składająca wniosek, w ocenie organu, w istocie nie posiadała wiedzy czy na nabywanym gruncie obejmującym działki o numerach ewidencyjnych 2001/1 i 2004 (w części obejmującej działki przeznaczone pod zabudowę mieszkalną) miała być prowadzona działalność rolnicza lub czy działki te w wyniku umowy sprzedaży utraciły taki charakter. W rezultacie, zdaniem organu, brak było możliwości zastosowania w sprawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedstawiony do wniosku plik dokumentów nie mógł być natomiast przedmiotem weryfikacji stanu faktycznego, ponieważ Minister Finansów wydający w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.), interpretacje indywidualne zobowiązany był jedynie do oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie przedstawionego przez niego stanu faktycznego. Nie był natomiast uprawniony, ani też zobowiązany, do prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny zgodny jest z prawdą lub dołączonymi do wniosku dokumentami. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżąca zarzuciła naruszenie art. 122 i 123 §1 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez nieuwzględnienie zebranego w sprawie materiału dowodowego i pozbawienie jej co do możliwości wypowiedzenia się w tej sprawie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w jej ocenie, przedstawione dokumenty potwierdzały brak utraty charakteru rolnego sprzedanych działek o numerach 2001/1 i 2004, a skoro organ miał wątpliwości, dodawała skarżąca, co do prawidłowego przedstawienia stanu faktycznego, powinien podjąć samodzielną inicjatywę dowodową. Skarżąca zadeklarowała też, że przedstawi stosowne oświadczenie nabywcy przedmiotowych działek. Oświadczenie takie, z którego wynikało, że nabywca prowadził na nabytych działkach gospodarstwo rolne i nie zmienił charakteru rolnego działek – zostało dołączone przez skarżącą do akt sprawy odrębnym pismem. W odpowiedzi na wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji uzasadniając, że z treści wniosku nie wynikało, czy nabywca działek 2001/1 i 2004 zamierzał wykorzystywać nabyte nieruchomości na cele rolnicze, a i sama skarżąca nie posiadała takiej wiedzy. Organ podkreślał też, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w jego ocenie były niezasadne, ponieważ zgodnie z art. 14h cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosować należało odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. W przywołanym przepisie nie zostały wymienione art. 122 i 123 §1 Ordynacji podatkowej, na które powołała się skarżąca, a więc zarzut ten należało uznać za niezasadny. W wniesionej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca, domagając się uchylenia wydanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, zarzuciła naruszenie art. 14a§3 w zw. z §2 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez dokonanie przez organ samodzielnych ustaleń faktycznych wbrew stanowisku i opisowi stanu faktycznego zaprezentowanego we wniosku. Dodatkowo zarzuciła naruszenie art. 14a§5 w zw. z art.169 §1 poprzez brak żądania od podatnika uszczegółowienia opisu stanu faktycznego, co z uwagi na wątpliwości wskazane w treści dokonanej interpretacji było niezbędne do jej prawidłowej kwalifikacji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w jej ocenie, organ błędnie przyjął, że działki o numerach ewidencyjnych 2001/1 i 2004 nie stanowią gospodarstwa rolnego, pomimo, że z dokumentów dołączonych do wniosku, a także samego oświadczenia nabywcy, wynikało co innego. Dodatkowo, skarżąca powołała się na wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. interpretację o numerze [...]z dnia 24 lutego 2009r., gdzie w identycznym stanie faktycznym, interpretacja była korzystna dla podatnika. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, uzasadniając jak dotychczas i wskazując, że we wniosku sama skarżąca podawała, że nie posiada wiedzy czy na sprzedanych działkach 2001/1 i 2004 jest prowadzona działalność rolnicza, Dodatkowo organ podniósł, że powoływana przez skarżąca interpretacja nie mogła stanowić źródła prawa powszechnego. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie była zasadna. Źródłem sporu w rozpatrywanej sprawie był sposób opisania stanu faktycznego przez skarżącą we wniosku. Zdaniem organu, skarżąca nie wskazała wyraźnie czy nabywca działek 2001/1 i 2004 w rzeczywistości prowadził nadal gospodarstwo rolne i czy działki w związku ze sprzedażą utraciły charakter rolny. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy jednak przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Zdaniem skarżącej, która na etapie wezwania o usunięcie naruszenia prawa, twierdziła, że sprzedane ww. działki nie utraciły charakteru rolnego (przedstawiając stosowne oświadczenie nabywcy) organ podatkowy powinien w drodze postępowania dowodowego wyjaśnić powstałe w sprawie wątpliwości. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo przyjął, że skoro sama skarżąca ( w opisie stanu faktycznego zawartym we wniosku o wydanie interpretacji) nie jest pewna czy nabywca działek prowadził nadal gospodarstwo rolne - nie jest prawnie dopuszczalne, aby to organ wydający indywidualną interpretację, ustalał stan faktyczny prowadząc postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 14b §3 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Przedstawienie stanu faktycznego nie może polegać na przedłożeniu organowi dokumentów i przerzuceniu na niego obowiązku dokonania ustaleń w tym zakresie. Tak postąpiła skarżąca, która dopiero w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa sprecyzowała, że: "Z wymienionych i opisanych dokumentów wynika, że sprzedane grunty nadal stanowią gospodarstwo rolne (...) i wskutek sprzedaży grunty te nie utraciły charakteru rolnego, gdyż nie nastąpiła zmiana ich przeznaczenia". Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może jedynie zmierzać do weryfikacji stanowiska organu (jego wykładni lub sposobu zastosowania interpretowanego przepisu), nie może jednak polegać na zmianie lub uzupełnianiu stanu faktycznego o elementy, które miałyby być podstawą zmiany wydanej uprzednio interpretacji. W rezultacie Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę, uznał za bezzasadne zarzuty skarżącej o naruszeniu art.14a§3 w zw. z §2 zdanie drugie oraz naruszenia art.14a§5 w zw. z art. 169 §1 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że art. 14aOrdynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2007r. (po zmianach dokonanych przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw Dz.U. Nr 217 poz.1590) nie posiada w ogóle odrębnych jednostek redakcyjnych (paragrafów) i dotyczy jedynie interpretacji ogólnych, a więc rozstrzygnięć, które nie były przedmiotem sporu. Odpowiednikiem poprzedniego art.14a (w brzmieniu obowiązującym w okresie od 1 stycznia 2005r. do 30 czerwca 2007r.) jest obecnie obowiązujący art. 14b cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa i to do tego przepisu, najprawdopodobniej, odwoływała się skarżąca. Jak już jednak na wstępie rozpatrujący sprawę Sąd zaznaczał to obowiązkiem skarżącej było wskazanie stanu faktycznego, a nie żądanie dokonania ustaleń w tym zakresie przez organ. W konsekwencji jeżeli skarżąca wystąpi z prawidłowym wnioskiem wyczerpująco w rozumieniu opisującym stan faktyczny (czego zdaniem organów nie uczyniła) będzie się mogła domagać wydania w sprawie indywidualnej interpretacji. W oparciu o powyższe Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).