I SA/Kr 1136/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-03-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Dąbek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na upomnienie Burmistrza w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami należy do właściwości sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że upomnienie w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami nie jest aktem podlegającym kognicji sądu administracyjnego. Upomnienie nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym ani postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym, a jedynie czynnością poprzedzającą wszczęcie egzekucji, na którą nie przysługuje zażalenie. W związku z tym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący J.K. i W.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na upomnienie Burmistrza A. z dnia 25 maja 2015 r. wzywające do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Burmistrz A. wniósł o uznanie skargi za bezpodstawną. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i W.K. na upomnienie Burmistrza A. z dnia 25 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami postanawia: - odrzucić skargę -
Pismem z dnia 10 czerwca 2015r. W.K. i J.K. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na upomnienie Burmistrza A. z dnia 25 maja 2015r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami.
W odpowiedzi Burmistrz A. wniósł o uznanie jej za bezpodstawną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 §1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest akt organu gminy (Burmistrza A.) z dnia 25 maja 2015r. stanowiący upomnienie
w przedmiocie wezwania skarżących do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami.
Tymczasem zakres kognicji sądu administracyjnego ustawodawca określił
w art. 3 §2 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.)
oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia
14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Katalog aktów lub czynności sądów administracyjnych z art. 3 p.p.s.a. został więc przez ustawodawcę ukształtowany jako zamknięty i nie można go dowolnie rozszerzać.
Przytoczyć należy w tym miejscu art. 6b ustawy z dnia 13 września 1996r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.) o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, stosownie do którego opłaty nieuiszczone w wyznaczonym terminie podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z kolei w myśl art. 15 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 r. ze zm.) egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba, że przepisy szczególne inaczej stanowią. Z przepisów tych nie wynika, by stronie służyło zażalenie na upomnienie.
Celem upomnienia – doręczanego przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego – jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku, dzięki czemu nie ma konieczności późniejszego wszczynania egzekucji.
W tej sytuacji sąd nie jest właściwy do rozpatrzenia skargi na upomnienie
z racji tego, że upomnienie nie jest postanowieniem, nie jest ono wydane
w postępowaniu egzekucyjnym, a jedynie przed jego wszczęciem i ustawa
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie stanowi, że przysługuje na nie zażalenie. Skoro upomnienie ma na celu jedynie przypomnienie, tym samym nie stwierdza ono, nie potwierdza lub nie odmawia stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków.
W świetle powyższych ustaleń, należy stwierdzić, że skarga W. i J.K. na upomnienie Burmistrza A.nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ani na podstawie art. 3 §2 pkt 3 p.p.s.a., ani art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 25/13, dostępne w bazie internetowej orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym na podstawie art. 58 §1 pkt 1) p.p.s.a. podlega ona odrzuceniu przez sąd administracyjny.
Nadmienić przy tym należy, że skarżącym w trakcie postępowania egzekucyjnego będą przysługiwały środki prawne za pomocą których będą mogli zwalczać prawidłowość wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło