I SA/Kr 1197/05

|Sygn. akt I SA/Kr 1197/05 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec (spr), Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Ewa Michna, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007r., sprawy ze skargi B. P., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 22 czerwca 2005r Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2004r, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych). Przeprowadzona przez pracowników Urzędu Skarbowego, kontrola, potwierdzona protokołem kontroli z dnia [...].2004r., wykazała, iż w miesiącu wrześniu 2004r. skarżący zawyżył kwotę różnicy podatku od towarów i usług do zwrotu, bowiem w deklaracji podatkowej VAT-7 za wrzesień 2004 r. wykazał podatek naliczonych z faktur VAT: - nr [...] z dnia [...].2004r. dokumentującej nabycie oleju napędowego do pojazdu w ilości przekraczającej pojemność baku tego samochodu, - nr [...] z dnia [...].2004r. dokumentującej nabycie oleju napędowego do samochodu ciężarowego o numerze rejestracyjnym nie figurującym na stanie środków trwałych skarżącego. Do wymienionych faktur VAT wystawione zostały korekty: - faktura korygująca nr [...] z [...].2004r. zmieniająca numer rejestracyjny na określenie "beczka", - faktura korygująca nr [...] z dnia [...].2005r. zmieniające błędnie wpisany numer rejestracyjny ciągnika siodłowego będącego w posiadaniu Skarżącego. W miesiącu wrześniu 2004 r. skarżący dokonał odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze [...] z [...].2004r. dokumentującej zakup usług telekomunikacyjnych, z których nie wyodrębnił usług związanych z prowadzoną działalnością, czym naruszył przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późń. zm.). W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...].2005r. decyzję nr [...], w której określił podatnikowi prawidłową wysokość różnicy podatku od towarów i usług do zwrotu za miesiąc wrzesień 2004r. Od przedmiotowej decyzji Skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej. Odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 122, 180 par. 1, 187 par. 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz naruszenie przepisów prawa materialnego - par. 14 ust. 2 pkt 4 lit a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. jedn. Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że ocena stanu faktycznego i prawnego dokonana przez organ pierwszej instancji nie jest prawidłowa. W konsekwencji uznał korekty faktur nr [...] z dnia [...].2004r. Decyzją nr [...] z dnia [...].2005r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i określił podatnikowi prawidłową kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. Ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 i 5. W konsekwencji organ podatkowy przyjął, że faktura VAT nr [...] z dnia [...].2004r. nie dokumentuje nabycia oleju napędowego do pojazdu spełniającego warunki do odliczenia paliwa. Przewidziany bowiem w przepisach cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów sposób udokumentowania sprzedaży oleju napędowego wymaga podania na fakturze VAT numeru rejestracyjnego samochodu, do którego wlewane jest paliwo (par. 12 ust. 5). Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej podatnik wniósł w dniu [...].2005r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzuca rażące naruszenie: 1. przepisów prawa procesowego tj. art. 121 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926 z późń. zm.), na skutek oparcia uzasadnienia decyzji na nieprzekonujących podstawach przy braku zachowania określonych reguł swobodnej oceny dowodów, 2. przepisów prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie w sprawie art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur sposobu ich, przechowywania oraz listy towarów do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego i prawa procesowego które miało wpływ na wynik sprawy. Zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie czy stronie skarżącej przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w kwocie [...] zł wykazany w fakturze VAT nr [...] z dnia [...].2004 r. Faktura dokumentuje zakup 791 l oleju napędowego do zatankowania samochodu ciężarowego [...] o nr rej. v. Wymieniony samochód posiada bak o pojemności 600 l. Powyższa faktura została skorygowana fakturą korygującą nr [...] z [...].2004 r. Korekta polegała na wpisaniu w miejsce numeru rejestracyjnego określenia "beczka". Skarżący oświadczył, że dokonał zakupu oleju napędowego do beczki, gdyż w prowadzonej przez siebie działalności wykorzystuje trzy ciagniki siodłowe napędzane olejem napędowym. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie organ podatkowy bezpodstawnie pozbawił podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w wymienionej fakturze VAT, naruszając przepis art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W ocenie Sądu organ podatkowy bezpodstawnie powołał przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3. Organ podatkowy przyjął, że faktura VAT dokumentowała zakup paliwa w ilości ponad pojemność baku samochodu, a korekta faktury wskazuje, że doszło do sprzedaży oleju napędowego do beczki. Zgodnie z przepisami wykonawczymi do ustawy o podatku od towarów i usług - par. 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu niektórym podatnikom zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971) faktury dokumentujące sprzedaż oleju napędowego wlewanego do baku samochodu powinny zawierać numer rejestracyjny samochodu. Wskazać należy, że zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z przepisu art. 86 ust. 1 podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Organ podatkowy pozbawił podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w otrzymanej fakturze VAT nr [...] z dnia [...].2004 r., skorygowanej fakturą korygująca VAT nr [...] z dnia [...].2004 r. nie przeprowadzając w tym zakresie postępowania dowodowego. Ustawa o podatku od towarów i usług wprowadziła w art. 88 wyjątki od zasady obniżania podatku należnego o podatek naliczony w fakturach otrzymanych z tytułu nabycia przez podatnika oleju napędowego wykorzystywanego do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych określonych w art. 86 ust. 3 i 5 ustawy. Organ podatkowy nie wykazał również, że podatnik wykorzystywał olej napędowy do samochodów osobowych. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie warunkują prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia oleju napędowego wykorzystywanego do wykonywania czynności opodatkowanych od zakupu oleju napędowego wyłącznie do baku pojazdu. Powołane przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, wprowadzały jedynie obowiązek podawania numeru rejestracyjnego samochodu, do baku którego wlewane jest paliwo. Organy rozpoznając ponownie sprawę powinny jednoznacznie ustalić, czy nabyty olej napędowy wykorzystywany był do czynności opodatkowanych oraz do napędu jakiego rodzaju pojazdów był wykorzystywany. Na mocy bowiem przepisu art. 122 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywającej treści (art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa). W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).