I SA/Kr 1178/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.M., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg A.G. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 30.04.2014r., nr [...],[...],[...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień i maj 2007r. postanawia: przyznać adwokatowi M.M, wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w Krakowie przy ul. T., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 3690 zł (trzy tysiące sześćset dziewięćdziesiąt złotych) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 690 zł (sześćset dziewięćdziesiąt złotych ) Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniami z dnia 07.11.2014r. w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1178 - 1180/14 przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej , dnia 24.11.2014r. wyznaczył w przedmiotowych sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.M.. Na rozprawie dnia 06.02.2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył przedmiotowe sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 1178/14 i skargi oddalił. W dniu 01.04.2015r. Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w I instancji. Dnia 30.04.2015r. pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku, zawierająca wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym we wszystkich trzech sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia – które nie zostały opłacone w całości ani w części – według norm przepisanych. W dniu 17.02.2017r. NSA oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków – sporządził skargę kasacyjną. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 2400 zł. [(1/2 z 2400 zł) + 1/2 z 2400 zł) = 2400 zł.] na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 6 pkt 5 w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1) lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461z p. zm.) oraz w kwocie 600 zł. [ ½ z 1200 zł = 600 zł] na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 6 pkt 4 w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1) lit. a w/w rozporządzenia. Przedmiotowe rozporządzenie stało się podstawą obliczenia wynagrodzenia w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801). Obliczone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. i wynoszącą w tym wypadku 690 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).