I SA/Kr 1210/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. K. – R., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 30.04.2014r., nr [...],[...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2007r. postanawia: przyznać adwokatowi R. K - R, wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K. przy ul. A., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 8 856 zł. ( osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 1656 zł. (tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć złotych) Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1210/15 i I SA/Kr 1211/15 postanowieniami z dnia 23.01.2015r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata R.K. – R. Ten upoważnił do zastępstwa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie apl. adw. N. J. Na rozprawie dnia 22.04.2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1210/14 i I SA/Kr 1211/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 1210/15 i oddalił skargi. Aplikant adwokacki N.J. wniosła natomiast o zasądzenie kosztów pomocy udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. W dniu 03.06.2015r. wyznaczony adwokat złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku WSA w Krakowie wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu. Opinia doręczona został m.in. stronie skarżącej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej reprezentował stronę w I instancji i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 4 800 zł. (3600 zł. + 1200 zł. = 4800 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 1) lit. a w zw. z §6 pkt 4 i 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.) w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801). Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzekający przyznał adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 2400 zł. (1800 zł. + 600 zł. = 2400 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 2) lit. b w zw. z §6 pkt 4 i 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 22 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 1 656 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).