I SA/Kr 1190/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazywał, że zaskarżona decyzja jest aktem wydanym w granicach tej samej sprawy, nadto podał, że doprowadzi ona do trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności zapłaty zobowiązania podatkowego w zawyżonej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przede wszystkim należy zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14). Instytucja tymczasowej ochrony sądowej odnosi się do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje odmowne, nie nadające się do wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2014 r., II FZ 470/14). W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja, wydana we wznowionym postępowaniu i rozstrzygająca o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej. Zaskarżony akt nie nadaje się do wykonania, rozstrzyga bowiem o tym, że ostateczna decyzja podatkowa, zapadła w postępowaniu jurysdykcyjnym, pozostaje w obrocie prawnym. Nie jest możliwe w tym wypadku udzielenie tymczasowej ochrony, ponieważ decyzja o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej nie podlega wykonaniu ani w drodze przymusu, ani poprzez skorzystanie przez stronę z jakichkolwiek uprawnień, dodatkowo nie można orzec o czasowym wyeliminowaniu ostatecznej decyzji podatkowej z obrotu prawnego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.