I SA/Kr 1219/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Mariana Kowalskiego na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2008 postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Skarżący wnosząc skargę nie uiścił opłaty. W związku z powyższym skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia z dnia 28 września 2009 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł należnego od skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 2010 r. sygn. akt II GZ 311/09. W związku z powyższym skarżący pismem z dnia 23 lutego 2010 r. został wezwany do wykonania zarządzenia wzywającego o uiszczenie wpisu. Wpis winien zostać uiszczony w terminie siedmiu dni od daty doręczenia ponownego wezwania z dnia 23 lutego 2010 r., pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 lutego 2010 r. Termin do uiszczenia wpisu upłyną wiec 5 marca 2010 r. Do tego czasu Skarżący jednak nie uiścił wpisu. Z tego względu, Sąd odrzucił skargę działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.