I SA/Kr 1068/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Sp. z o. o. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie nieuznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: skargę odrzucić. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2017r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie wydane przez Burmistrza Miasta G. z dnia 23 maja 2017r. dot. nieuwzględnienia zarzutów I. Sp. z o. o. z siedzibą w G. dotyczących naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dot. prowadzenia egzekucji administracyjnej przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 24 stycznia 2017r. dot. podatku od nieruchomości za miesiąc grudzień 2016 roku. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Kolegium wyjaśniło przesłanki podjętego rozstrzygnięcia. Na przedmiotowe postanowienie, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył Prezes Zarządu Spółki I. zaskarżając je w całości z powodu: - rażącego naruszenia prawa przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 k.p.a., poprzez nie pouczenie strony o możliwości wniesienia skargi od wydanego postanowienia, tym samym ograniczenie praw skarżącej Spółki; - nie rozpoznania istoty sprawy, w tym nie rozpoznania zarzutów skarżącej; - naruszenia przepisów postępowania, mogącego mieć wpływ na treść wydanego postanowienia - art. 7 k.p.a. w związku z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez błędne przyjęcie, iż treść wniesionych zarzutów bada się tylko i wyłącznie w oparciu o dyspozycję przepisu art. 33 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zawężając tym samym katalog przesłanek, stanowiących podstawę wniesionych zarzutów. Mając na względzie przedstawione zarzuty, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Burmistrzowi Miasta G. i przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi. Zdaniem SKO w N. S., zarzuty Prezesa Zarządu Spółki I. nie zasługują na uwzględnienie. Skoro, przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wierzyciela, wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonego przez zobowiązanego zarzutu, to nie podlega ona właściwości sądu administracyjnego. Zważywszy na powyższe, wniesiono o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei treść § 2 ww. przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2017r., nr [...] w przedmiocie nieuznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Sprawa ze skargi na przedmiotowe postanowienie nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Skoro więc zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. Dodać należy, że postanowienia wierzyciela zapadające w ramach rozpoznania wniesionego zarzutu mają charakter incydentalny. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to znaczy postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Oznacza to, że rezygnacja przez ustawodawcę z możliwości bezpośredniego zaskarżenia postanowienia wierzyciela wydanego w przedmiocie zgłoszonych zarzutów powoduje, że rozstrzygnięcie to zostało wyłączone spod sądowej kontroli. Na zasadzie wyrażonej w art. 135 p.p.s.a., podlega ono weryfikacji z punktu widzenia jego zgodności z prawem w ramach kontroli postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017r., sygn. akt II OSK 1714/17). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga, m. in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego. Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonych zarzutów, to nie podlega ona właściwości sądu administracyjnego. Na marginesie wskazać należy, że organ drugiej instancji pouczył w sposób prawidłowy stronę skarżącą, że na postanowienie tego organu nie przysługuje środek zaskarżenia i postanowienie jest ostateczne w toku instancji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.