I SA/Kr 1008/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1008/15 | P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), WSA Ewa Michna, Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2015 r., sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Limanowej, na uchwałę Rady Gminy Łukowica, z dnia 28 kwietnia 2014 r. Nr XXX/209/14, w przedmiocie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, składanej przez właściciela, nieruchomości, postanawia:, , , - umorzyć postepowanie sądowe -, , , Prokurator Rejonowy w Limanowej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Łukowica nr XXX/209/14 z dnia 12 kwietnia 2014 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, składanej przez właściciela nieruchomości. Strona skarżąca zakwestionowała zawarty w rubryce F załącznika Nr 2 do uchwały zatytułowanego "Deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składana przez właścicieli nieruchomości zamieszkałych położonych na obszarze Gminy Łukowica" obowiązek składania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 Kodeksu karnego, zarzucając m. in. naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 40 ust. 1,art. 41 ust. 1, art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.), art. 6n ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 z późn. zm.) poprzez zamieszczenie bez delegacji ustawowej wyżej przytoczonego oświadczenia. Prokurator domagał się stwierdzenia nieważności uchwały w zaskarżonym zakresie. Na rozprawie w dniu 30 listopada 2015r. Prokurator Rejonowy w Limanowej cofnął skargę o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 159). Z powołanego przepisu art. 60 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki, określone w art. 60 p.p.s.a., do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W związku z powyższym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego.