I SA/Kr 1221/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia : - skargę odrzucić - Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2013 r. wezwano skarżącego W.G. do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję SKO z dnia 29 kwietnia 2013 r. przez podpisanie skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wniesiona do Sądu skarga zawierała sporządzony komputerowo podpis strony. Ponadto zarządzeniem z dnia 26 lipca 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – również w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis w/w zarządzeń został doręczony skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2013 r. W dniu 20 sierpnia 2013 r. (data prezentaty) wpłynęła do Sądu za pośrednictwem faksu skarga strony oraz pismo zawierające wniosek o zwolnienie od konieczności wpłaty wpisu w kwocie 500 zł (prawo pomocy). Faks został nadany w dniu 19 sierpnia 2013 r. o godzinie 20:01. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W razie zaniedbania powyższego obowiązku, wobec niemożności nadania skardze dalszego biegu, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 49§1 i art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, termin do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu upływał w dniu 19 sierpnia 2013 r. W tym terminie skarżący był zobowiązany wykonać wezwania Sądu. Pozostały ono jednak niewykonane. Jeśli chodzi o pisma z dnia 19 sierpnia 2013 r., to Sąd zauważa, że dopuszcza możliwość wniesienia pism za pośrednictwem faksu czy drogą elektroniczną. Należy je uznać za wniesione w dacie określonej przez upoważnionego pracownika, w adnotacji o wpływie pisma do sądu – w sprawie 20 sierpnia 2013 r., godz. 7.15. Identyczne stanowisko zaprezentował Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2003 r. (sygn. akt I CZ 192/02) stwierdzając, że brak jest przeszkód do skutecznego wniesienia środka odwoławczego w formie pisma nadanego drogą elektroniczną. Dopuszczając możliwość wniesienia środka odwoławczego drogą elektroniczną wskazał jednocześnie, że środek ten uznaje się za wniesiony w dacie "prezentaty", czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika sądu. Pisma te wpłynęły zatem do Sądu po upływie wyznaczonego w wezwaniach terminu. Nawet gdyby jednak przyjąć, że pismo zawierające skargę wpłynęło do Sądu w ostatnim dniu wyznaczonego terminu, to należy zaznaczyć, że nie stanowiłoby to skutecznego uzupełnienia braku skargi. Odtworzony mechanicznie na skardze wzór podpisu nie czyni zadość wymogowi podpisania pisma, przewidzianemu w art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Należy podkreślić, że za podpis uznaje się znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 368/11, LEX nr 795331). Skoro nie uiszczono w terminie wpisu sądowego od skargi, jak również nie usunięto jej braku formalnego, Sąd skargę odrzucił biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 58§1 pkt 3 i §3 oraz art. 220§3 p.p.s.a.